Chapter Title : ദേവനന്ദ 3 [വില്ലി]

ഫോണിൽ ഒരു പാട്ടും വച്ച് ഹെഡ്സെറ്റ് എടുത്ത് ചെവിയിലും വച്ചു...  "

പിന്നെ ആ തള്ള പറഞ്ഞത് ഒന്നും ഞാൻ കേട്ടില്ല...  പോരാൻ നേരം ദേവുവിനോട് എന്തോ അവർ പറഞ്ഞിരിക്കണം.. കാരണം കാറിൽ കയറുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു....

" നമുക്കു പോകാം നന്ദുവേട്ടാ ?  "

അവളത് പറഞ്ഞതും കാർ സ്റ്റാർട് ചെയ്ത് നേരെ പോന്നു. .

" കിട്ടാനുള്ളതൊക്കെ കിട്ടിയോ  ?  "

കളിയാക്കിയത് ആണെന്ന് മനസിലായിട്ടാകണം അവളുടെ കണ്ണുനീരിന്റെ അളവ് ഒരിത്തിരി കൂടി വർധിച്ചു..

" അയ്യോ ഞാൻ കരയാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞതല്ലേ  ....  താൻ കരയാതെ ഇരിക്ക് സാരമില്ല  പോട്ടെ..  "

അവൾ കണ്ണ് തുടച്ചു നേരെ ഇരുന്നു.

" തനിക്കു അറിയാവുന്നതല്ലേ അവിടെ ചെന്നാൽ എന്താ ഉണ്ടാവുക എന്ന്..  ഞാൻ ഒരു നൂറുവട്ടം ചോതിച്ചതുമാ.  പോണോ എന്ന് അപ്പൊ തനിക് പോയെ പറ്റു...  ഏതായാലും ഇത്രയും ഉണ്ടാകും എന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചതല്ലേ  ...  സാരമില്ലെന്നേ.... "

ഞാൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ എന്നോണം പറഞ്ഞു

" അല്ല  ഈ രാവിലെ തന്നെ തെറി കേൾക്കാൻ മാത്രം അത്യാവശ്യം എന്തായിരുന്നു തനിക് ?  "

" അവൾ കയ്യിൽ കരുതിയിരുന്ന ബാഗിൽ നിന്നും ഒരു ഫോട്ടോ എടുത്ത് എനിക്ക് നേരെ നീട്ടി..   "

." എന്റെ അച്ഛനാ   "

ആരെന്നു മനസിലാകാത്തത് കൊണ്ടാകും അവൾ ആ ഫോട്ടോയിൽ ഉള്ളത് ആരെന്നു എനിക്ക് പറഞ്ഞു തന്നു...

" നന്ദുവേട്ടൻ ചോതിച്ചപ്പോളാ ഓർത്തത് ഫോട്ടോ എടുത്തിട്ടില്ല എന്ന്..  അതാ....  തെറി കേട്ടാലും ഈ ഫോട്ടോ എടുത്ത് ഏട്ടന് തരാൻ വേണ്ടിയാ വന്നേ..  അപ്പോ ഏട്ടന് അഛനെ വേഗം കണ്ടു പിടിക്കാമല്ലോ?  "

അപ്പോളാണ് എനിക്ക് ആ കാര്യം തന്നെ ഓർമ വരുന്നത്. അച്ഛനെ.   അവളുടെ അച്ഛനെ കണ്ടു പിടിച്ചേൽപ്പിക്കാം എന്ന് ഞാൻ വാക്ക് കൊടുത്തതാണ്.  എന്നിട്ടും ഞാൻ അതിൽ എന്തുകൊണ്ട് അത്മർദ്ദത കാട്ടിയില്ല..  പാവം ആ കുട്ടി എന്നിൽ എത്ര വിശ്വാസം അർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നത് ഞാൻ തിരിച്ചറിയുക ആയിരുന്നു...

എന്ത് വിലകൊടുത്തും അവളുടെ അച്ഛനെ കണ്ടു പിടിച്ചു കൊടുക്കണം