Chapter Title : ഡെയ്‌സി 5 [മഞ്ജുഷ മനോജ്]

പോലും ആകുമായിരുന്നില്ല.

ഒരു ദിവസം ജോലി കഴിഞ്ഞ് വന്ന ഡെയ്‌സിയോട് ബാഗ് പാക്ക് ചെയ്യാൻ ബെന്നി പറഞ്ഞു. അവൻ അവളെ നേരെ അവളുടെ വീട്ടിൽ കൊണ്ടുവിട്ടിട്ട് ഡേയ്‌സിയുടെ അപ്പച്ചനോട് പറഞ്ഞു.

ബെന്നി : പറഞ്ഞുറപ്പിച്ച സ്ത്രീധനം തന്നിട്ട് മതി, ഇനി ഇവളുടെ, എന്റെ കൂടെയുള്ള പൊറുതി…

ഉടനെ പണം ശരിയാക്കി തരാം എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ബെന്നിയെ സമാധാനിപ്പിക്കാൻ ഡെയ്‌സിയുടെ അപ്പച്ചൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ബെന്നി അതിനൊന്നും വഴങ്ങാതെ അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി.

നിസ്സഹായനായി നിന്ന അപ്പച്ചൻ ഡെയ്‌സിയെ വളരെ ദയനിമായി ഒന്ന് നോക്കി.

ഡെയ്‌സി : അപ്പച്ചൻ വിഷമിക്കണ്ട… അല്ലെങ്കിലും അയാളുടെ കൂടെ ജീവിക്കണം എന്ന് എനിക്ക് ഇപ്പോ ആഗ്രഹമില്ല. സ്വന്തം ഭാര്യയെ സ്നേഹിക്കാനോ അവളുടെ കാര്യങ്ങൾ അന്വഷിക്കാനോ ആഗ്രമില്ലാത്ത ആളുടെ കൂടെ ജീവിക്കുന്നതിനെക്കാളും നല്ലത് കായലിൽ ചാടി ചാകുന്നതാ അപ്പച്ചാ…

ഇത്രയും പറഞ്ഞ് ഡെയ്‌സി തന്റെ ബാഗും എടുത്ത് നേരെ തന്റെ മുറിയിലേക്കു നടന്നു.

നടന്ന കാര്യങ്ങൾ എല്ലാം ഡെയ്‌സി ഫോണിലൂടെ അപ്പോൾ തന്നെ വിഷ്ണുവിനെ അറിയിച്ചിരുന്നു. അവൻ അവളോട് പറഞ്ഞു.

വിഷ്ണു : നിനക്ക് അയാളെ ഡിവോഴ്സ് ചെയ്തൂടെ…?

ഡെയ്‌സി : ആം.. മിക്കാവാറും അത് വേണ്ടി വരും…

വിഷ്ണു : എന്നിട്ട് നമ്മക്ക് കെട്ടാം….

വിഷ്ണു ഒരു കള്ള ചിരിയോടെ അവളോട് പറഞ്ഞു.

ഡെയ്‌സി : അതിന് ആദ്യം മോന് കല്യാണ പ്രായം ആകട്ടെ….

വിഷ്ണു : അത് ഉടനെ ആകും…

ഡെയ്‌സി : ആകുമ്പോ ആലോചിക്കാം…

രണ്ട് പേരും പൊട്ടി ചിരിച്ചു. ഡെയ്‌സിയും ഒരു വേള ചിന്തിച്ചു. ഇവനെ കല്യാണം കഴിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ ജീവിതം എത്ര സന്തോഷമുള്ളത് ആയേനെയെന്ന്. എന്താണെങ്കിലും കൂടുതൽ ഒന്നും ആലോജിച്ച്‌ ടെൻഷൻ അടിക്കാതെ സന്തോഷമായി എല്ലാം മുന്നോട്ട് പോകട്ടെയെന് ഡേയ്‌സിയും വിചാരിച്ചു.

ഒരു ദിവസം ഡേയ്‌സിയുടെ അപ്പച്ചനും അമ്മച്ചിയും നാളെ ആശുപത്രിയിൽ പോകുന്ന കാര്യം ഡെയ്‌സിയോട് പറഞ്ഞു. വണ്ടാനം മെഡിക്കൽ കോളേജിലാണ് അപ്പച്ചന്റെ ചികിത്സ നടക്കുന്നത്. രാവിലെ പോയാൽ വൈകുന്നേരം ആകുമ്പോഴേ അവർ തിരിച്ച് വരൂ. ഇത് കേട്ടപ്പോൾ ഡേയ്‌സിയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു ഐഡിയ തോന്നി.

വിഷ്ണുവിനെ നാളെ വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചാലോ