Chapter Title : ഏലപ്പാറയിലെ നവദമ്പതികൾ [ആശാൻ കുമാരൻ]

കരയുന്ന ശബ്ദം റീന കേട്ടത്.... ഇത്രയും ഉറക്കെ ദേവി ചേച്ചി കരയണമെങ്കിൽ എന്തോ പന്തികേടുണ്ട്...

റീന : ജോയ്... പറ..... എന്താടാ...

റീന ഉരുകി തുടങ്ങിയിരുന്നു.... ശരീരം വിയർത്തു ചൂട് തുടങ്ങി...

ജോയ് കരഞ്ഞു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി സോഫയിലിരുന്നു കരഞ്ഞു.....

ഒപ്പം അപ്പുറത്ത് നിന്നു ദേവിയുടെ കരച്ചിലും നിലവിളിയും കേട്ടു റീന അങ്ങോട്ട് ജനാലയിലേക്ക് നോക്കി.....

റീന : ചേച്ചി.... ചേച്ചി

റീനയും കരഞ്ഞു തുടങ്ങിയിരുന്നു...അവൾ തിരിഞ്ഞതും ബാലൻ അടുക്കള വഴി ഉള്ളിലേക്ക് കയറി....

ബാലനെ കണ്ടതും റീന അടുത്തേക്ക്...

റീന : ബാലേട്ടാ.... എ.... എ...... എൻ...... എന്താ...... എന്താ പറ്റിയത്..

ബാലനും ഉത്തരം പറയാൻ ആയില്ല... പക്ഷെ കരഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു....

റീന ജോയുടെ നേരെ നോക്കി... അവനും കരച്ചിലായിരുന്നു...

ജോയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങിയപ്പോൾ മേശയിലിരുന്ന അവളുടെ ഫോൺ റിങ് ചെയ്തു....

എടുത്തു നോക്കിയപ്പോൾ മമ്മ....

റീന : മമ്മ

വിറയലോടെ അവൾ ആ കാൾ എടുത്തു.... അപ്പുറത് മമ്മ കരയുകയായിരുന്നു.....

എൽസി : മോളെ... എങ്ങനെ ഞാൻ പറയും.....

റീനയുടെ കണ്ണിൽ നിന്നു ധാരയായി കണ്ണീരോഴുകി..

റീന : മമ്മ.....

എൽസി : കൊന്നു കളഞ്ഞെടി നിന്റെ അപ്പൻ....... ശ്രീജിത്തിനെയും അമ്മയെയും കൊന്നു കളഞ്ഞെടി മോളെ.......

റീനയുടെ കയ്യിൽ നിന്നു ഫോൺ താഴെ വീണു... അവൾക്ക്ക് കേട്ടത് ഉൾക്കൊള്ളാനായില്ല... പറഞ്ഞത് ഒരു മൂളൽ പോലെ തലയ്ക്കു ചുറ്റും കറങ്ങി കൊണ്ടിരുന്നു....

തളർച്ചയോടെ അവൾ നിലത്തിരുന്നു....

റീന : കർത്താവെ......, എന്നോടെന്തിനാ ഇങ്ങനെ ചെയ്തത്........ ഞാനാർക്കും ഒരു ദ്രോഹം ചെയ്തില്ലല്ലോ.......ഞാൻ എങ്ങനെ സഹിക്കും....എന്റെ കർത്താവെ.....