Chapter Title : ധ്വനിയിലെ തരുണപ്രഭ [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

ഒരു ചെറിയ മഴത്തുള്ളി അവരെ തൊട്ടു കടന്നു പോയപ്പോൾ, അവൾ “മഴ” എന്ന് കാതിൽ മെല്ലെ പറഞ്ഞ്, തല അവന്റ ചുമലിലേക്ക് ചേർത്തുവച്ചു.

​തിയേറ്ററിലെ ഇരുട്ടിൽ, സിനിമ തുടങ്ങുമ്പോഴേ ധ്വനി തരുണിന്റെ കൈ മെല്ലെ തന്റെ കയ്യിലാക്കിയിരുന്നു. അവളുടെ വിരലുകൾ അവന്റെ വിരലുകളിൽ കോർത്തിട്ടിരുന്നു. ചില വികാരനിർഭരമായ സീനുകളിൽ അവൾ അവന്റെ കയ്യിൽ കൂടുതൽ അമർത്തി പിടിച്ചു.

സിനിമ കഴിഞ്ഞ് തിരികെ വരുന്ന വഴിയിൽ ഒരു വിജനമായ സ്ഥലത്ത് തരുൺ ബൈക്ക് നിർത്തി. ചുറ്റും സന്ധ്യ മയങ്ങുന്ന ശാന്തത. ധ്വനി സംശയത്തോടെ അവനെ നോക്കി.
​"എന്താ തരുൺ, ഇവിടെ നിർത്തിയത്?" അവൾ ചോദിച്ചു.

​തരുൺ ബൈക്കിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി അവളുടെ മുന്നിൽ വന്നു നിന്നു. അവന്റെ മുഖത്ത് ഇതുവരെ കാണാത്ത ഒരു ഗൗരവമുണ്ടായിരുന്നു. ശ്വാസമൊന്ന് ആഞ്ഞു വലിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി.

​"ധ്വനി ചേച്ചി... എനിക്ക് ഇത് പറയാതിരിക്കാൻ വയ്യ. എല്ലാവരും പറയുന്നത് പോലെ നിങ്ങളെ ഒരു ചേച്ചിയായി കാണാൻ എനിക്ക് കഴിയുന്നില്ല. ഓരോ നിമിഷവും നിങ്ങളോടുള്ള എന്റെ ഇഷ്ടം കൂടിക്കൂടി വരികയാണ്. എനിക്ക് നിങ്ങളെ പ്രണയിക്കണം... എനിക്ക് നിങ്ങളെ വേണം."

​അപ്രതീക്ഷിതമായ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് ധ്വനി ഒരു നിമിഷം തരിച്ചുപോയി. അവളുടെ ലോകം നിശ്ചലമായതുപോലെ. ഒരു സഹോദരനായി കണ്ടിരുന്നവന്റെ നാവിൽ നിന്ന് ഇത്തരം വാക്കുകൾ അവൾ സ്വപ്നത്തിൽ പോലും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.

തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ധ്വനി ഒരു നിമിഷം ശ്വാസം നിലച്ചതുപോലെ നിന്നുപോയി. ചുറ്റുമുള്ള ലോകം നിശബ്ദമായതുപോലെ. അവൾ മെല്ലെ ബൈക്കിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി, വിറയ്ക്കുന്ന കൈകൾ കൊണ്ട് തന്റെ സാരിത്തുമ്പ്