Chapter Title : ദിൽ ഹേ ഫാത്തിമ [AARKEY]

നിൽക്കുന്നത് ....... അലിക്ക് അതിൽ ചെറിയ അതൃപ്തി ഉണ്ടുതാനും അവനത് വീട്ടുകാരോട് ചോദിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു .......... അന്ന് വൈകുന്നേരം  ആയിഷ അബ്ബാസിന്റെ കയ്യിലിരിക്കുന്ന കുഞ്ഞിന് ആഹാരം കൊടുത്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അലി അവിടേക്കു വന്നു .........

അലി ....... ഉമ്മയും ബാപ്പയും എന്തുദ്ദേശിച്ചാണ് ?

അബ്ബാസ് ...... ഒന്നും ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ല ....... ഒന്നു കുഞ്ഞിന് ആഹാരം കൊടുക്കുന്നു ....... അല്ലാതെ ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു ഉദ്ദേശവും ഇല്ല ....... കുഞ്ഞുങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നത് തെറ്റാണോ ?

അലി ....... മറ്റെന്തെങ്കിലുമാണ് മനസ്സിൽ ഉള്ളതെങ്കിൽ അതങ്ങ് ഉപേക്ഷിച്ചോണം ....... എനിക്ക് എന്റേതായ അന്തസ്സും തീരുമാനങ്ങളും ഉണ്ടാകും ........

ആയിഷ ...... നിനക്ക് ഉണ്ടാവും ........ ഈ കുഞ്ഞിന്റെ ബാപ്പക്ക് അതില്ലാതെ പോയി ..... നട്ടെല്ല് ,,,,, അങ്ങിനെ മനുഷ്യർക്ക് ഒരു സാധനം ഉണ്ട് .......

അബ്ബാസ് ...... ഈ കുഞ്ഞ് വളർന്നു വരുമ്പോൾ ഇതിന്റെ ഉപ്പൂപ്പനും അത് ഇല്ലാതെ പോകും .......

അലി ....... നിങ്ങൾ യെന്ത ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ...... രണ്ടിനെയും എന്റെ തലയിൽ കെട്ടി വയ്ക്കാനാണോ ?

അബ്ബാസ് ....... അലി ...... കൂടുതൽ സംസാരം ഒന്നും വേണ്ട ....... നിനക്കിപ്പോൾ യെന്ത വേണ്ടത് ?

അലി ........ നിങ്ങൾ രണ്ടും കൂടി ഇതിനെ കൊഞ്ചിക്കുന്നത് കാണുമ്പൊൾ എനിക്ക് തന്നെ അങ്ങിനെ തോന്നുന്നു ?

ആയിഷ ...... എന്ത് ?

അലി ...... നിങ്ങൾ ഉറപ്പിച്ചോ ഇത് എന്റേതാണെന്ന് ?

ആയിഷ ........ ഞങ്ങൾ എന്തിനാ ഉറപ്പിക്കുന്നത് ....... നിനക്ക് അങ്ങനെ തോന്നുകയാണെങ്കിൽ അങ്ങനെ ഇല്ലങ്കിൽ വേണ്ടാ ..... പിന്നെ നീ ഞങ്ങളെ തിരുത്താൻ വരണ്ടാ ....... ഞങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് തീരുമാനിക്കുന്നത് ഞങ്ങൾ ആണ് ....... ഇനി മുതൽ അങ്ങിനെയൊക്കെ മതി ...... പോടാ ........ എന്റെ വയറ്റിൽ വന്നു നീ പിറന്നല്ലോ നട്ടെല്ലില്ലാത്തവൻ ....... നീ പറയുന്നത് എല്ലാം ശരിവയ്ക്കുന്ന കാലം കഴിഞ്ഞു ........ വല്ല വേലക്കും പോടാ .... ഉമ്മയും ബാപ്പയും കഷ്ടപ്പെടുന്ന കാശിന് വീട്ടിൽ കിടന്ന് തിന്നു ഉറങ്ങി തീർക്കാതെ ......

അലി ........ ഉമ്മ യെന്ത അങ്ങിനെയൊക്കെ