Chapter Title : ധ്വനിയിലെ തരുണപ്രഭ [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

അവൾ അവന്റെ കൈ കയ്യിലെടുത്തു. ആ മുറിവിൽ തന്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് പതുക്കെ തലോടുമ്പോൾ അവൾ ചോദിച്ചു, "എന്തിനാ തരുൺ നീ ഇങ്ങനെ സ്വയം നോവിച്ചത്?"

തരുൺ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. പകരം അവൻ അവളുടെ ആ കൊഴുത്ത കഴുത്തിലേക്ക് മുഖം പതുക്കെ അടുപ്പിച്ചു. കുളി കഴിഞ്ഞ് പുരട്ടിയ ആ അത്തറിന്റെ ഗന്ധവും അവളുടെ ഉടലിന്റെ ചൂടും അവനെ മയക്കിക്കളഞ്ഞു.

ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, പ്രണയവും ആസക്തിയും ഒരേപോലെ ഇരമ്പുന്ന കടലായി അവർ മാറി. ധ്വനിയുടെ ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി തരുൺ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല; പകരം അവളുടെ നനവാർന്ന കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ച് അവളെ തന്നിലേക്ക് വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. ആ സാരിയുടെ നേർത്ത തുണിക്കപ്പുറം അവരുടെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ പരസ്പരം ഏറ്റുവാങ്ങി.

തരുണിന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ആ കൊഴുത്ത കഴുത്തിലൂടെ പതുക്കെ താഴേക്ക്, ആ തെളിഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ബ്യൂട്ടിബോണിലേക്ക് പടർന്നു. വാക്കുകൾ കൊണ്ട് അവൻ പടുത്തുയർത്തിയ ആ കാമനകൾ ഇപ്പോൾ പ്രവൃത്തിയായി മാറുകയായിരുന്നു. ധ്വനി കണ്ണുകൾ അടച്ച് അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചായുമ്പോൾ, താൻ കാത്തിരുന്ന ആ നിമിഷം ഇതാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

അവർക്കിടയിലെ മൗനം ഇപ്പോൾ വന്യമായ ശ്വാസതാളത്തിന് വഴിമാറി. തരുൺ അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ തന്റെ പ്രണയം മുദ്രവെച്ചപ്പോൾ, ധ്വനി ആ തലയിണയെ പുണർന്നതിനേക്കാൾ ആവേശത്തോടെ അവനെ വരിഞ്ഞു മുറുക്കി. അവന്റെ മുറിവേറ്റ കൈകളിൽ അവൾ തലോടുമ്പോൾ, ആ വേദന പ്രണയത്തിന്റെ മധുരമായി അവർക്ക് തോന്നി.

വസ്ത്രങ്ങൾക്കും വാക്കുകൾക്കും അപ്പുറം, രണ്ട് ആത്മാക്കൾ ഒന്നാകാൻ തുടിക്കുന്ന ആ രാത്രിയിൽ, അവർ ആഴത്തിലുള്ള ഇണചേരലിനായി പാകപ്പെട്ടു. താരയുടെ അഭാവവും സമൂഹത്തിന്റെ നിയമങ്ങളും ആ മുറിക്ക് പുറത്ത് ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു.