Chapter Title : ദൂരങ്ങളിലേക്ക് 7🍃[പട്ടം]

വന്നു. ഫിലിപ്പിനെ നോക്കി നിൽക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരു വിശ്വാസം ഉണ്ടായിരുന്നു.

“ശ്രദ്ധയോടെ ഓടിക്കണം. റോഡ് എല്ലാം നനഞ്ഞിരിക്കും. സ്പീഡ് വേണ്ട.”

ഫിലിപ്പ് അതിനു മറുപടി നൽകി.

“ശരി ചേട്ടാ,” മറുപടി ലളിതമായിരുന്നെങ്കിലും, അതിൽ ഒരു ഉറപ്പുണ്ടായിരുന്നു. ജിനി അപ്പോഴേക്കും കാറിന്റെ പാസഞ്ചർ ഡോർ തുറന്ന് ഇരുന്നുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു,

“അപ്പച്ചാ...ഞങ്ങൾ ചെറിയ കുട്ടികളല്ലല്ലോ, ഇത്ര ടെൻഷൻ വേണ്ട.”

“അത് തന്നെയാണ് പേടി, നിങ്ങൾ ചെറിയ കുട്ടികളല്ലെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ തൊട്ടുള്ളതാണ് എന്റെ ജിനി മോളേ” ജോസഫ് ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

അവിടെ ഒരു ചെറിയ ചിരി പടർന്നു.

ഫിലിപ്പ് ഡ്രൈവർ സീറ്റിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ, അവന്റെ കൈ സ്റ്റിയറിംഗിൽ ഒന്ന് സന്തോഷത്തോടെ പിടിച്ചു.

എഞ്ചിൻ സ്റ്റാർട്ട് ചെയ്യുമ്പോൾ തന്നെ ഒരു ശക്തി അവന്റെ ഉള്ളിലേക്ക് പടർന്നുപോയി.

ജിനി അവനെ നോക്കി ചിരിച്ചു.

“ഓഹ്..ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും നല്ല ഫീലിംഗ് ഇതാണല്ലേ...നീ കാർ ഓടിക്കുന്നതല്ല...കാർ നിന്നെ ഓടിക്കുന്നത് പോലെയുണ്ട്.”

ഫിലിപ്പ് ചെറുതായി ചിരിച്ചു.

“ഇത് ഓടിക്കാൻ കിട്ടിയാൽ ആരും കുറച്ചു ആസ്വദിച്ചു പോവും. ആദ്യം സീറ്റ് ബെൽറ്റ് ഇട്.”

കാർ പതുക്കെ മുറ്റം വിട്ടിറങ്ങി.

പിന്നിൽ നിന്നിരുന്ന അന്നാമ്മയും ജോസഫും നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ആ കണ്ണുകളിൽ ചെറിയൊരു സങ്കടം കാണാം.

വഴിയിലേക്ക് എത്തിയപ്പോൾ കുറച്ചു നേരം ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.

കാറ്റ് കാറിനകത്ത് ചെറുതായി താളം പിടിച്ചു.

സാറ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞ് ഫിലിപ്പിനെ നോക്കി.

“എടാ പീലിപ്പൊസേ, ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ട്”

“എന്താണ് പറ?”

ഫിലിപ്പ് ചോദിച്ചു.

“അതുപിന്നെ, കല്യാണം നാളെ അല്ല.”

അവൾ ഒറ്റശ്വാസത്തിൽ പറഞ്ഞു.

ഫിലിപ്പ് ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി.

“എന്തോന്ന്?”

“നാളെ കഴിഞ്ഞു പിറ്റേന്നും കഴിഞ്ഞു പിറ്റേന്ന്.”

സാറ ചിരിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.

കാറിനുള്ളിൽ ചെറിയൊരു മൗനം.

“അപ്പോൾ?”

ഫിലിപ്പ് പതുക്കെ ചോദിച്ചു.

“അപ്പോൾ നമുക്ക് രണ്ട് ദിവസം അധികം കിട്ടി, ചേട്ടൻ ഹാപ്പി ആയില്ലേ.”

ജിനി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“നിങ്ങൾ ഇത് വീട്ടിൽ പറഞ്ഞില്ലേ?”

അവന്റെ ശബ്ദത്തിൽ ചെറിയൊരു കർശനം.

“ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞാൽ ഇന്ന് വിടില്ലായിരുന്നു. നമുക്ക് കോഴിക്കോട് എത്തിയിട്ട് പറയാം, സമ്മതിക്കെടാ”

സാറ പറഞ്ഞു.

ഫിലിപ്പ്