Chapter Title : എൽസമ്മ എന്ന മമ്മി.. അല്ല.. ആന്റ്റി [Socrates]

ഞാൻ പോകുന്നുണ്ട്.. രാവിലെ ആകുമ്പോഴത്തേക്കും ടൂർ കഴിഞ്ഞ് എത്തുമെന്ന് മമ്മി പറഞ്ഞാരുന്നു.. "

രാവിലെ ഒരു 10:30 ആയപ്പോൾ ആന്റോ എബിയുടെ വീട്ടിൽ ചെന്നു. ഓടിവന്ന പട്ടിയെ വെട്ടിച്ചു മാറ്റി ബൈക്ക് കാർപോച്ചിൽ വച്ച്, ആന്റോ കാളിങ് ബെൽ അടിച്ചു..
"എടാ ചെറുക്കാ... നീ എവിടാടാ.. നിന്നെ കാണാൻ ഇല്ലല്ലോ.. " ഓടിവന്ന് ഡോർ തുറന്ന് നൈറ്റിയുടെ ബട്ടനുകൾ ഇടുന്നതിനിടയിൽ എൽസമ്മ ചോദിച്ചു.
"ഞാൻ ഭയങ്കര ബിസി അല്ലെ മമ്മി.. I'm an engineering student you know.. ".
"എന്തൊരു ജാടയാടാ.... ഹാ ഹാ ഹാ.. പോ ചെറുക്കാ.. "അന്റോയുടെ കവിളിൽ സ്നേഹത്തിന്റെ മുനവെച്ച ഒരു കുത്ത് കൊടുത്തു എൽസമ്മ. കുറച്ച് നാളത്തെ ഇടവേളക്ക് ശേഷം കണ്ടതിന്റെ സന്തോഷത്തിൽ ആയിരുന്നു ഇരുവരും.
"മമ്മി വന്നതേ ഉള്ളോ.. "
"അല്ല മോനെ.. 5:30 ആയപ്പോൾ വന്നതാ.. വീടൊന്ന് വൃത്തിയാക്കി, ആഹാരവും കഴിച്ചിട്ടു ഇപ്പോൾ കുളിച്ചതേ ഉള്ളു.. "
അകത്ത് കയറി സോഫയിൽ ഇരുന്ന് ആന്റോ  മൊബൈലിൽ കുത്താൻ തുടങ്ങി.
"മോനെ ചായ എടുക്കട്ടേ.. " അടുക്കളയിൽ നിന്ന് എൽസമ്മ വിളിച്ച് ചോദിച്ചു.
"വേണ്ട മമ്മി... ഞാൻ ഇപ്പോൾ കഴിച്ചതെ ഉള്ളു. "
അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ എൽസമ്മ ഗസ്റ്റ് റൂമിലേക്ക്‌ വന്നു.
"മോനെ.. നീ ഇപ്പോ പോകുമോ.. "
"ഏഹ്ഹ്... വരാത്തപ്പോൾ അതിന്റെ കംപ്ലയിന്റ്.. വരുമ്പോൾ ഓടിച്ചു വിടുവാണോ.. എന്നതാ ഇത്.. " ആന്റോ കളിയായി പറഞ്ഞു.
"ആയ്യോാ...ഈ ചെറുക്കന്റെ നാക്ക്... എന്നാൽ ഒരു കാര്യം ചെയ്യ് നീയും കൂടെ വാ.. " ഭിത്തിയിലെ ആണിയിൽ തൂക്കിയിരുന്ന വീടിന്റെ താക്കോൽ എടുക്കുന്നതിനിടെയിൽ എൽസമ്മ പറഞ്ഞു.
"ഏഹ്ഹ്... എങ്ങോട്ടാ... "
"രണ്ട് ദിവസമായെ പോയിട്ട്... റബ്ബർ ഒക്കെ വെട്ടിയോ.. അതോ പെണ്ണുങ്ങൾ ഉഴപ്പിയോ എന്ന് നോക്കണം. ഇല്ലെന്നുണ്ടെങ്കിൽ നാളെ രാവിലെ നല്ല വർത്തമാനം പറയണം.. "
"ഇങ്ങനെ ഒരു ബൂർഷ്വാസി ആകാതെ മമ്മി.. "
അന്റോയ്ക്കൊപ്പം എൽസമ്മയും ഉറക്കെ ചിരിച്ചു.

മുറ്റം വിട്ട് തോട്ടത്തിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ അവിടെ നിന്നിരുന്ന ആദ്യ നിരയിലെ റബ്ബർ മരങ്ങൾ വെട്ടിയത് ആന്റോ കണ്ടു. "വെട്ടിയിട്ടുണ്ടല്ലോ.. "