Chapter Title : എൽസമ്മ എന്ന മമ്മി.. അല്ല.. ആന്റ്റി [Socrates]

തുടങ്ങി. വളരെ നല്ലൊരു സുഹൃത്തിനെ തനിക്ക് മിസ്സ്‌ ആകാൻ തുടങ്ങുകയാണ് എന്ന് ചിന്ത അന്റോയേയും വിഷമിപ്പിച്ചു.
എബി കുറച്ചു നേരം അന്റോയെ കെട്ടിപിടിച്ചു നിന്നു.
"ശെരി മോനെ... ഞാൻ പോട്ടെ.. "
"ഹാപ്പി ആയി ഇരി അച്ഛാച്ച .. യേശു അപ്പച്ചൻ എല്ലാം ശെരി ആക്കും "
"ഓക്കേ.. ഞാൻ വിളിക്കാമെടാ.. പിന്നെ.. ഡാ. ഞാൻ ഒരു കാര്യം പറയട്ടെ.. " എന്തോ ഒന്ന് പറയാൻ മടി ഉള്ളത് പോലെ എബി പെരുമാറി.
"എന്താ അച്ഛാച്ച.. "
"ഡാ.. നിന്നോട് പറയേണ്ട ആവശ്യമില്ല എന്ന് അറിയാം.. എന്നാലും.. എന്റെ ഒരു സമാധാനത്തിന്..
മമ്മി ഒറ്റക്കെ ഉള്ളു.. നീ നിന്റെ സ്വന്തം മമ്മിയെ പോലെ നോക്കിക്കോണം.. "
എബിയുടെ ആ ഡയലോഗ്  സുഖമില്ലാത്ത ഒരു മനസോടെ കേട്ട ആന്റോ "അച്ചാച്ചൻ ടെൻഷൻ അടിക്കാതെ...ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം.. " എന്ന ഉറപ്പ് കൊടുത്തു.
"അറിയാമട... മമ്മി പണ്ടുമുതലേ സ്വന്തം കാലിലാ.. എന്നെയും ചേച്ചിയെയും വളർത്തിയതും എല്ലാം ഒറ്റക്ക.. എന്നാലും പ്രായമായി വരുവാ.. എന്തെങ്കിലും ഒരു ആവശ്യം വന്നാൽ നീ കാണുമല്ലോ എന്ന ധൈര്യത്തിലാ ഞാൻ പോകുന്നെ.. "
"അറിയാം ചാച്ചാ... അഥവാ ഞാൻ ഇവിടാണെങ്കിൽ വീട്ടിൽ വിളിച്ച് പോളി ചാച്ചനെയോ ഭാര്യയെയോ വിടാം. "
ഒന്ന് ചിരിച് ടാറ്റാ കൊടുത്ത് എബി പോയി. ആന്റോ അവന്റെ കോളേജ് ഹോസ്റ്റലിലേക്കും.

'സ്വന്തം മമ്മിയെ പോലെ നോക്കണം' എന്ന എബിയുടെ ഡയലോഗ് അന്റോക്ക് എബിയുടെ മമ്മിയോട്, എൽസമ്മയോട്, തോന്നിയിരുന്ന കാമ കനലുകളെ കെടുത്തി കളഞ്ഞു. എന്തോ ഒരു 'ശുദ്ധീകരണം' കഴിഞ്ഞത് പോലെ അന്റോക്ക് തോന്നി.