Chapter Title : ദൂരെ ഒരാൾ 6 [വേടൻ]
വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാക്കുന്നതിനു മുന്നേ എന്റെ കാലുകൾ റൂമിന് ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി. അത്രക്കും അവൾ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ എന്നെ വേദനിപ്പിച്ചു. അവളിൽ നിന്ന് ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കാത്ത വാക്കുകൾ
ഒരുപാട് നേരം ഒറ്റക് ഇരുന്നു ആരോടോ ഉള്ള ദെഷ്യം ഞാൻ ഭിത്തിയിൽ തീർത്തു, അങ്ങനെ കിടന്ന് ഉറങ്ങി പോയി.. ഉറക്കം എണ്ണിക്കുമ്പോൾ സമയം 3 മണി,, പക്ഷെ ആകെ ഒരു മന്തത... ഇത് ഇപ്പോ വെളുപ്പാൻ കാലം അണോ അതോ ഉച്ച അണോ.. ആകെ ഒരു കൺഫ്യൂഷൻ.... ഓ കൺഫ്യൂഷൻ ആയല്ലോ...
" അയ്യോ "
ബാൽക്കണിയിൽ നിന്ന് സംശയം തീർത്തോണ്ടിരുന്ന ഞാൻ ആ ശബ്ദം കേട്ട് അങ്ങോട്ടേക്ക് പാഞ്ഞു
" എന്താ.... എന്താടി "
ഓടി ചെന്നത്തെ ബാത്റൂമിൽ നടുവിന് കൈയും കൊടുത്തു കിടക്കുന്ന ഗൗരിയോട് ഞാൻ അല്പം ഉച്ചത്തിൽ ചോദിച്ചു
" കാല്... തെന്നി വീണയാ... "
" മൈര്.... ഓരോന്ന് ഇറങ്ങിക്കോളും... പിടി...!! "
ഞാൻ സ്വയം എന്തൊക്കയോ പിറുപിറുത് തെറിയും വിളിച്ചു അവളെ എണ്ണിപ്പിക്കാൻ നോക്കി..എവിടെ വേദന കൊണ്ട് പുളയുവാ,, എനിക്കും അത് കണ്ടു വല്ലാതെയായി . എന്റെ ജീവൻ അല്ലെ ആ കിടക്കുന്നേ...
" പോട്ടെ... സാരമില്ല "
ആ ഇറനണിഞ്ഞ മിഴികൾ തുടച്ചു നീക്കി എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു. അത് കണ്ടപ്പോ ഞാൻ ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടി അപ്പോ പെണ്ണിന് ആ വേദനയിലും ചിരിപ്പൊട്ടി
പവിഴപ്പല്ലുകൾ കാണിച്ചുള്ള ആ കുലുങ്ങി ചിരിയിൽ ആ വെൺമുലകൾ തുളുമ്പു.... ഒരു മിനിറ്റെ.... ഇയ്യോ ഇവൾ ഇത് എന്തോന്നാ ഇട്ടേക്കുന്നെ ഒരു അയഞ്ഞ പിങ്ക് ബനിയൻ ബ്രാ ഇല്ല ആ മൊട്ടുകൾ എനിക്ക് നേരെ ബനിയന്റെ മറവിൽ ആവരണം ആയി... വെറുതെയല്ല ചിരിച്ചപ്പോ ഇങ്ങനെ തുളുമ്പിയെ.. ഞാൻ ആദ്യമായി ആണ് ചേച്ചിയെ ഇങ്ങനെ കാണുന്നേ,, ഞാൻ കുറെ നേരം ആയി അവളുടെ മാറിടങ്ങളെ നോക്കുവാണ് എന്ന് മനസിലായവൾ പെട്ടെന്ന് കൈ നെഞ്ചിൽ പിണച്ചു.. കർട്ടൻ മൂടിയ സ്ഥിതിക്ക് നമ്മക് എന്ത് പാട്, ഞാൻ അവളേം കോരിയെടുത്തു എന്റെ റൂമിലേക്ക് നടന്നു ഒരു പൂച്ചാകുഞ്ഞിനെ പോലെ ഒന്നും
💬 Comments
View all comments