Chapter Title : ദേവനന്ദ 2 [വില്ലി]

പോകാൻ എനിക്ക് പേടിയാ.  ചിലപ്പോൾ അവരെന്നെ ..???... "

അത് മുഴുവിപ്പിക്കാൻ അവൾക് കഴിയുമായിരുന്നില്ല.  പെട്ടന്ന് അവളെന്റെ കാല്കീഴില് ഇരുന്നെന്റെ കാലിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു...

" നന്ദുവേട്ടൻ എന്നെ സഹായിക്കണം ...  സഹായം ചോദിച്ചു  ചെല്ലാൻ എനിക്കീ ലോകത്ത് വേറെ ആരും ഇല്ല.   എന്റെ അച്ഛനെ കണ്ടു പിടിക്കാൻ എന്നെ സഹായിക്കണം ..  അല്ല കണ്ടു പിടിച്ചു തരണം . അച്ഛൻ വരുന്ന വരെ എങ്കിലും എന്നെ വീട്ടിൽ താമസിപ്പിക്കാൻ അനുവതിക്കണം.   അച്ഛൻ വന്നൽ പിന്നെ ഞാൻ നന്ദുവേട്ടനെ ശല്യം ചെയ്യൂല.  നന്ദുവേട്ടന്റെ കണ്മുന്നിൽ പോലും പെടാതെ ഞാൻ എന്റെ അച്ഛനും എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പോയിക്കോളാം...   കൈ വിടല്ലേ നന്ദുവേട്ട.  പ്ലീസ്........ "

അവളുടെ കണ്ണുനീരെന്റെ കാല് നനച്ചു..   എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ ഞാൻ കുഴങ്ങി..  ഇത്രയും വിഷമം മനസിലൊതുക്കിയ ആ പെണ്ണിനെ എങ്ങനെ ഞാൻ കൈ വിടും ?

ഒടുവിൽ ഞാൻ അവൾക്കു വാക്ക് കൊടുത്തു അവൾക്ക് അവളുടെ അച്ഛനെ കണ്ടെത്തി  കൊടുക്കാം എന്ന്...

കണ്ണ് നീരൊഴുകിയ മുഖത്തു അവൾ അപ്പോൾ വരുത്തിയ ആ പ്രതീക്ഷയുടെ പുഞ്ചിരിക്ക് അഴക്‌ ഏറെ ആയിരുന്നു.....

തുടരട്ടെ....?

ഈ കഥ എല്ലാവര്ക്കും ഇഷ്‌ടമാകും എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നില്ല.  ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ട് എങ്കിൽ എനിക്ക് ഒരുത്തരമേ ഒള്ളൂ.  ഈ കഥ ഇങ്ങനെ അല്ലാതെ എഴുതാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല.