Chapter Title : ദേവരാഗം 16 [ദേവന്‍]

പൂച്ചക്കുട്ടി..

എത്രനേരം ഞാനവിടെ ഇരുന്നു എന്നറിയില്ല... സീതേച്ചിയുടെ മൂത്തകുട്ടികളായ ശരണ്യമോളെയും ശ്യാംകുട്ടനെയും കൊണ്ട് ഭക്ഷണം വാങ്ങാന്‍ പോയിരുന്ന ശിവേട്ടന്‍ ഞങ്ങളുടെ അടുത്തേയ്ക്ക് വന്നതും, ഓഫീസിലെ ഡ്രൈവറായ പുള്ളിക്കാരന്റെ ഒപ്പം ശ്രീനിധി യാത്ര പറഞ്ഞു പോയതുമെല്ലാം അവ്യക്തമായി ഞാനറിഞ്ഞിരുന്നു... ഇരുട്ട് വീണു തുടങ്ങിയത് പ്രകൃതിയില്‍ മാത്രമായിരുന്നില്ല എന്റെ ഉള്ളിലുമായിരുന്നു... പാര്‍ക്കിങ്ങില്‍ വാഹനങ്ങള്‍ വന്നും പോയുമിരുന്നു... ഇടയ്ക്ക് ആരുടെയോ ജീവന്റെ നിമിഷങ്ങളെണ്ണി ആംബുലന്‍സ് ഇരമ്പി വന്നു നിന്നിരുന്നു... പക്ഷേ ഞാറ്റുവേലക്കടലിനു മുന്നിലെ അന്ധനായ പഥികനായി ഞാനിരുന്നു... കണ്ണിനു മുന്നില്‍ എന്റെ സ്വര്‍ണ്ണമാനിന്റെ നിഷ്കളങ്കമായ ചിരി മാത്രം... കാതില്‍ അവളുടെ അടക്കിപ്പിടിച്ച തേങ്ങല്‍... നെഞ്ചുപൊട്ടുന്ന “ദേവേട്ടാ” എന്ന വിളി..

അനുവിനെ കാണണം... എന്തിനുവേണ്ടി എല്ലാം എന്നില്‍ നിന്ന് മറച്ച് വച്ച് സ്വയം ഉരുകി എനിക്ക് വെളിച്ചം പകര്‍ന്നു എന്ന് ചോദിക്കണം... ആഗ്രഹം കലശലായതും ഫോണെടുത്ത് ഞാന്‍ അവളെ വിളിച്ചു.. കോള്‍ കണക്ടാവാന്‍ എടുക്കുന്ന സമയം പോലും അസഹനീയമാണ്... യുഗങ്ങള്‍ നീളമുള്ളതുപോലെ..

“...ദേവസംഗീതം നീയല്ലേ നുകരാന്‍ ഞാനാരോ...”

“...വാവാച്ചീ...!!” കോളര്‍ ട്യൂണിന്റെ അവസാനം ഈണത്തിലുള്ള അനുവിന്റെ വിളി കേട്ട നിമിഷം എന്റെ കണ്ണുകള്‍ നിറഞ്ഞൊഴുകി... വാക്കുകള്‍ തൊണ്ടയില്‍ കുരുങ്ങി..

“...എന്തുപറ്റി ന്റെ വാവാച്ചിക്ക്... ന്താ ഒന്നും മിണ്ടാത്തെ... ഇന്നവിടെ നിക്കാത്തതിനു ന്നോട്  പെണക്കാ..?? ഞാന്‍ മാറാനുള്ള ഡ്രസ്സൊന്നും എടുത്തില്ലാത്തോണ്ടല്ലേ..” സത്യത്തില്‍ നീയെന്റെ ആരാ അനൂ...?? ഭാര്യയോ..?? അതോ അമ്മയോ...?? ചോദിക്കാന്‍ തോന്നിയത് അതായിരുന്നു എങ്കിലും പറഞ്ഞത് മറ്റൊന്നാണ്..

“...ഡി അമ്മിണീ...!! നിന്റെ ചൂട് പറ്റി കിടക്കാത്തകൊണ്ട് ഇന്നലെ ഞാന്‍ ഒരുപോള കണ്ണടച്ചിട്ടില്ല... ഇന്നും നീയന്നെ പറ്റിച്ചു... നാളെ നീയിങ്ങു വാട്ടോ നിനക്ക് ഞാന്‍