Chapter Title : ഡെലിവറി ബോയുടെ കൊറോണ വസന്തകാലം [Drona]

എന്തോ ചെയ്യാനാ. ചെക്കൻ കണ്ടു സുഖിക്കട്ടെ.

ധന്യ : എടി നാണക്കേട്

ജീന : അവനൊരു ആണല്ലേ, നമ്മളെ പോലെ രണ്ടെണ്ണത്തെ കാണുമ്പോൾ അവനും പൊങ്ങില്ലേ

ധന്യ : അതിനു, അവൻ ഒരു പാവമാ,നി വേണ്ടാതെ പറയാതെ

ജീന : നി നോക്കിക്കോ അവൻ ഇപ്പോൾ അതും മണത്തു കുലുക്കു ആയിരിക്കും

ധന്യ : അയ്യേ, ഒന്ന് പോടീ, എല്ലാരും അങ്ങനെ ആവണം എന്നില്ല

ജീന : അങ്ങനെ ആണേൽ, നി ഒന്ന് ഓർത്തു നോക്ക്. പുറത്തു നല്ല മഴ

ഇവിടെ കഴപ്പ് മൂത്ത നമ്മൾ രണ്ടും. കൂടെ ഒരു ചുള്ളൻ പയ്യനും. നാളെ രാവിലെ വരെ നമ്മൾ അവനെ കൊണ്ട് കഴപ്പ് മാറ്റിക്കും.

(ഇതും പറഞ്ഞു ജീന ധന്യയുടെ മുലയിൽ ഒന്ന് തടവി സ്വന്തം ചുണ്ട് കടിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ മുലകൾ കഷക്കി)

ധന്യ : നിനക്ക് എന്താടി വട്ടാണോ. കഴപ്പി പെണ്ണ്. ആവിഷയുമില്ലാതെ ഒക്കെ മനസ്സിൽ കൊണ്ട് നടക്കുന്നു.

ജീന : ഓ പിന്നെ, നി ഒന്നും അറിയാതെ പാവം പോലെ. നി എന്റെ ഫോൺ എടുത്തു അവന്റെ ഫോട്ടോ നോക്കുന്നെ ഒക്കെ ഞാൻ ശ്രെദ്ധിച്ചേയ.

ധന്യ : (ഇച്ചിരി പരിപ്രപമത്തോടെ )അത് ഞാൻ ചുമ്മാ നോക്കിയതാ, നി ഉടനെ വേറെ അർത്ഥത്തിൽ ആക്കിക്കോ (എന്നും പറഞ്ഞു അവളെ തള്ളി )

ജീന : ഹ്മ്മ്മ്.. നിന്റെ ഉടായിപ്പ്. കൊള്ളാവുന്ന ആണുങ്ങളെ കണ്ടാൽ നി നോക്കി വെള്ളം ഇറക്കുന്നെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളെയ

ധന്യ : പോടീ ഒന്ന്. ഞാൻ പോയി ഫുഡ്‌ ഉണ്ടാക്കാം. നി ഇവിടെ ഇങ്ങനെ ഇരുന്നോ

(എന്നും പറഞ്ഞു കിച്ചണിലെക്ക് പോയി )

ജീന : പിന്നെങ്ങല്ലേ എന്റെ ചക്കരെ

( എന്നും പറഞ്ഞു സ്റ്റോർ റൂമിലേക്ക് പോയി).

അതേസമയം ബാത്‌റൂമിൽ കേറിയ യെദു.

ബാത്രൂം തുറന്നതതും ഇത്രയും നാളും അനുഭവിക്കാത്ത ഒരു മണം. അത് അവരുടെ ശരീരത്തിന്റെ മണം ആയിരിന്നു. ടോയ്ലറ്റ് മുഴുവൻ തല മത്തു പിടിപ്പിക്കുന്നെ മണം. ഞാൻ ആകെ ആവേശത്തിൽ ആയി. പൈപ്പ് ഓൺ ചെയ്തു ബക്കറ്റിൽ വെള്ളം