Chapter Title : ഏദൻസിലെ പൂമ്പാറ്റകൾ 5 [Hypatia]

തന്റെ അടുത്തേക്ക് വരുന്നത് ഭർത്താവാണോ, ഭർത്താവിന്റെ അച്ഛനാണോ, അനിയനാണോ, ചേട്ടനാണോ, അല്ലെങ്കിൽ അവരുടെ മക്കൾ വല്ലതുമാണോ എന്നൊന്നും നോക്കാറില്ല. ചിലപ്പോ സ്വന്തം മക്കളും കുലപ്പിച്ച് കൊണ്ട് വരും. മറ്റു ചിലപ്പോൾ ഭർത്താവും മക്കളും ഒരുമിച്ചും വന്നെന്നിരിക്കും. എന്നാലും പരിഭവോ എതിർപ്പോ ഇല്ലാതെ പുത്തൻപുരക്കലെ എല്ലാ പെണ്ണുങ്ങളും ഇന്ന് വരെ കാലകത്തി കൊടുത്തിട്ടേ ഒള്ളു. അതിന് കാരണം പുത്തൻപുരക്കലെ ആൺകേസരികളുടെ അത്ര തന്നെ കഴപ്പുള്ള പെണ്ണുങ്ങളായിരുന്നു അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നത് എന്നതാണ്.

പല വിശേഷപ്പെട്ട നാളുകളിലും ഉടുതുണിയില്ലാതെ കോലായിലും മുറ്റത്തും നടക്കുന്ന ആണുങ്ങളെയും പെണ്ണുങ്ങളെയും നമുക്ക് പുത്തപുരക്കൽ കാണാം. എന്നാൽ ഇങ്ങനെ ഒരു സാഹചര്യത്തിൽ പങ്കെടുക്കാനോ അനുഭവിക്കാനോ ശ്വേതക്ക് ഇത് വരെ സാധിച്ചിരുന്നില്ല. ഗീത മട്ടുപ്പാവിലേക്ക് കയറി വരുമ്പോൾ ആറ്റുകട്ടിലിലിരുന്ന് ആരോടോ ഫോണിൽ സംസാരിക്കുകയായിരുന്നു ശ്വേത. "ഡാ.. പറയടാ.. ഞാൻ നീ വിളിച്ചത് കണ്ടില്ല.." "മ്മ്.. ഞാൻ കരുതി പെണ്ണു കാണാൻ വന്ന ചെക്കന്റെ കൂടെ നീ ഇപ്പോ തന്നെ പോയെന്ന്.." "മ്മ്.. പോയാലോ എന്ന് ഞാൻ കരുതി.." "മ്മ്.. എന്ത് പറ്റി.. ഇപ്പൊ ഒരു മനംമാറ്റം.." "അവൻ നിന്നെക്കാളും കൊള്ളാം... ഗുഡ് ലുക്കിങ്, ഹാൻസം, സോഫ്റ്റ്‌വെയർ എൻജിനിയർ, പിന്നെ നല്ല തറവാടും പൂത്ത കാശും.." "ഹോ.. എന്ന വേഗം കെട്ടിക്കോ.. എനിക്ക് നിന്നെ തന്നെ കെട്ടണം എന്നൊന്നുല്ല.." "ശെരിക്കും ഇല്ലേ...?" "ഇല്ല.. ശരിക്കും ഇല്ല.. എനിക്ക് ഒരു പെണ്ണ് കെട്ടി ജീവിക്കാനുള്ള മോഹമൊന്നും ഇല്ലാന്ന് നിനക്കറിയാലോ... പിന്നെ നീ ആയത് കൊണ്ട് മാത്രം ഞാൻ ഒക്കെ പറഞ്ഞെന്നെ ഒള്ളു." "മ്മ്.. അർജു.. എന്ന നമുക്ക് ഇതൊന്ന് റീതിങ്ക് ചെയ്യണം.