Chapter Title : ധ്വനിയിലെ തരുണപ്രഭ [കണ്ണൻ സ്രാങ്ക്]

ചേർന്ന് നിന്ന് കൊണ്ട് അവർ ആ നിമിഷത്തിന്റെ ലഹരിയിൽ പൂർണ്ണമായും അലിഞ്ഞു ചേർന്നു.

ആ വന്യമായ നിമിഷങ്ങൾക്കിടയിൽ, അവരുടെ ചലനങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് നിശ്ചലമായി. വികാരത്തിന്റെ വേലിയേറ്റത്തിൽ നിന്നും ഒരു നിമിഷം മാറിനിന്ന്, പ്രണയം കത്തുന്ന അവരുടെ കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കി.

തരുണിന്റെ കണ്ണുകളിൽ ധ്വനി കണ്ടത് തന്നെത്തന്നെയാണ്—അവളുടെ ഉടലിനോടുള്ള ആസക്തിയെക്കാൾ ഉപരി, അവളെ മുഴുവനായി സ്വന്തമാക്കിയവന്റെ ഒരു വന്യമായ പ്രണയം ആ കണ്ണുകളിൽ ജ്വലിച്ചു നിന്നു. മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ തരുണിന്റെ കവിളിലെ ആ ചെറിയ തഴമ്പും, അവന്റെ തീക്ഷ്ണമായ നോട്ടവും അവളെ കൂടുതൽ തളർത്തി.
ധ്വനിയുടെ കണ്ണുകളാകട്ടെ, ഒരു സമർപ്പണത്തിന്റെ കടലായിരുന്നു. നനവാർന്ന മുടിയിഴകൾക്കിടയിലൂടെ അവൾ അവനെ നോക്കി നിന്നപ്പോൾ, ആ കണ്ണുകളിൽ തളം കെട്ടി നിന്നത് തന്റെ പ്രാണേശ്വരനോടുള്ള അടങ്ങാത്ത അനുരാഗമായിരുന്നു.

"തരുൺ..." അവൾ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിച്ചു കൊണ്ട് പതുക്കെ വിളിച്ചു.
അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. പകരം, കണ്ണെടുക്കാതെ അവളെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നു. അവളുടെ ചുവന്ന അധരങ്ങളും, വിയർപ്പിൽ തിളങ്ങുന്ന കഴുത്തും, താൻ സമ്മാനിച്ച സാരിയുടെ ഭംഗിയും ആ കണ്ണുകൾ ഒപ്പിയെടുക്കുകയായിരുന്നു. ആ നോട്ടം അവളുടെ ശരീരത്തെക്കാൾ ആഴത്തിൽ അവളുടെ ആത്മാവിനെ സ്പർശിക്കുന്നത് അവൾ അറിഞ്ഞു.

അധരങ്ങൾ കൊണ്ട് കൈമാറിയതിനേക്കാൾ വലിയൊരു പ്രണയം ആ കണ്ണുകൾ കൈമാറി. വാക്കുകൾ മരിച്ചു വീണ ആ നിമിഷത്തിൽ, കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് അവർ പരസ്പരം ഉടമ്പടികൾ ചെയ്തു. താരയെന്ന സുഹൃത്തിനപ്പുറം, ലോകത്തിനപ്പുറം, ആ മുറിയിലെ ഇളം വെളിച്ചത്തിൽ അവർ ഇരുവരും മാത്രമായി ചുരുങ്ങി.

ഈ നിശബ്ദമായ നോട്ടം എത്ര നേരം നീണ്ടു നിന്നുവെന്ന് അവർക്കറിയില്ല. പക്ഷേ ആ കണ്ണുകൾ പറഞ്ഞത് ഒന്നായിരുന്നു—"നീ