ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 5🍃

Doorangalilekku Part 5 | Author : Pattam

[ Previous Part ] [ www.kkstories.com ]

കുരുമുളക് തോട്ടത്തിൽ നിന്ന് വീട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുമ്പോൾ മഴ പൂർണ്ണമായി മാറിയിരുന്നില്ല. ചെറിയ തുള്ളികൾ ഇനിയും ഇലകളിൽ നിന്ന് പതുക്കെ വീഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മണ്ണിന്റെ നനവുള്ള മണം കാറ്റിൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ജോസഫും അന്നാമ്മയും മുന്നിൽ നടന്നു. ജിനി എന്തോ പറഞ്ഞ് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവർക്കൊപ്പം നടന്നു.

അവർക്കെല്ലാം പിന്നിലായി സാറയും ഫിലിപ്പും പതുക്കെ നടന്നു. അവരുടെ ഇടയിൽ അധികം വാക്കുകൾ ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ മൗനം പഴയതല്ലായിരുന്നു.

ഓരോ രണ്ടോ മൂന്നോ ചുവടുകൾക്ക് ശേഷം

അറിയാതെ ഒരാളുടെ കണ്ണുകൾ മറ്റെയാളെ തേടും.

കണ്ണുകൾ തമ്മിൽ ഉടക്കുമ്പോൾ ഇരുവരും ഉടനെ നോട്ടം മാറ്റും.

പക്ഷേ ആ നിമിഷം രണ്ടുപേരുടെയും ഉള്ളിൽ മഴക്കാൾ കൂടുതൽ നനവ് പടർത്തും. സാറയുടെ ബ്ലാക്ക് ലൂസ് പിൻടക്ക് മിഡി മഴയിൽ അല്പം നനഞ്ഞതുകൊണ്ട് അവളുടെ ശരീരത്തോട് മൃദുവായി ചേർന്നുനിന്നു.

അതിലൂടെ അവളുടെ ചന്തിയുടെ വടിവുകൾ നിഴലിക്കാൻ തുടങ്ങി.

നടക്കുമ്പോൾ നനഞ്ഞ തുണിയുടെ അറ്റം കാൽമുട്ടിനരികിൽ പതുക്കെ തഴുകി നീങ്ങുന്ന കാഴ്ച ഫിലിപ്പിന്റെ കണ്ണിൽ പലതവണ പതിഞ്ഞു.

അവൻ നോക്കരുതെന്ന് മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. പക്ഷേ വീണ്ടും നോക്കും. വീണ്ടും കണ്ണ് മാറ്റും.

വീണ്ടും അവളിലേക്കുതന്നെ തിരിച്ചു പോകും. സാറക്കും അത് അറിയാമായിരുന്നു. അവൻ തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന്

അവൾക്ക് മനസ്സിലാകുന്ന ഓരോ നിമിഷവും അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു വിചിത്രമായ അനുഭൂതി പടർന്നു.

പക്ഷേ..

ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ ഹൃദയം

ആദ്യമായി ഒരാളുടെ നോട്ടത്തിൽ പതുക്കെ ഉരുകുമ്പോൾ ഉണ്ടാകുന്ന

ആ ചൂട് ഉണ്ടായിരുന്നു.

വീട്ടുമുറ്റത്ത് എത്തിയപ്പോൾ ജിനി ആദ്യം തന്നെ വരാന്തയിലേക്ക് ഓടി കയറി.

ജോസഫ് തോട്ടത്തിൽ നിന്ന് കൊണ്ടുവന്ന കുരുമുളകിന്റെ കുറച്ചു കെട്ടുകൾ വരാന്തയുടെ സൈഡിലേക്ക് വെച്ചു.

അന്നാമ്മ കിച്ചണിലേക്ക് നടന്നു.

വീട്ടിലെ ശബ്ദങ്ങൾ പതുക്കെ സാധാരണയായി തിരിച്ചു വന്നു.

പക്ഷേ ഫിലിപ്പിന്റെ ഉള്ളിൽ ഒന്നും സാധാരണമായിരുന്നില്ല.

അവൻ വരാന്തയുടെ അരികിൽ നിന്നു.

അവന്റെ ഉള്ളിൽ അപ്പോഴും ആ ശെഡ്ഢിന്റെ ചെറിയ ഇരുട്ടും,

മഴത്തുള്ളികളുടെ ശബ്ദവും,

സാറയുടെ അടുത്തുനിന്ന നിശ്ശബ്ദതയും ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

അവൻ തല ഉയർത്തിയപ്പോൾ

സാറ കോണിപ്പടി കയറിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു.

അവളുടെ മുറിയിലേക്ക് പോകുന്ന

പുറത്തെ പഴയ കോൺക്രീറ്റ് കോണിപ്പടി. കാലം പഴകിയ ചാരനിറമുള്ള പടികൾ. ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് ചെറു പച്ചപ്പൂപ്പൽ പിടിച്ച അരികുകൾ.

ആ കോണിപ്പടിക്ക് ഒരു പഴയ വീടിന്റെ പ്രത്യേക ഭംഗിയുണ്ടായിരുന്നു.

സാറ ഓരോ പടി കയറുമ്പോഴും

അവളുടെ നനഞ്ഞ മുടിയുടെ അറ്റങ്ങളിൽ നിന്ന് ചെറിയ തുള്ളികൾ പിന്നിലേക്ക് വീണു.

ഫിലിപ്പ് അവളെ നോക്കി നിന്നു. അവൾ പടികളുടെ മധ്യത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ എന്തോ തോന്നിയപോലെ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കി.

താഴെ നിന്ന് അവനെ നോക്കി നിൽക്കുന്ന ഫിലിപ്പിന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് അവളുടെ കണ്ണുകൾ നേരെ ചെന്നെത്തി.

രണ്ടുപേരും ഒരു നിമിഷം ഒന്നും ചെയ്തില്ല. മഴയുടെ ശബ്ദം മാത്രം. അവളുടെ ചുണ്ടിന്റെ വക്കിൽ വളരെ ചെറിയൊരു പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു.

പക്ഷേ അതിൽ ആ ശെഡ്ഢിന്റെ ഓർമ്മയും, അവന്റെ നോട്ടത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവളുടെ ബോധ്യവും, അതിലുപരി...അവനെ