ദുര്വ്വാസാവ് - രണ്ടാം ഭാഗം
അടിച്ചു തകര്ത്തു. ചെറുതായി കുലുങ്ങിയിട്ടും അവള് അറിഞ്ഞ മട്ടില്ല. അവസാനം കൊട്ടിക്കലാശം കഴിഞ്ഞു ഞാന് നിന്ന് കിതച്ചു. സംഗതി വലിച്ചൂരി പിന്നോട്ട് മാറി. നന്നായി, മൂലം പൂരാടമായി മാറിയിരിക്കുന്നു. അവളാകട്ടെ ഇതൊന്നുമറിയാത്ത മട്ടില് എന്തോ ആലോചിച്ചു നില്ക്കുന്നു. എന്റെ പൌരുഷത്തിനേറ്റ അടിപോലെ തോന്നിയ ഞാന് കോപത്താല് നിന്നു വിറച്ചു. ശാപ വചനങ്ങള് എന്റെ ചുണ്ടില് നിന്ന് അലറലായി പുറത്തുവന്നു . "കുലടെ ! നീ ആരെക്കുറിച്ചാണോ കിനാവ് കണ്ടിരിക്കുന്നത് അവന് നിന്നെക്കുറിച്ചു മറന്നു പോകട്ടെ.!". ഞെട്ടിയുണര്ന്ന ശകുന്തള എന്റെ കാല്ക്കല് വീണു. "പ്രഭോ! മഹാമുനേ! അങ്ങ് വന്നത് ഞാന് അറിഞ്ഞില്ല. അതിനാല് അങ്ങേയ്ക്ക് ഒരു കൂള്ഡ്രിങ്ക്സോ ഹോര്ലിക്സോ തരാന് അടിയന് കഴിഞ്ഞില്ല. എന്നോട് ക്ഷമിക്കണം പ്രാഭോ. ശാപവചനങ്ങള് അങ്ങ് തിരിച്ചെടുക്കണം. ഞാന് ഫുള്ളി ലോഡട് ആണ്. എന്റെ കുളി തെറ്റി സാറേ.. ക്ഷമിക്കണേ.. " അവളുടെ നിഷ്കളങ്കതയില് എന്റെ മനസ്സലിഞ്ഞു. പാവം ശെരിക്കും ഒന്നും അറിഞ്ഞ ലക്ഷണം ഇല്ല. പേടിച്ചു പോയിരിക്കുന്നു. ശാപത്തിന്റെ വിവരം അറിഞ്ഞാല് ആ ഒഴികഴിവില് ചങ്ങായി ഇവളെ ഒഴിവാക്കാനും മതി. അതിനാല് ഒരു പോംവഴി പറഞ്ഞു കൊടുക്കാം. "കണ്വന്റെ മകളേ! വിഷമിക്കാതിരിയ്ക്ക. എന്തെങ്കിലും ഒരു അടയാളം നീ കാണിക്കുന്ന പക്ഷം അവന് നിന്നെ ഓര്ക്കുന്നതായിരിക്കും. അത്യാവശ്യത്തിനു തുണി പൊക്കി കാണിച്ചാലും മതിയാവും. ഓര്മ്മ വന്നിട്ടും അവന് പൊട്ടന് കളിച്ചാല് അവന് അന്നേരം ഭസ്മമായിപ്പോകട്ടെ.!" തിരിച്ചു നദിയിലെക്കിറങ്ങി മറുകരകയറിയപ്പോള് ഒരു മാന് എന്നെ നോക്കി തലയാട്ടി. അതെല്ലാം കണ്ടു എന്ന് തോന്നുന്നു. വേറെ നിവൃത്തിയില്ലാത്തതിനാല് ഞാന് പാടി "ആരോടും പോയ് പറയരുതീക്കഥ മാനേ... പൊന്നു മോനെ! "
💬 Comments
View all comments