Chapter Title : ഡ്രൈവിംഗ് സ്കൂൾ 2 [Pranav Mohan]

ഉള്ളത്കൊണ്ട് അത് ഇറങ്ങി പോയി, ആ വിഷമം മറക്കാൻ പെട്ടന്ന് നടത്തിയത ഈ കല്യാണം.

ഞാൻ ഇത് അറിയുന്നത് ഈ അടുത്ത സമയത്താ അല്ലേൽ ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിൽ പോകുമായിരുന്നു ഇനിയിപ്പോ സഹിക്കാനേ പറ്റു. ഇത് കേട്ടപ്പോൾ എനിക്കും എന്തോപോലെ ആയി. പാവം തോന്നി മാത്രമല്ല കൂടുതൽ അടുപ്പം പോലെ, ഇത്രയും പറഞ്ഞ അവൾ എന്നെ അത്രക്കും വിശ്വാസം ഉള്ളത്കൊണ്ട് ആകണമെന്ന് തോന്നി. ഞാൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ പറഞ്ഞു ആ ഇനിയിപ്പോ അതൊക്കെ മാറും എല്ലാം ശരിയാകും താൻ ഹാപ്പി ആയി ഇരിക്.

അപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു ഞാൻ ഹാപ്പി ആയി ഇരിക്കണമെങ്കിൽ എന്റെ കാര്യം കൂടെ അയാൾക് നോക്കിയാൽ എന്താ, ഇത് എന്നെ ഒരു പരിഗണന ഇല്ലാത്ത പോലെ ആണ് നോക്കുന്നത്, സ്നേഹത്തോടെ ഒന്ന് വിളിക്കാത്തുപോലുമില്ല, പേരിനു ഒരു വിളി അത്രേ ഉള്ളു, പിന്നെ എന്തിനും അനുവാദം ചോദിക്കാൻ നിക്കണം അത് ഒരു ഭർത്താവിന്റെ സ്ഥാനം ഉള്ളോണ്ട് മാത്രം.ഇതൊക്കെ ആയപ്പോഴേക്കും വണ്ടി ഓടിക്കുന്ന ശ്രദ്ധ അവൾക് പോയി എന്ന് എനിക്ക് തോന്നി.

ഞാൻ പറഞ്ഞു നമുക്ക് ഒന്ന് നിർത്തി ഇറങ്ങി കുറച്ച് നേരം റസ്റ്റ്‌ എടുത്തിട്ട് റോഡിൽ പോയി ഓടിച്ചു നോക്കാമെന്നു.അങ്ങനെ ഗ്രൗണ്ടിന്റെ ഒരു മൂലക്ക് തണൽ ഉള്ള ഭാഗത്ത് വണ്ടി നിർത്തി അവൾ അകത്തു തന്നെ ഇരുന്നു. ഞാൻ ഒന്ന് പുറത്ത് ഇറങ്ങിയിട്ട് അവളോട് ചോദിച്ചു ഇറങ്ങുന്നില്ലേ എന്ന്. അപ്പോൾ അവൾ ഇല്ല കുഴപ്പമില്ല എന്ന് പറഞ്ഞു. എനിക്ക് മനസ്സിലായി അവൾ അത്ര ഓക്കേ അല്ല എന്ന്.

ഞാൻ വീണ്ടും വണ്ടിയിൽ കയറി ഇരുന്നു അവളെ ഒന്ന് നോക്കി, അവൾ ഒരു സൈഡ് നോക്കി ഇരുന്ന് കരയുക ആയിരുന്നു. ഞാൻ പറഞ്ഞു കരയല്ലേ, വിഷമിക്കല്ലേ എന്നൊക്കെ, അപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു ചേട്ടനോട് ആണ് ഇങ്ങനെ ഒക്കെ പറയുന്നേ എനിക്ക് ഒന്ന് പറയാൻ പോലും ആരുമില്ല ഇതൊന്നും വേറൊന്നും വിചാരിക്കരുത് എന്ന്.ഞാൻ പറഞ്ഞു എനിക്ക് മനസ്സിലാകും പക്ഷെ നമ്മൾ അത് കാര്യമാക്കാതെ മുന്നോട്ട് പോവണം എന്നെങ്കിലും ഇത് ശരിയാകും അത് തീർച്ച.

പിന്നെയും അവൾ മിണ്ടാതെ ഇരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു എങ്കിൽ നമുക്ക് പോയാലോ റോഡിൽ, താൻ ഇനിയും ഒരോന്ന് ആലോചിച്ചു മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കാതെ വണ്ടി പഠിക്കാൻ നോക്ക് ഞാൻ ഇല്ലേ കൂടെ ധൈര്യമായി ഓടിച്ചോ. അവൾ പറഞ്ഞു എങ്കിൽ ശരി പോകാം ഇന്ന് എന്റെ മൂഡ് പോയി എല്ലാം