Chapter Title : ദേവരാഗം 14 [ദേവന്‍]

ചെറിയ വേദനയുണ്ട്.. സുഖമുള്ള നോവ്.. ഷിമ്മിക്കകത്തേയ്ക്ക് കടന്ന് അവളുടെ പുറവടിവിലെ മാംസളതയില്‍ എന്റെ കൈകളിഴഞ്ഞു... മുറിയിലെ ഇരുട്ടുമായി കണ്ണുകള്‍ താദാത്മ്യം പ്രാപിച്ചു.. നേര്‍ത്ത പിങ്ക് കര്‍ട്ടനിട്ട രണ്ടുപാളി ജനലിനു വെളിയില്‍ ശശിത്തംബുരാന്‍  ഇപ്പോഴും കണ്ണും തുറന്നിരുപ്പുണ്ട്... അതിന്റെ ചെറിയ വെട്ടം മാത്രം..

“...അമ്മിണീ... മലമുകളില്‍ സൂര്യനുദിക്കുന്ന കണ്ടിട്ടുണ്ടോ...??”

“...ങ്ങ്ഹു ഹും.. നിക്ക് കാണ്‍ണ്ടാ.. വാവാച്ചി ഉറങ്ങിക്കെ...!!” ഒന്നനങ്ങി കവിളില്‍ ചുണ്ടമര്‍ത്തിയ കിളിമൊഴി.. ഷിമ്മിക്കുള്ളിലിരുന്ന എന്റെ കൈകളിലൊന്ന് താഴേക്കിറങ്ങി... ത്രീഫോര്‍ത്തിനകത്തേയ്ക്ക് നൂണ്ടു... ചന്തിപ്പന്തുകളിലെത്തും മുന്‍പ് എന്റെ നെഞ്ചില്‍ വിശ്രമിച്ചിരുന്ന അവളുടെ വലത്തേ കൈ എന്റെ ചെവിക്ക് പിടിച്ചു തിരിച്ചു..

“...ന്നെ ഒറങ്ങാന്‍ സമ്മതീക്കൂല്ലാല്ലേ... ദുഷ്ടന്‍...??” കൊതിമൂത്ത ഇതളുകള്‍ ഇണയെത്തേടി.. മീശയില്‍ നക്കി.. ചുണ്ടുകള്‍ ചപ്പിക്കുടിച്ചു...

നിതംബവിടവില്‍ വിരലോടിയതും എന്റെ കൈകള്‍ തട്ടിമാറ്റി.. വീണ്ടും കുസൃതിക്കാരായ വിരലുകള്‍ ആ വീണക്കുടങ്ങളെ തേടിച്ചെല്ലാതിരിക്കാന്‍ ഇരുകൈകളിലെയും വിരലുകളില്‍ അവളുടെ നനുത്ത നീളന്‍വിരലുകള്‍ കോര്‍ത്ത് തലയിണയില്‍ അമര്‍ത്തിപ്പിടിച്ചു.. പട്ടുപോലെ മൃദുലമായ അവളുടെ വിരലുകള്‍ ഇരട്ടിക്കരുത്തുള്ള എന്റെ പരുക്കന്‍ വിരലുകളെ സ്നേഹം കൊണ്ട് മെരുക്കി...

“...വാവാച്ചീ.. ഉദയം കാണാന്‍ പോവാം...??” കൊതിയോടെ എന്റെ മുഖത്തിഴഞ്ഞിരുന്ന അധരങ്ങളെ അടര്‍ത്തി അവള്‍ കൊഞ്ചി.

“...അയ്യടീ... ഇനി പോവണ്ടാ.. ഇന്നലെ രാത്രീലും നീയെന്നെ കൊതിപ്പിച്ചു.. ഇന്നെങ്കിലും ഞാനെന്റെ കള്ളിപ്പെണ്ണിനെ നേരെ ചൊവ്വേ ഒന്ന് കാണട്ടെ...??”

“...ഹും.. ഞാനെപ്പളും കൂടെയില്ലേ ദേവേട്ടാ... എപ്പോ വേണേലും എന്റെ വാവാച്ചിക്ക് കാണാല്ലോ... ഇവിടെവരെ വന്നട്ട് മലമോളില്‍ സൂര്യനുദിക്കണ കണ്ടില്ലേ കഷ്ടാട്ടോ..??” എന്റെ നെഞ്ചില്‍ കൈകള്‍കുത്തി എഴുന്നേറ്റിരുന്ന്‍ എന്റെ മുടിയില്‍ വിരലോടിച്ച് അവള്‍ കെഞ്ചി..

“..അതുതന്നെയല്ലേടി അമ്മിണീ ഞാനും പറഞ്ഞേ.. അപ്പോ വല്യ വാലാരുന്നല്ലോ... ഇപ്പോ എന്റെ മോക്ക് ഉറങ്ങണ്ടേ..??” ഞാനവളുടെ മൂക്കിന്‍ തുമ്പില്‍ പിടിച്ചാട്ടിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു..

“...അതുപിന്നെ എനിക്കുറക്കം വന്നോണ്ടല്ലേ...?? അപ്പോ എന്നെ ഉറങ്ങാന്‍ സമ്മതിച്ചില്ലല്ലോ..?? അതാ ഞാമ്പറഞ്ഞേ ഉദയം കാണാന്‍ പോവാന്ന്‍...??”

“...ഉദയം കണ്ടിട്ട് വന്നാല്‍ പിന്നെ അതുമിതും പറയരുത്.. ആദ്യ രാത്രിയോ നടന്നില്ല ആദ്യ പ്രഭാതമെങ്കിലും നടക്കണം...” ഞാനവളെ വീണ്ടും ദേഹത്തേയ്ക്ക് വലിച്ചിട്ട്, നെഞ്ചില്‍ കിടത്തി, കാതില്‍ പറഞ്ഞു...

“...എല്ലാം തരാം.. പിന്നെ ഒരുമിച്ച് താരാന്‍ പറയല്ല് ട്ടോ..??” ചെവിക്കുടയില്‍ പതിഞ്ഞ പല്ലുകള്‍ക്കിടയില്‍