Chapter Title : ധ്യാനം [അപ്പു]
കാര്യങ്ങൾ നന്നായി നടന്നാൽ ഇനി വഴി അവളൊരുക്കിക്കോളും എന്നെനിക്ക് തോന്നി…
അന്ന് ചായക് ശേഷം ഒരു കൗൺസിലിംഗ് സെഷൻ ആയിരുന്നു… ധ്യാനകേന്ദ്രത്തിലുള്ള പാസ്റ്റർമാരും അച്ചന്മാരും ഓരോരുത്തരോട് പേർസണൽ ആയി സംസാരിക്കുന്ന ഒരു പരിപാടിയാണത്…
ഈ പെൺകുട്ടിയും കൗൺസിലിംഗ് ചെയ്യുന്നതിൽ ഒരാളായി ഇരിപ്പുണ്ടായിരുന്നു… എന്റെ ഊഴമായപ്പോൾ അവൾ എന്നെ അവളുടെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു…
ഞങ്ങൾ മുഖമുഖം നോക്കി രണ്ട് കസേരകളിലായി ഇരുന്നു… മറ്റാളുകൾ കുറച്ച് ദൂരെയാണ്…
"എന്താ ഉദ്ദേശം…??" അവൾ തലയിൽ കൈവെച്ച് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത് പോലെ ആഗ്യം കാട്ടി പതിയെ ചോദിച്ചു… ബോൾ ഇപ്പൊ പൂർണ്ണമായും എന്റെ കോർട്ടിലാണെന്ന് ഞാനുറപ്പിച്ചു…
"എന്താ പേര്….??" ഞാൻ വളരെ ശാന്തമായി ചോദിച്ചു…
കണ്ണടച്ചിരുന്ന അവൾ കണ്ണുതുറന്ന് രൂക്ഷമായി എന്നെ നോക്കി…
"സെലിൻ…!!" അവൾ പറഞ്ഞു…
സത്യം പറഞ്ഞാൽ കളി ചോദിക്കാൻ ചെന്ന ഞാൻ ആ സമയം ഞാനവളുടെ സൗന്ദര്യത്തിൽ മയങ്ങിയിരിക്കുകയായിരുന്നു… അവൾ എന്റെയടുത്തേക്ക് ആഞ്ഞിരുന്നു…
"എന്താ വേണ്ടത്…??" അവൾ വീണ്ടും ചോദിച്ചു…
"വേറെന്താ ഇന്നലെ അവിടെ നടന്നത് തന്നെ....!!" ഞാൻ ഭാവഭേതമില്ലാതെ പറഞ്ഞു…
"ഇത് തന്നെയാ ചോദിക്കാൻ പോണത് എന്നെനിക്ക് അറിയാരുന്നു… പക്ഷെ നടക്കില്ല…. പാസ്റ്റർക്ക് റൂമൊക്കെയുണ്ട്… നമ്മൾ തമ്മിൽ എവിടെവെച്ച്… അതൊക്കെ വല്യ റിസ്കാ…!!"
എന്റെ മനസ്സിൽ പല വർണ്ണങ്ങളിൽ ലഡു പൊട്ടി… അതാണോ ഇവളുടെ പ്രശ്നം… ഇവൾക്കുവേണ്ടി റൂമല്ല ഈ ധ്യാനകേന്ദ്രം പോലും ഞാൻ വിലക്ക് വാങ്ങും…
"ഇന്നലെ റൂമിൽ നിന്നിറങ്ങി വരാൻ കാണിച്ച ധൈര്യമില്ലേ,. അത് മതി… റൂമില്ലെന്നല്ലേയുള്ളു ഇത്രേം വിശാലമായ ഒരുപാട് സ്ഥലങ്ങളില്ലേ ഇരുട്ടിന്റെ മറവില്ലേ… പിന്നെ അയാളെപ്പോലെ വെളിച്ചം വേണമെന്ന് എനിക്ക് നിർബന്ധമില്ല…!!"
"ചേട്ടാ…!!"
💬 Comments
View all comments