Chapter Title : എൽസമ്മ എന്ന മമ്മി.. അല്ല.. ആന്റ്റി [Socrates]

ഉൾഗ്രാമത്തിൽ നാടും നാട്ടുകാരും അവരുടേതായ ആ ചെറിയ ലോകത്തിൽ ജീവിച്ചു.  കോട്ടയത്തിന് അപ്പുറം കാണാത്തവർ ആണ് പഴയ തലമുറയിലെ നല്ലൊരു ശതമാനവും. ആൻറ്റോ ഉൾപ്പെടുന്ന പുതിയ തലമുറ ആണ്,  ആ ഗ്രാമത്തിൽ നിന്ന്, സംസ്ഥാനത്തിന്റെയും രാജ്യത്തിന്റെയും അതിര് കടന്നവർ. 3-4 കൊല്ലം കൊണ്ട് നല്ല പരിചിതം ആണ് അവന് ആ  നാടും അവിടുത്തെ  ദിശയും. റോഡിലെ ഓരോ കുണ്ടും കുഴിയും അവന് മനപ്പാടം ആണ്. ആ നാട്, അതിലെ വഴികൾ.... എല്ലാം അവനറിയാം. അതുകൊണ്ട് തന്നെ എബി എന്ന സുഹൃത്തിന്റെ വീട്ടിലേക്കുള്ള വഴി, ആ അസമയത്തും ആൻറ്റോ സുപരിചിതം ആയിരുന്നു.

ആൻറ്റോയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് ഒരു 2 km കാണും എബിയുടെ വീട്ടിലേക്ക്. ഒരു 10:45 ആയപ്പോൾ വീട്ടിൽ നിന്ന് സൈക്കിളുമായി ഇറങ്ങിയതാണ്. മഴ ചാറ്റൽ ഉണ്ടായിരുനെങ്കിലും താഴെ സ്റ്റോറിൽ നിന്ന്  റെയിൻ കോട്ട് എടുക്കാൻ മുതിർന്നാൽ, അടുക്കളക്ക് അടുത്ത മുറിയിൽ ഉറങ്ങുന്ന അമ്മച്ചി ഉണരും എന്ന് ഓർത്ത് അത്‌ വേണ്ട എന്ന് വെച്ചു. ഗസ്റ്റ് റൂമിൽ വച്ചിരുന്ന പുൽകൂടിനെ  അലങ്കരിച്ചിരുന്ന വിളക്കിന്റെ അരണ്ട നീല വെളിച്ചത്തിൽ തപ്പി തടഞ് ഡോർ തുറന്നതിന് ശേഷം ആൻറ്റോ പുറത്തിറങ്ങി. ബൈക്ക് ഉണ്ടെങ്കിലും അത്‌ വേണ്ട സൈക്കിൾ മതി എന്ന് അവൻ തീരുമാനിച്ചു.
'അമ്മച്ചി എണീക്കല്ലേ കർത്താവേ'
നിശബ്ദനായി ഗേറ്റിനു പുറത്ത് സൈക്കിൾ കൊണ്ടുവന്നതിന് ശേഷം വീടിന്റെ താക്കോൽ മൊബൈൽ ഇട്ടിരുന്ന പോക്കറ്റിലേക് ഇടുന്നതിന് ഇടയിൽ ആൻറ്റോ പ്രാർത്ഥിച്ചു.
ഇരുണ്ട ആകാശത്തിൽ അങ്ങിങ് കാണുന്ന നക്ഷത്രങ്ങൾ കണക്കെ ഇരുട്ടിന്റെ ചക്രവാളങ്ങളിൽ അങ്ങിങ് മിനുങ്ങിയിരുന്ന, വീടുകളുടെയും വഴിവിളക്കുകളുടെയും ബൾബുകൾ മാത്രമായിരുന്നു ആൻറ്റോയ്ക്ക്