Chapter Title : ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 2🍃[പട്ടം]

മാറി. അച്ഛൻ പെട്ടെന്ന് നിശ്ശബ്ദമായി

പക്ഷേ ശക്തമായ വിശ്വാസത്തോടെ ഉറച്ചു നിന്നു. കണ്ണുകളിൽ മറച്ചുവച്ച ഒരു വേദന. ഫിലിപ്പ് നേരെ അടുത്തേക്ക് വന്നു വിളിച്ചു. “ഫാദർ... "

അച്ഛൻ എഴുന്നേറ്റു അവന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. വന്നോ മോനേ...എല്ലാം എടുത്തോ? അച്ഛൻ ചോദിച്ചു. എടുത്തു ഫാദർ.

അച്ഛൻ കൈ ഉയർത്തി അവനെ ആശീർവദിച്ചു.

“കർത്താവ് നിന്റെ വഴികൾ നേരെയാക്കട്ടെ" ഫിലിപ്പ് തലകുനിച്ചു. ഫിലിപ്പ് കുറച്ചു നിമിഷം അച്ഛനെ നോക്കി നിന്നു. ശേഷം അവൻ മൃതുവായി അച്ഛന്റെ കൈ പിടിച്ചു. ആ കൈ, അവനെ നടക്കാൻ പഠിപ്പിച്ച കൈ. അവൻ അത് നെഞ്ചിലേക്ക് ചേർത്തു. ശേഷം ഫിലിപ്പ് തിരിഞ്ഞു നടക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ഒരു ചുവട്, മറ്റൊരു ചുവട്, ഓരോ ചുവടിലും അവന്റെ ഹൃദയം പിന്നിലേക്ക് വലിക്കപ്പെടുന്ന പോലെ. വാതിൽ കടന്നിറങ്ങി.

പത്രോസേ അച്ഛൻ വിളിച്ചു. അച്ചോ...

സൂക്ഷിച്ചു കൊണ്ടുപോവണം മോനെ.

ശരി അച്ചോ, ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം പത്രോസ് ഉറപ്പായി പറഞ്ഞു. ഫിലിപ്പ് ജീപ്പിനരികിൽ എത്തി. കയറാൻ പോകുമ്പോൾ,

അവൻ ഒരു നിമിഷം നിന്നു. അവൻ തിരിഞ്ഞുനോക്കി. പള്ളി, മുറ്റം, അവന്റെ ബാല്യം, അച്ഛൻ. കണ്ണുകൾ വീണ്ടും നനഞ്ഞു. അച്ഛൻ അവനോടായി പറഞ്ഞു “ഭയപ്പെടേണ്ട... കർത്താവ് നിന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടു" ഫിലിപ്പ് ചെറുതായി ചിരിച്ചു. ശരി ഫാദർ. അവൻ ജീപ്പിൽ കയറി. വാതിൽ അടഞ്ഞു. എഞ്ചിൻ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്തു.

ജീപ്പ് പതുക്കെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി. അച്ഛൻ അവിടെ തന്നെ നിന്നു. ജീപ്പ് കണ്ണിൽ കാണാതാകുന്നത് വരെ.

വഴി വളഞ്ഞപ്പോൾ പള്ളി മറഞ്ഞു.

ഫിലിപ്പ് മന്ദമായി മുന്നോട്ട് നോക്കി.

സൂര്യൻ ഉയരാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ