Chapter Title : ദിവ്യാനുരാഗം 8 [Vadakkan Veettil Kochukunj]

കണ്ടില്ലാർന്നു....

" ഡാ അവള് വല്ല ഡ്യൂട്ടിയിലും ആയിരിക്കും... തൽക്കാലം നമ്മുക്ക് റൂമിൽ പോവാം... കുറച്ചു കഴിഞ്ഞാ അവള് കൺസൾട്ടൻസിയിൽ വരും. അപ്പൊ പറയാം...പിന്നെ പിള്ളേരോടൊന്നും ഇപ്പൊ കേറിയപാടെ പറയാൻ നിൽക്കണ്ട... "

കുറച്ചു നേരത്തെ തിരച്ചിലിന് ഫലമില്ലാതായപ്പൊ നന്ദു എന്നെ നോക്കി പറഞ്ഞു...അതിന് ഞാൻ തലകുലുക്കി.. പിന്നെ നേരെ റൂമിലേക്ക് വിട്ടു...

" എന്താടാ രണ്ടും വൈകിയത്.. വല്ല ബാറിലും കയറിയുള്ള വരവാണോ... "

റൂമിലേക്കെത്തിയതും ഞങ്ങളെ നോക്കി ശ്രീ ചോദിച്ചു... അതിന് നന്ദു ഒരു പുഞ്ചിരി സമ്മാനിച്ചു...ഞാൻ പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും എനിക്കതിന് കഴിഞ്ഞില്ല...കാരണം മനസ്സ് മുഴുവനും ഒരു കാർമേഘത്താൽ മൂടപ്പെട്ടത് പോലെയായിരുന്നു...

" എന്താടാ നിനക്ക് പറ്റിയെ... "

എൻ്റെ ഭാവത്തിൽ തളംകെട്ടിയ മൂകത കണ്ട് അഭി ചോദിച്ചു...പക്ഷെ അതിന് ഞാൻ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല... അപ്പോഴേക്കും അതുവിന് ഒരു കോള് വന്നു...അവൻ അത് എടുത്ത് ചെവിടോടടുപ്പിച്ചു...

" എന്താടി പറ.... "

" ആ ഉണ്ട് കൊടുക്കാം... "

ആരാണെന്നോ എന്താണെന്നോ അറിയില്ല... അതുവിൻ്റെ ഫോണിൽ കൂടെയുള്ള സംസാരം മാത്രം കേൾക്കാം...

" ഡാ നിനക്കാ...ശ്രദ്ധയാ.... "

എൻ്റെ നേരെ ഫോണ് നീട്ടിക്കൊണ്ട് അതു പറഞ്ഞു... അതോടെ ഞാൻ ഒന്ന് ഞെട്ടി.... ഓരായിരം ചോദ്യങ്ങൾ മനസ്സിലാലോജിച്ച് ഫോണ് വാങ്ങി ചെവിടോടടുപ്പിച്ചു...ഇനി തല്ലിയ വിവരം അറിഞ്ഞ് വിളിക്കുന്നതായിരിക്കുവോ... ??

" ഹലോ അർജ്ജുനാ എന്താ.... "

ഞാൻ കാര്യം എന്താണെന്നറിയാൻ വേണ്ടി ചോദിച്ചു...

" എടോ ഞാനാ ശ്രദ്ധ...താൻ എനിക്കൊരു ഹെൽപ്പ് ചെയ്യോ...ഞാൻ ഇന്ന് ലീവാ...ദിവ്യ വരുന്ന വഴി ഏതോ ബസ്സുകാരുമായി എന്തോ ഇഷ്യു ഉണ്ടായി ആകെ കരച്ചിലും പിടിച്ചലുമായിരുന്നു...ഇപ്പൊ വിളിച്ചിട്ട് ഫോണെടുക്കുന്നില്ല...താൻ ഒന്ന് പോയി കാര്യം അന്വേഷിച്ച് അവളോട് ഒന്ന് സമാധാനായിട്ടിരിക്കാൻ പറയുവോ...തനിക്കല്ലേ കൊറച്ചേലും അവളെ ആ കൂട്ടത്തിൽ അറിയുന്നത്... "

ശ്രദ്ധ ഒറ്റ ശ്വാസത്തിൽ ഫോണിലൂടെ ഗൗരവപൂർവം പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാനാകെ തരിച്ചുപോയി...

" അത് പിന്നെ ഞാൻ... "

മറുപടി എന്ത് പറയും എന്നറിയാതെ ഞാൻ വിക്കി...

" അയ്യോ ബുദ്ധിമുട്ടാണേൽ വേണ്ട...പെണ്ണ് ഇമോഷണൽ അയാൽ വലിയ സീനാ അതോണ്ട് പറഞ്ഞതാ...എന്നാ താൻ അവള്