Chapter Title : ദേവരാഗം 16 [ദേവന്‍]

വേദനിപ്പിക്കാതിരിക്കാന്‍ സന്തോഷിക്കുന്നതായിട്ടു അഭിനയിക്കുവാ.. അല്ലേ...?? പറ... ഞാമ്പറഞ്ഞത് ശരിയല്ലേ..??” അവളുടെ വാക്കുകള്‍ എന്റെ മനസ്സില്‍ ആഴത്തിലിറങ്ങി... നെഞ്ചുപിടച്ചു.. ശരിയാണ്..  ഫാംഹൌസില്‍ വച്ച് അവള്‍ പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ രണ്ടു ദിവസത്തോളം എന്റെ മനസ്സിനെ കലുഷിതമാക്കിയിരുന്നു... പക്ഷേ അപ്പോഴും ആദിയെക്കുറിച്ചറിഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ അനുവിനെ വേദനിപ്പിക്കുമോ എന്നായിരുന്നു എന്റെ വിഷമം... കുറച്ചു നേരം ഞാന്‍ അവളുടെ മുഖത്തേയ്ക്ക് നോക്കിയിരുന്നു..

എന്റെ മറുപടിയ്ക്കായി കാത്തിരിക്കുന്ന അനുവിന്റെ സുന്ദരവദനത്തില്‍ ഓളങ്ങള്‍ നിലച്ച പുഴയുടെ ശാന്തത ഞാന്‍ കണ്ടു... അപ്പോഴും ആദിയെ ഞാനിന്നും സ്നേഹിക്കുന്നുവെന്നും, അവളെ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതോര്‍ത്ത് ഞാന്‍ വേദനിക്കുന്നുവെന്നും, ഞാന്‍ കുറ്റസമ്മതം നടത്താന്‍ പോകുന്നു എന്നോര്‍ത്ത് വേദനയുടെ അടിയൊഴുക്കില്‍ നിലതെറ്റുന്ന ഹൃദയം കണ്ണുകളില്‍ വായിക്കാമായിരുന്നു... എന്റെ മൌനം നീളുന്ന ഓരോ നിമിഷവും താളം തെറ്റുന്ന അവളുടെ നെഞ്ചിലെ പിടപ്പ് ഞാനറിഞ്ഞു... ഞാനവളുടെ കൈയെടുത്ത് എന്റെ നെഞ്ചില്‍ ചേര്‍ത്തു വച്ചു..

“...അനുക്കുട്ടീ... നീ ആദിയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞ കാര്യങ്ങള്‍ പലതും എനിക്ക് പുതിയ അറിവുകളായിരുന്നു.. ശരിയാണ്.. പക്ഷേ അവളെക്കുറിച്ചോര്‍ത്തല്ല ഞാന്‍ വിഷമിച്ചിരുന്നത്... നമ്മളെക്കുറിച്ചോര്‍ത്താ...??” ചോദ്യരൂപത്തില്‍ അവളുടെ നെറ്റി ചുളിഞ്ഞു..

“...ആദിയെ ഞാന്‍ സ്നേഹിച്ചിരുന്നു.. അതുകൊണ്ട് നഷ്ടപ്പെട്ടപ്പോള്‍ വേദനയും ഉണ്ടായിരുന്നു... നീ പറഞ്ഞതുപോലെ അവളെപ്പറ്റി ഞാനറിയാത്ത പലതും ഇനിയും ഉണ്ടാവാം.. അതൊക്കെ അറിയുമ്പോള്‍ തെറ്റുകാരന്‍ ഒരുപക്ഷേ ഞാനായിരിക്കാം... എന്നാലും എന്റെ കണ്‍മുന്‍പില്‍ ഞാന്‍ കണ്ട കാഴ്ച്ച... അതെന്റെ മനസ്സില്‍ ഉണ്ടാക്കിയ ഉണങ്ങാത്ത മുറിവ്... എന്നോട് ചെയ്തതിനൊക്കെ അവള്‍ക്ക് പറയാനുള്ള കാരണം എന്തായാലും അതൊന്നും ആ മുറിവുണക്കാന്‍ പര്യാപ്തമല്ല..” ഞാന്‍ തുടരുമ്പോഴും നിറകണ്ണുകളോടെ അനു എന്‍റെ മുഖത്ത് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നു..

“...പക്ഷേ അവള്‍ക്ക് അര്‍ഹതപ്പെട്ട ജീവിതം തട്ടിയെടുത്തവള്‍ എന്ന ചിന്തയില്‍