Chapter Title : എൽസമ്മ എന്ന മമ്മി.. അല്ല.. ആന്റ്റി [Socrates]

അല്പം കുനിഞ്ഞ് നിക്കുവായിരുന്നു ശ്രീജ. അവളുടെ മാംസളമായ  ഇടുപ്പുകളിൽ പിടിച്ച്, പുറത്തും തോളിലും ഒക്കെ ചുംബിച്ച് പിറകിൽ നിന്ന് ശക്തിയായി 'അടിക്കുവായിരുന്നു' അയാൾ. കണ്ണുകൾ അടച്ചുപിടിച്ചു രതി സുഖത്താൽ എന്തൊക്കെയോ പുലമ്പുന്നുണ്ട് ശ്രീജ. ആടിയുലയുന്ന ശ്രീജയുടെ വടിവൊത്ത വലിയ മുലകളിൽ ഇടക്കിടെ കൈകൾ കൊണ്ട് പിടിച്ച് അയാൾ ഞെരിക്കുന്നുണ്ട്. അന്റോയും എൽസമ്മയും നോക്കി നിൽക്കെ, നൊടിയിടയിൽ, ആ പുരുഷൻ ശ്രീജയുടെ കഴുത്തിൽ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്ത് ചെവിയിൽ എന്തോ പറഞ്ഞ് 'അടി' നിർത്തി  പിറകിലേക്ക് മാറി. ശേഷം അയാൾ തന്റെ കറുത്ത് നീണ്ട ദണ്ടിനെ കൈകൾ  കൊണ്ട് വേഗത്തിൽ ഉഴിയാൻ തുടങ്ങി. അഴിഞ് കിടന്നിരുന്ന തലമുടി കെട്ടി വെച്ച ശേഷം ശ്രീജ അയാളുടെ മുമ്പിൽ മുട്ട് കുത്തി ഇരുന്നു. എല്ലാം കണ്ണ് അഞ്ചിപ്പിക്കുന്ന വേഗത്തിൽ ആയിരുന്നു. നാല് അഞ്ചു തവണ ശക്തിയായി അയാളിൽ നിന്ന് തെറിച്ച ശുക്ലം ശ്രീജ ചേച്ചിയുടെ മുഖമെല്ലാം മൂടി... കാഴ്ചയിൽ മതിമറന്നു നിന്ന ആന്റോ മഴ പൊഴിയാൻ തുടങ്ങിയത് അറിഞ്ഞില്ല...
"ആന്റോ.... ആന്റോ..... " എൽസമ്മയുടെ അല്പം ഉച്ചത്തിൽ ഉള്ള വിളിക്കേട്ടാണ് ആന്റോ ഉണർന്നത്. വന്ന വഴി ഇറക്കം ഇറങ്ങുന്നതിനിടെ, തിരിഞ്ഞ് നിന്ന്, എൽസമ്മ അന്റോയെ വിളിക്കുകയായിരുന്നു.
"വാ.. നമുക്ക് പോകാം... "
വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിക്കുന്ന അവരെ ഒന്നൂടെ നോക്കിയിട്ട്, മഴയിൽ നിന്ന് രക്ഷ നേടാനായി വളരെ വേഗം നടന്ന് നീങ്ങുന്ന എൽസമ്മയുടെ പുറകേ ആന്റോ ഓടി. മുകളിൽ ചാഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന റബ്ബർ മരങ്ങളുടെ തണലിനും മഴയുടെ ശക്തി കുറക്കാൻ ആയില്ല. ഒരുതരം സന്ദർഭത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒളിച്ചോട്ടം പോലെ അന്റോയ്ക് തോന്നി. വഴിയും ദിശയും ഒന്നും അറിയില്ല, എൽസമ്മ പോകുന്ന പുറകേ അന്റോയും പോയി. മനസ്സിൽ മൊത്തം കണ്ട 'കാഴ്ചകൾ' വീണ്ടും വീണ്ടും ഓടികൊണ്ടിരുന്നു. മഴയിൽ കുതിർന്ന ശരീരത്തിൽ രതിപരവേശത്തിന്റെ വികൃതികൾ തുടങ്ങി. സ്വന്തം പ്രേരണയാൽ അല്ലാതെ തന്റെ 'സുഹൃത്ത്' ഉണർന്നേണീറ്റത്തായി ആന്റോ അറിഞ്ഞു. അത് നിയന്ത്രിക്കാൻ ആന്റോ നന്നേ ബുദ്ധിമുട്ടി. വീട് എത്താറായപ്പോൾ മുമ്പിൽ നടന്ന്-ഓടുന്ന എൽസമ്മയെ ആന്റോ ഒന്ന് നോക്കി. നനഞ്ഞു കുതിർന്നിരുന്ന അവരുടെ ഇളം വെള്ള നൈറ്റി ശരീരത്തിനോട് ഒട്ടിയിരുന്നു. അകത്തേ