Chapter Title : ദിവ്യാമൃതം [Master]
“പെണ്ണേന്ന്”
“എന്തിനാ”
“നല്ല സുഖം ആ വിളിക്ക്” ദിവ്യയുടെ കിതപ്പ് എന്റെ കാതിലെത്തി.
“പെണ്ണേ..”
“ഉം”
എന്റെയും ശ്വാസഗതി ഉയരാന് തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഫോണിലൂടെ ഞങ്ങളുടെ കിതപ്പ് കാതങ്ങള് സഞ്ചരിച്ചു ഇരുവരുടെയും കാതുകളില് പതിഞ്ഞു.
“എന്താ അങ്ങനെ വിളിക്കുമ്പോ ഇത്ര സുഖം” ഞാന് ചോദിച്ചു.
“ഞാനൊരു പെണ്ണല്ലേ”
“ആണോ”
“ഉം”
“ആണെങ്കില്”
“ഞാനിവിടെ തനിച്ചാ..തനിച്ച്” ദിവ്യ കിതച്ചു. എന്റെ ചങ്കിടിപ്പ് രണ്ടിരട്ടി വര്ദ്ധിച്ചു. അവള് തനിച്ചാണ്!
“മുറീലാണോ”
“ഉം”
“ആരേലും വീട്ടില് കേറും”
“കതകെല്ലാം അടച്ചേക്കുവാ”
“ഹും”
“പറ”
“എന്ത്”
“എന്തും” അവള് ചിരിച്ചു.
ഞാന് കാമച്ചൂടില് ഉരുകുകയായിരുന്നു. എന്തും സംസാരിക്കാന് തയ്യാറാണ് അവള്, വീട്ടിലാരും ഇല്ലാത്ത സമയത്ത്, തനിച്ച് സ്വന്തം മുറിയില് നിന്ന്.
“അന്ന് സെലക്റ്റ് ചെയ്ത തുണി കറക്റ്റ് ആയിരുന്നു കേട്ടോ” ദിവ്യ പറഞ്ഞു.
എന്റെ ദേഹം തളര്ന്നു പോകുന്നപോലെ. അവള് നേരെ വിഷയത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്. ഞാന് ചുറ്റിലും നോക്കി; ആരുമില്ല.
“ഞാനാണ് സെലക്റ്റ് ചെയ്തതെന്ന് അവന് പറഞ്ഞോ”
“ഉം”
“അളവ് ശരിയായിരുന്നോ”
“ഉം. ഇടാന് എന്ത് സുഖമാണെന്നോ”
“ഉം?”
“സോഫ്റ്റാ”
“കളര് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ’
“എന്റെ ഫേവറിറ്റ് കളേഴ്സ് ആയിരുന്നു എല്ലാം”
“ഇപ്പൊ പഴേത് ഇടില്ലേ”
“വീട്ടില് ഇടും”
“അരുണ് പറഞ്ഞു എല്ലാം ടൈറ്റ് ആയെന്ന്”
“ഉം”
“വണ്ണം കൂടിയോ”
“വേണ്ടാത്തിടത്തൊക്കെ കൂടി” അവള് ചിരിച്ചു.
“ഏതാ വേണ്ടാത്തിടം? എല്ലാം വേണ്ടതല്ലേ”
“ആണോ”
“ഉം”
“വലിച്ചു കേറ്റാനാ പാട്”
“എന്ത്”
ദിവ്യ ശക്തമായി കിതച്ചു. ഞാനും. ആരെങ്കിലും ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ടോ എന്ന് കൂടെക്കൂടെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു ഞാന്.
“..പാന്റീസ്” അവള് മന്ത്രിച്ചു.
“എ..എന്താ..”
“തൊടയ്ക്ക് വണ്ണം കൂടി”
എന്റെ ലിംഗം ഊറിയൊലിച്ചു.
“ഭയങ്കര വണ്ണമാണോ” സ്വരത്തിലെ വിറയല് നിയന്ത്രിക്കാന് എനിക്കായില്ല.
“ഉം”
“അരുണിന്റെ ഭാഗ്യം”
“എന്താ”
“അതേല് മുഖം അമര്ത്തി കിടക്കാമല്ലോ”
“ഹ്മ്മം”
ഞങ്ങള് രണ്ടാളും കിതയ്ക്കുന്നത് പരസ്പരം കേള്ക്കാമായിരുന്നു.
“ഇഷ്ടമാണോ” അവള് മന്ത്രിച്ചു.
“എന്ത്”
“വണ്ണമുള്ള തൊട”
“ഒത്തിരി”
“കിട്ടിയാ എന്ത് ചെയ്യും”
“കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഉമ്മ വക്കും, നക്കും”
“ഹ്മം”
“കാല്പ്പാദം മുതല് മേപ്പോട്ടു മൊത്തം നക്കും”
“അല്സേഷന്” അവള് ചിരിച്ചു.
“രോമമുണ്ടോ”
“എവിടെ”
“കാലിലും തൊടേലും”
“കാലേല്
💬 Comments
View all comments