Chapter Title : ദീപുവിന്റെ വല്യേച്ചി 2 [Sagar Kottappuram]

..നീ ...ഇത് "

വല്യേച്ചീ എന്നെ നോക്കി ആശ്ചര്യപ്പെട്ടു ."അതേ ..എനിക്ക് ഇഷ്ടാ ..ശരിക്കും ഇഷ്ടാ ..ചേച്ചി ആയിട്ടല്ല അതിനും മുകളിലേക്ക് എനിക്കിഷ്ടാ ..അതിപ്പൊ നീ എന്ത് പറഞ്ഞാലും മാറില്ല" ഞാൻ വാശിയോടെ പറഞ്ഞു രാജിയെ നോക്കി . അവൾ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന മറുപടി ആയിരുന്നതുകൊണ്ടോ എന്തോ ഞാൻ എക്സ്പെക്റ്റ് ചെയ്ത ഒരു ഞെട്ടലോ ഭാവമോ വല്യേച്ചിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല . ഒരുതരം നിസ്സംഗത ! "നിനക്കെന്നേ അങ്ങനെ കാണാമോ വല്യേച്ചി ? പ്ലീസ് ..ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചു കൊന്നു തരാം ..പ്ലീസ് ." ഇത്തവണ സ്വല്പം ധൈര്യം സംഭരിച്ച് ഞാൻ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി . "ദീപു ..വേണ്ട ...അങ്ങനെ ഒന്നും ശരിയാകില്ല . എനിക്ക് ആ പഴയ ദീപുട്ടനെ മാത്രം മതിയെടാ " ഞാൻ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയതും വല്യേച്ചി പുറകിലേക്ക് ചുവടു വെച്ച് പേടിയോടെ പറഞ്ഞു . "പറ്റില്ലാ ..എനിക്ക് വേണം നിന്നെ .." ഞാൻ തീർത്തു പറഞ്ഞു അവളെ കടന്നു പിടിച്ചു .അവളുടെ വലതു കയ്യിലാണ് എന്റെ പിടുത്തം വീണത് . "ദേ ചെക്കാ കൈവിട്ടേ ..ഞാൻ ഒന്നങ്ങു പൊട്ടിക്കുവേ " ഞാൻ കൂടുതൽ അധികാരം കാണിക്കുന്നത് കണ്ട രാജി എന്നെ നോക്കി ഭീഷണി മുഴക്കി . "നീയെന്നെ കൊന്നോ ..എന്നാലും ഞാൻ പോകില്ല . അത്രക്കിഷ്ടാ എനിക്കെന്റെ വല്യേച്ചിയെ ...മോഹിച്ചു പോയി ..അതുകൊണ്ടാ ...പ്ലീസ് " ഇത്തവണ അപേക്ഷയുടെ സ്വരത്തിൽ ഞാനവളെ നോക്കി കെഞ്ചി . അതോടെ അടക്കിപിടിച്ച മോഹങ്ങളും , എന്നോടുള്ള താല്പര്യവും അവളിലും മൊട്ടിട്ടു തുടങ്ങി . ആ മുഖത്ത് ചെറിയൊരു പ്രതീക്ഷ വിടരുന്നത് ഞാനറിഞ്ഞു . ഒപ്പം ആ തക്കാളി ചുണ്ടുകളുടെ പിടപ്പും കൂടി ആയപ്പോൾ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് കൂടിവന്നു . "എങ്ങനെയാ ദീപു ? നമ്മള് തമ്മില് ..." വല്യേച്ചി എന്നെ നോക്കി ചിണുങ്ങി . "ഇഷ്ടാണോ എന്നെ ? എനിക്ക് അത് മാത്രം അറിഞ്ഞാൽ മതി" ഞാൻ അവളുടെ വലതു കയ്യിലെ പിടുത്തം വേർപെടുത്തികൊണ്ട് ചോദിച്ചു . ആ ചോദ്യത്തിന് അവൾക്കു വ്യക്തമായ ഒരു മറുപടി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല . എന്നെ ഫേസ് ചെയ്യാതെ അവൾ ഒഴിഞ്ഞു മാറാനാണ് ശ്രമിച്ചത് . "അത്‌ ..അതിപ്പോ ..." അവള് കൈവിരലുകൾ തമ്മിൽ കോര്ത്തുകൊണ്ട് പരുങ്ങി .

"എന്തിനാ വല്യേച്ചി ഈ ഒളിച്ചുകളി ? നിന്റെ മട്ടും ഭാവവും കണ്ടാൽ എനിക്കറിഞ്ഞൂടെ " ഇത്തവണ സ്വല്പം