Chapter Title : ധ്വനിയിലെ തരുണപ്രഭ [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

മുള്ള് പോലെ തറച്ചു. തന്റെ അനിയൻ ധ്വനിയെ ആങ്ങളയുടെ സ്ഥാനത്തല്ല, മറിച്ച് ഒരു കാമുകിയുടെ കണ്ണുകളോടെയാണ് നോക്കുന്നതെന്ന് ആ പാവം അറിയുന്നില്ലല്ലോ എന്ന് ധ്വനി ഓർത്തു.

​താര അകത്തേക്ക് പോയ ഉടനെ തരുൺ ധ്വനിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഒന്നുകൂടി നീങ്ങിയിരുന്നു. അവളുടെ കാതിനടുത്ത് വന്ന് അവൻ മെല്ലെ മന്ത്രിച്ചു, "എന്റെ ചേച്ചിക്ക് ഒന്നും അറിയില്ല ധ്വനി... പക്ഷേ നിനക്ക് അറിയാമല്ലോ എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്താണെന്ന്. നീ ഈ സാരിയിൽ എന്നെ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്."

കാലം അതിന്റെ പ്രയാണത്തിൽ മാസങ്ങൾ പിന്നിലാക്കിയെങ്കിലും, തരുണിന്റെ ഉള്ളിലെ പ്രണയം ഒരു കാട്ടുതീ പോലെ പടരുകയായിരുന്നു. അത് വെറുമൊരു ഇഷ്ടത്തിനപ്പുറം ഒരു തരം വാശിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു.

​തരുണിന്റെ പെരുമാറ്റത്തിൽ ധ്വനി ഇപ്പോൾ ശരിക്കും ഭയപ്പെടുന്നുണ്ട്. "നീ ഫോൺ എടുത്തില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ ചത്തുകളയും" എന്ന അവന്റെ ഭീഷണി ഒരു തമാശയല്ലെന്ന് അവൾക്കറിയാം. സ്നേഹത്തേക്കാൾ ഉപരി ഒരുതരം സമ്മർദ്ദമാണ് (emotional blackmailing) ഇപ്പോൾ ആ ബന്ധത്തിൽ നിഴലിക്കുന്നത്.

തരുൺ സമ്മാനിച്ച ആ മനോഹരമായ സാരിയുടുത്ത് ധ്വനി എല്ലാവർക്കുമൊപ്പം അമ്പലത്തിൽ പോയി. തന്റെ പിറന്നാൾ ദിനത്തിൽ തരുൺ അത്രയും സ്നേഹത്തോടെ നൽകിയ സമ്മാനം അണിഞ്ഞുനിൽക്കുമ്പോൾ അവൾക്ക് പ്രത്യേക സന്തോഷം തോന്നിയിട്ടുണ്ടാകണം. അമ്പലത്തിലെ പ്രാർത്ഥനകൾക്കും ചടങ്ങുകൾക്കും ശേഷം എല്ലാവരും തിരികെ താരയുടെ വീട്ടിലെത്തി.

​എന്നാൽ വീട്ടിലെത്തിയപ്പോൾ സാഹചര്യം മാറി. താരയുടെ വീട്ടുകാർ അല്പം ട്രെഡിഷണൽ ആയതുകൊണ്ട്, പീരീഡ്‌സ് സമയത്ത് പാലിക്കേണ്ടി വന്ന നിയന്ത്രണങ്ങൾ കാരണം താരയ്ക്ക് സ്വന്തം മുറിയിൽ കിടക്കാൻ സാധിച്ചില്ല. അതുവരെ കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന പ്രിയ കൂട്ടുകാരി അരികിലില്ലാതെ, ആ രാത്രിയിൽ താരയുടെ മുറിയിൽ ധ്വനിക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് കഴിയേണ്ടി വന്നു.

ആ രാത്രിയിലെ നിശബ്ദതയിൽ, തരുണിന്റെ ശബ്ദത്തിന് വല്ലാത്തൊരു ഗാംഭീര്യവും ലഹരിയുമുണ്ടായിരുന്നു. ഫോണിന്റെ മറുതലയ്ക്കൽ അവന്റെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം പോലും ധ്വനിക്ക് വ്യക്തമായി കേൾക്കാമായിരുന്നു. അവൻ ഓരോ വാക്കുകളും പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവൾ ഒരു തരം മാന്ത്രിക വലയത്തിൽ അകപ്പെട്ടതുപോലെയായി.

​"ധ്വനി..." അവൻ പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു. "നീ ഇന്ന് ആ സാരിയുടുത്ത് എന്റെ മുന്നിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ, എന്റെ ഉള്ളിൽ എന്താണ് സംഭവിച്ചതെന്ന് നിനക്കറിയില്ല. ആ നേർത്ത തുണി നിന്റെ ശരീരത്തോട് ചേർന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ഓരോ വടിവുകളും അത്രമേൽ വ്യക്തമായിരുന്നു."

​അവൻ അല്പം കൂടി താല്പര്യത്തോടെ തുടർന്നു: "നീ ശ്വാസമെടുക്കുമ്പോൾ സാരിക്കുള്ളിൽ ആഴ്ന്നു നിന്നു മുഴുത്തു വരുന്ന നിന്റെ മാറിലെ ആ വിരിവ്... അത് കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് എന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുകയായിരുന്നു.

അത്രമേൽ വശ്യമായി,