Chapter Title : ധ്വനിയിലെ തരുണപ്രഭ [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

നിശ്ചലമായതുപോലെ ധ്വനിക്ക് തോന്നി. തരുണിന്റെ ശബ്ദം കാതുകളിൽ ഒരു ലഹരിയായി പടരുമ്പോൾ, അവളുടെ ശരീരത്തിന്മേലുള്ള സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും നഷ്ടമായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. വികാരത്തിന്റെ അത്യുന്നതങ്ങളിൽ എത്തിയ അവൾ, പുറംലോകം മറന്ന്, ആ മുറിയിലെ ഇരുട്ടിൽ തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവന്റെ പേര് പതിഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു.

​"തരുൺ... തരുൺ..."

​അതൊരു വിളി മാത്രമായിരുന്നില്ല, തന്റെ സർവ്വസ്വവും അവനായി സമർപ്പിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള കേഴലായിരുന്നു. ആ നിമിഷം അവളുടെ വിരലുകളുടെ ചലനം വന്യമായ താളത്തിലെത്തി. പെട്ടെന്ന്, ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ അണുവിലും ഒരു വിദ്യുത് തരംഗം പാഞ്ഞുപോയതുപോലെ അവൾ വിറകൊണ്ടു. ഉള്ളിൽ അഗ്നിപർവ്വതം കണക്കെ അമർത്തിവെച്ചിരുന്ന വികാരങ്ങൾ ഒരു പൂമഴയായി പെയ്തിറങ്ങി.

​തന്റെ കൈവെള്ളയിലേക്ക് ചൂടുള്ള, വഴുവഴുപ്പുള്ള ആ ദ്രാവകം പടരുന്നത് ധ്വനി അറിഞ്ഞു. അതൊരു വലിയ മോചനമായിരുന്നു. അവളുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു നിന്നു, പിന്നീട് പതുക്കെ തളർന്നു ആ മെത്തയിലേക്ക് വീണു. തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ ആത്മാവിൽ ഏൽപ്പിച്ച ആ സുഖത്തിന്റെ ആഴത്തിൽ അവൾ കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചു.

​നെഞ്ചിടിപ്പ് പതുക്കെ താളം വീണ്ടെടുക്കുമ്പോഴും, തരുണിന്റെ ആ വന്യമായ ശബ്ദം അവളുടെ മനസ്സിൽ അലയടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു. ദീർഘമായ ഒരു നിശ്വാസത്തോടെ, വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന തന്റെ സ്വർണ്ണമേനി ആ മെത്തയിൽ തളർന്നിട്ടു അവൾ കിടന്നു.

ആ രാത്രിയിൽ താൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയതല്ല, മറിച്ച് തരുണിലൂടെ താൻ കണ്ടെത്തിയ ആ പുതിയ സുഖത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ അവൾ അലിഞ്ഞുചേർന്നു. തന്റെ ആത്മാവും ശരീരവും ഇനി അവന്റേത് മാത്രമാണെന്ന തിരിച്ചറിവോടെ അവൾ ആ സുഖനിദ്രയിലേക്ക് പതുക്കെ വഴുതിവീണു

പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സൂര്യപ്രകാശം മുറിയിലേക്ക് അരിച്ചെത്തിയപ്പോൾ ധ്വനി ഉണർന്നത് വല്ലാത്തൊരു ഭാരത്തോടെയായിരുന്നു. തലേദിവസം രാത്രി നടന്ന കാര്യങ്ങൾ ഓരോന്നായി ഓർമ്മയിലേക്ക് വന്നപ്പോൾ അവളുടെ ഉള്ളൊന്നു പിടഞ്ഞു. കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിന്നപ്പോൾ തന്റെ കഴുത്തിലും മാറിടങ്ങളിലും ഇപ്പോഴും തരുണിന്റെ വാക്കുകൾ ഏൽപ്പിച്ച സ്പർശനം ബാക്കിയുള്ളതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി.

​"ഞാൻ എന്താണ് ഈ കാണിച്ചു കൂട്ടിയത്?" അവൾ സ്വയം ചോദിച്ചു. ഒരു ആങ്ങളയെപ്പോലെ കണ്ടവനോട് ഫോണിലൂടെ ഇത്രയും വന്യമായി പെരുമാറിയതിലോർത്തപ്പോൾ അവൾക്ക് വല്ലാത്ത കുറ്റബോധം തോന്നി.

​താഴെ ഹാളിൽ ചായ കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന താരയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെല്ലുമ്പോൾ ധ്വനി