Chapter Title : ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 4🍃[പട്ടം]

എന്റെ കണ്ണിലോട്ടു നോക്കി പറ. ഫിലിപ്പ് ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി.

അവളുടെ കണ്ണുകൾ നേരെ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്കെത്തി.

അവൻ രണ്ടു സെക്കൻഡ് പോലും പിടിച്ചു നിൽക്കാനായില്ല.

വീണ്ടും റോഡിലേക്കു നോക്കി.

സാറ ചിരിച്ചു.

"കണ്ടോ?"

ഫിലിപ്പും അറിയാതെ ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

പിന്നെ... ജോസഫ് ചേട്ടൻ പിടിച്ചോ?” ഫിലിപ്പ് ചോദിച്ചു.

"മ്മ് ,”

ഒരു രാത്രി തോട്ടത്തിന്റെ ഭാഗത്ത് ആരോ പോകുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. ആദ്യം കള്ളനാണെന്ന് വിചാരിച്ചു. അപ്പച്ചൻ ടോർച്ച് എടുത്ത് ഇറങ്ങി.

“പിന്നെ?”

പിന്നെ കള്ളന്മാരല്ലെന്ന് മനസ്സിലായി.

ഈ തവണ ഫിലിപ്പ് ചിരി അടക്കാനായില്ല.

സാറയും കൂടെ ചിരിച്ചു. ആ ചിരി കാറിനകത്തെ വായുവിനെ അല്പം കൂടി ലഘൂകരിച്ചു. അടുത്ത ദിവസം തന്നെ രണ്ടുപേരെയും പിരിച്ചു വിട്ടു, അവൾ തുടർന്നു.

അപ്പച്ചന് അച്ചടക്കത്തിൽ വിട്ടുവീഴ്ച്ച ഒന്നുമില്ല.

"ഹ്മ്മ്".

ആക്ച്വലി സാറ ചുണ്ടിൽ ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു, "പ്രേമിക്കുന്നതിനോട് അപ്പച്ചന് പ്രശ്നമില്ല".

ഫിലിപ്പ് പെട്ടെന്ന് അവളെ നോക്കി.

സാറക്കും താൻ പറഞ്ഞ വാക്ക് എങ്ങോട്ടാണ് പോയതെന്ന് മനസ്സിലായതും, അവൾ ഉടൻ തന്നെ ശരിയാക്കി.

അത്...ഇങ്ങനെ ഒളിച്ചിരുന്ന് വീട്ടിനകത്ത്, മോശപ്പെട്ട രീതിയിൽ... അങ്ങനെ ഒന്നും ഇഷ്ടമല്ല.

പക്ഷേ ആ വാക്ക് പ്രണയം രണ്ടുപേരുടെയും ഇടയിൽ വന്നതോടെ വായുവിൽ നാണം പടർന്നു. ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

കുറച്ചു നേരം കഴിഞ്ഞ് ഫിലിപ്പ് പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

"പക്ഷേ... ജോലിക്കാർ ഇല്ലാതെ...പേടിയില്ലേ?"

സാറ അവനെ നോക്കി.

“എന്തിന്?”

ഇത്ര വലിയ വീട്. ജോസഫ് ചേട്ടൻ പലപ്പോഴും പുറത്തായിരിക്കും. ജിനി ചെറുതാണ്. നീ...അന്നാമ്മച്ചി...ചില സമയങ്ങളിൽ വീട്ടിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് ആകുമല്ലോ...

അവൻ വാക്കുകൾ സൂക്ഷിച്ചായിരുന്നു പറയുന്നത്.

"കള്ളന്മാരെ കുറിച്ച് പേടി തോന്നില്ലേ?”

ആ ചോദ്യം കേട്ടപ്പോൾ സാറയുടെ മുഖത്ത് ഒരു ചെറിയ ഗൗരവം വന്നു. പക്ഷേ അതിൽ പേടി ഇല്ലായിരുന്നു.

മറിച്ച്, ഒരു ഉറപ്പായിരുന്നു.

“ഇവിടെ ഞങ്ങൾ ഒറ്റക്കല്ല,”

അവൾ പറഞ്ഞു.

ഫിലിപ്പ് ശ്രദ്ധയോടെ കേട്ടു.

"ഈ പ്രദേശം പുറത്തുനിന്ന് നോക്കുമ്പോൾ ഒറ്റപ്പെട്ടതുപോലെ തോന്നും. പക്ഷേ...ഇവിടെ ഉള്ളവരൊക്കെ എന്തിനും ഒറ്റകെട്ടാണ്".

അവൾ ശബ്ദം കുറച്ചു മൃദുവാക്കി.

“ഇവിടെ ആരെങ്കിലും അന്യനായിട്ട് വന്ന് നിൽക്കുകയാണെങ്കിൽ...മിനിറ്റിനുള്ളിൽ എല്ലാവർക്കും അറിയാൻ പറ്റും".

ഫിലിപ്പ് ചിരിച്ചു.

അതെയോ?

"അതെ", സാറയും ചിരിച്ചു.

അടുത്തുള്ള ഓരോ വീടിലും ഉള്ളവർക്കും ഞങ്ങളെ അറിയാം. അപ്പച്ചനെയും അമ്മയെയും എല്ലാവർക്കും വല്ല്യ ഇഷ്ട്ടാ.

ഈ വീടിനെ അവർ സ്വന്തം പോലെ നോക്കും. അവൾ ചെറിയൊരു ഇടവേള എടുത്തു.

“രാത്രിയിൽ എവിടെയെങ്കിലും