Chapter Title : ദിൽ ഹേ ഫാത്തിമ [AARKEY]

എല്ലാം ശരിയാകും ....... അതുകണ്ടാണവൾ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത് തന്നെ .......  അവളെ നിർബന്ധിക്കണ്ടാ ...... അവൾ തന്നെ അവളുടെ തെറ്റ് സമ്മതിക്കുന്നുണ്ടല്ലോ .... ആ കുഞ്ഞ് അലിയുടേതാണെന്നും .........

ഫൈസൽ ......  ഞാൻ ആരുടെയും മുന്നിൽ തല കുനിച്ചിട്ടില്ല  .......  നിനക്കറിയാമല്ലോ സഫിയ നമ്മൾ എന്ത് കഷ്ടപ്പെട്ടാണ് ഇതെല്ലം ഉണ്ടാക്കിയതെന്ന് ......  തെറ്റായ ഒരു വഴിയിലൂടെ ആരെയും ദ്രോഹിച്ചോ വിഷമിപ്പിച്ചോ ഒരു പത്തു പൈസപോലും നമ്മൾ നേടിയിട്ടുണ്ടോ ? എന്നാലും പടച്ചോൻ എന്നിക്ക് ഈ ഗതി വരുത്തിയല്ലോ ? ഞാൻ അബ്ബാസിനോട് സംസാരിക്കട്ടെ ?

സഫിയ ...... വേണ്ട ..... ഫാത്തി അത് പ്രേത്യേകം പറഞ്ഞു ........ അവൾ അതിനെന്തെങ്കിലും വഴി കാണുമായിരിക്കും .....  കാരണം ഫാത്തിമയെ അലിയുടെ ഉമ്മയും ബാപ്പയും ഒരിക്കലും തള്ളി പറയില്ല ....... നമ്മൾ കണ്ടതല്ലേ അവർ ആ കുഞ്ഞുമായി നിൽക്കുന്നത് ....... ഇനി നമ്മൾ എന്തെങ്കിലും സംസാരിച്ച് അവർക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടാതെ വന്നാൽ അത് ഫാത്തിമയുടെ ജീവിതത്തെ ചിലപ്പോൾ ബാധിക്കും ....... കുറച്ചു നാൾ നമുക്ക്  അവളുടെ ഇഷ്ടത്തിനൊപ്പം നിന്നുകൊടുക്കാം ..... അത് കഴിഞ്ഞു മതി നമ്മൾ ഒരു തീരുമാനമെടുക്കുന്നത് ....... ഫാത്തിമ എന്റെ മുഖത്ത് നോക്കി പറഞ്ഞു അത് അലിയുടെ കുഞ്ഞു തന്നെയാണെന്ന് ...... പിന്നെ മാസ്സിയുമായി ഇപ്പോൾ ഒരു പ്രേശ്നത്തിന് നിൽക്കണ്ട ...... ഫാത്തിമയും മാസ്സിയും ഇനി ഒരുമിക്കാതിരിക്കുന്നതാണ് അവർ രണ്ടുപേരുടെയും ഭാവിക്ക് നല്ലത് .... മാസ്സിക്ക് എന്താണ് വേണ്ടതെന്ന് ചോദിക്ക്  ഈ ബന്ധം വിട്ടുപോകാൻ ....... അല്ലാതെ അവൻ സംസാരിക്കുന്നതിന് എതിര് പറയാൻ നിൽക്കരുത് ....... ഇക്കാ എന്തും ആലോചിച്ചേ അവനോട് സംസാരിക്കാവൂ ..... നമ്മളുടെ വായിൽ നിന്നും വരുന്ന ഓരോ വാക്കുകൾക്കും ഇപ്പോൾ ഒരായിരം അർഥങ്ങൾ അവൻ കാണും ... ഞാൻ മാസ്സിയെ  ഇക്ക ഇല്ലാത്ത ഒരു ദിവസം വീട്ടിലേക്ക് വിളിച്ചു സംസാരിക്കാം ......

ഫൈസൽ ..... എന്നാൽ നമുക്ക് ഇറങ്ങാം .......

ഫസലും സഫിയയും വീടിനു പുറത്തേക്കിറങ്ങി ....... വെളിയിൽ കുഞ്ഞുമായി അയിഷയും അബ്ബാസും ഉണ്ടായിരുന്നു ...... ആയിഷയുടെ കയ്യിലിരുന്ന കുഞ്ഞിന്റെ തലയിൽ തലോടിക്കൊണ്ട് ഫൈസലും സഫിയയും