Chapter Title : ധ്വനിയിലെ തരുണപ്രഭ [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

ഒതുക്കി. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഞെട്ടലും ഒപ്പം വലിയൊരു വേദനയും നിഴലിച്ചിരുന്നു.

​"തരുൺ..." അവൾ വളരെ താഴ്ന്ന സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു. ആ ശബ്ദത്തിൽ ഒരു വിറയലുണ്ടായിരുന്നു.

​അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു, അവന്റെ കൈകളിൽ പിടിച്ചു. പക്ഷേ ആ പിടിയിൽ പഴയ വാത്സല്യമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു തിരിച്ചറിവ് നൽകാനുള്ള വ്യഗ്രതയായിരുന്നു.
​"നീ എന്താണ് ഈ പറയുന്നത് എന്ന് നിനക്ക് ബോധ്യമുണ്ടോ? നിനക്ക് വെറും ഇരുപത്തിരണ്ട് വയസ്സ്... എനിക്ക് മുപ്പതിനോട് അടുക്കുന്നു. നമ്മൾ തമ്മിലുള്ള ഈ പ്രായവ്യത്യാസം വെറുമൊരു കണക്കല്ല തരുൺ. നീ ജീവിതം കണ്ടു തുടങ്ങുന്നതേയുള്ളൂ."

​തരുൺ എന്തോ പറയാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും അവൾ തടഞ്ഞു. അവൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നേരെ നോക്കി. ആ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.
​"എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ട എന്റെ ആങ്ങളയുടെ സ്ഥാനത്താണ് ഞാൻ നിന്നെ കണ്ടത്. എന്റെ ഉള്ളിലെ ആ വലിയ ശൂന്യത നികത്തിയത് നിന്റെ ഈ സാമീപ്യമാണ്. നിന്നെ ചേർത്തുപിടിക്കുമ്പോഴും, നിന്റെ കൂടെ ബൈക്കിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴും ഞാൻ അനുഭവിച്ചത് ഒരു പെണ്ണിന് തന്റെ സഹോദരനോട് തോന്നുന്ന ആ വലിയ സുരക്ഷിതബോധമാണ്. നീ എന്റെ അനിയനാണ് തരുൺ... എന്റെ മാത്രം അനിയൻ."

​അവൾ അവന്റെ കൈകളിൽ കുറച്ചുകൂടി മുറുക്കി പിടിച്ചു കൊണ്ട് തുടർന്നു:
​"താരയോട് എനിക്ക് എന്തെങ്കിലും മറച്ചുവെക്കാൻ പറ്റുമോ? നീ അവളുടെ ചോരയാണ്, അതുകൊണ്ട് തന്നെ എനിക്കും. ഈ തോന്നൽ നിനക്ക് തോന്നിയ ഒരു നിമിഷത്തെ ബലഹീനതയാവാം. ഈ സിനിമയും, നമ്മൾ ഒരുമിച്ച് ചിലവഴിച്ച നേരവും നിന്നെ ചിന്തിപ്പിച്ചത് തെറ്റായ വഴിക്കാണ്. പക്ഷേ എനിക്ക് നിന്നെ ആ കണ്ണുകളോടെ കാണാൻ ഒരിക്കലും കഴിയില്ല."

​ധ്വനിയുടെ വാക്കുകൾ