Chapter Title : ദി ട്രിപ്പ് [ഫിർഔൻ]

നിന്റെ കുടുംബം, കുഞ്, നാട്, വീട് ഒക്കെ നിനക്ക് നഷ്ട്ടപെടും...പിന്നെ അവർ നിന്നെ ജീവിക്കാൻ സമ്മതിക്കും എന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ?

ഫെസ്സ : ഹ്മ്മ്... അറിയാം കാർത്തി....

ഫെസ്സ : എന്തൊക്കെ നഷ്പ്പെട്ടാലും നീ എന്നെ കൈ വിടുമോ?

കാർത്തിക് : വെറും ദിവസങ്ങളുടെ പരിജയം മാത്രമുള്ള എന്നെ നിനക്കിത്ര വിശ്വാസമോ?

ഫെസ്സ : ഉണ്ട്.... കാർത്തി...... നിന്നെ എനിക്ക് വിശ്വാസം ഉണ്ട്...

കാർത്തിക് : എങ്കിൽ നിനക്ക് എന്റെ വാക്ക്.... ആകാശം ഇടിഞ്ഞു താഴെ വീണാലും ഞാൻ നിന്നെ കൈ വിടില്ല....

കാർത്തിക് : ഞാൻ കാരണം നിനക്ക് ഒരു ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടാവുകയോ, ഉണ്ടാവാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല...

ഫെസ്സ ഒന്ന് കൂടി അവനിലേക് ചേർന്നിരുന്നു, അവൻ ഒന്നുകൂടി അവളെ മുറുക്കി പിടിച്ചു...

സമയം കടന്നു പോയി, ഇണ കുരുവികളെ പോലെ അവർ മുട്ടിയിരുമ്മി ആ കടൽ തീരത്ത് ഇരുന്നു.... അസ്തമയ സൂര്യന്റെ നേർത്ത കിരണങ്ങൾ രണ്ടുപേരുടെയും മുഖത്‌ വീന്നപ്പോളാണ് സമയം പോയത് അവർക്ക് ബോധം വീണത്....

ഫെസ്സ : പടച്ചോനെ...... കാർത്തി... സമയം നോക്കെടാ, 5:30 യായി....

കാർത്തിക് : ആയോ.... ലേറ്റ് ആയോ?

ഫെസ്സ : ഇല്ലപിന്നെ, 3:30 ക് ഓഫീസിന്ന് ഇറങ്ങുന്ന ഞാനാ, ഇപ്പോ 5:30 യായി...

കാർത്തിക് : ശെരി, ശെരി.... വാ ഇറങ്ങാം....

ഫെസ്സ : പടച്ചോനെ, എന്റെ മോൾ.... 5 മണിയാകുമ്പോൾ അവളുടെ വാൻ വരുന്നതാ.....

കാർത്തിക് : നീ ഇങ്ങനെ ടെൻഷൻ അടിക്കല്ലേ ഫെസ്സ, അടുത്തുള്ള ഫ്ലാറ്റിലുള്ളവരെ വിളിച് കാര്യം പറ...

പാർക്കിങ്ങിലേക് നടന്നു കൊണ്ട് തന്നെ അവൾ വേഗം ഫോൺ എടുത്തു ഓപ്പോസിറ്റ് ഫ്ലാറ്റിലുള്ളവരെ വിളിച്ചു... മലയാളികൾ തന്നെ, 2 മക്കളും ഒരു ഭാര്യ ഭർത്താവ് ഉള്ള ഒരു കുടുംബം, മക്കൾ വലുതാണ്.... ഒരാൾ 8 ൽ പഠിക്കുന്നു, ഒരാൾ 10 ൽ പഠിക്കുന്നു....

ഫോൺ റിങ് ചെയുന്നുണ്ട്......

Ringing...... Ringing....

ഫസീന : ഹലോ, ഫെസ്സ??

ഫെസ്സ : അ.... ആ..... ഫസീനത്ത ഞാൻ ഇന്ന് വരാൻ കുറച് ലേറ്റ് ആവും, മോള് വന്നോന്ന് ഒന്ന്