Chapter Title : ഏദൻസിലെ പൂമ്പാറ്റകൾ 17 [Hypatia]

അധികനേരം നിന്നാൽ താൻ ശ്രുതിയെ വല്ലാതെ ശല്യം ചെയ്തുപോകുമെന്ന് കരുതി. ശ്രുതി അത് ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ കൂടി ഓഫിസിൽ വെച്ച് ഇനിയൊന്നും സംഭവിക്കരുതെന്ന ഉദ്യേശത്തിലാണ് അയാൾ ഇറങ്ങിയത്. നഗരത്തിന്റെ ഒരു വലിയ ജങ്ഷനിൽ, നിര നിരയായി നിൽക്കുന്ന വാഹനങ്ങൾക്ക് പിറകിൽ പച്ച വെളിച്ചത്തിന്റെ ഒരു മിന്നാട്ടവും പ്രതീക്ഷിച്ച് നിൽക്കുമ്പോഴാണ് അനിത രാവിലെ പറഞ്ഞ കാര്യം അയാളുടെ മനസ്സിലേക്ക് ഓടി വന്നത്. 'ബീനയുടെ അടുത്ത് പോകാൻ രാത്രിയാവാൻ നിക്കണ്ടാന്ന്..'. ഒന്ന് വിളിച്ച് നോക്കിയാലോ..? അയാൾ ഓർത്തു. അയാൾ ഫോൺ കാറിലെ ബ്ലൂടൂത്ത് ഹാൻഡ് ഫ്രീയിലേക്ക് കണക്റ്റ് ചെയ്തുകൊണ്ട് ബീനയുടെ ഫോണിലേക്ക് ഡയൽ ചെയ്തു. "ഹലോ..." "ഹലോ അനൂപേട്ട.." ബീനയുടെ ശബ്ദം കാറിനകത്ത് മുഴങ്ങി. പുറത്തേക്ക് കേൾക്കരുതെന്ന് കരുതി അയാൾ ശബ്ദം അൽപ്പം കുറച്ച് വെച്ചു. "എന്താ പരിപാടി..." "ഒന്നുല്ല അനൂപേട്ട... അനൂപേട്ടനെവിടെയാ..?" "ഞാൻ ടൗണിലുണ്ട്..." "എന്തെ ഓഫിസിൽ പോയില്ലേ.." "ആഹ്.. പോയി ഇപ്പൊ അവിടെന്ന് ഇറങ്ങിയതേ ഒള്ളു.." "എപ്പോഴാ എന്റെ അടുത്ത് വരുന്നെ..." "എപ്പോഴാ വരണ്ടേ..?" "ഫ്രീയാണെങ്കിൽ ഇപ്പൊ വരോ..?" "ഇപ്പോയോ.. എന്തിനാ..? " അയാൾ ഒരു കുസൃതിയോടെ ചോദിച്ചു. "അനൂപേട്ടനെ കാണാൻ.." ബീനയും കൊഞ്ചി. "ഹോ.. കണ്ടാൽ മാത്രം മതിയോ.." "പിന്നെ... എനിക്ക് കണ്ടാൽ മാത്രം മതി.. അനൂപേട്ടനോ..?" ബീനയുടെ കാമവും കുസൃതിയും നിറഞ്ഞ സ്വരം അയാളെ കോരിത്തരിപ്പിച്ചു. "എനിക്ക് ബീനയെ കണ്ടാൽ മാത്രം പോരാ..." കാമം നിറഞ്ഞ സ്വരത്തിൽ അയാളും മറുപടി പറഞ്ഞു. സിക്നൽ ചുവപ്പ് മാറി പച്ച തെളിഞ്ഞിരുന്നു. അനൂപ് വണ്ടി മുന്നോട്ടെടുത്തു. കുറച്ച് ദൂരം സഞ്ചരിച്ച ശേഷം ആളൊഴിഞ്ഞ ഒരു മരച്ചുവട്ടിൽ വണ്ടി ഒതുക്കി