Chapter Title : എൽസമ്മ എന്ന മമ്മി.. അല്ല.. ആന്റ്റി [Socrates]

അന്റോയുടെ ഇരുപ്പുറച്ചില്ല. എത്രെയും പെട്ടന്ന് നാട്ടിൽ പോകണം, എൽസമ്മെ കാണണം എന്ന ചിന്ത...
ഓഴാഴ്ച കൊണ്ട് അന്റോ, എൽസമ്മയെ പറ്റിയുള്ള അവന്റെ ചിന്തകൾക്ക് പുതിയ ഒരു മാനം നൽകി. 'മമ്മിയെ പറ്റി അങ്ങനെ ചിന്തിക്കുന്നതുകൊണ്ട് എന്താ കൊഴപ്പം?.. സ്വന്തം മമ്മി ഒന്നുമല്ലല്ലോ !!' കാമത്താൽ അന്ധനായ അന്റോയുടെ മനസ്സ് ഇടക്കിടെ ഇത് പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു... ഇടക്കുണ്ടായ എബിയുടെ ഫോൺ കോളും അന്റോയെ ശുദ്ധനാക്കിയില്ല. പാപികൾ സ്വയം പഴുതുകൾ സൃഷ്ടിക്കുമല്ലോ...
"ആന്റി... എന്തെടുക്കുവാ.. " ശനിയാഴ്ച്ച രാവിലെ കിടക്കയിൽ കിടന്ന് ആന്റോ എൽസമ്മയെ വിളിച്ചു.
"മോനേ... എന്തെടുക്കാനാടാ.. കഴിച്ചുകഴിഞ് ദേ ഇപ്പോൾ പത്രം വായിക്കുന്നു"
"ഇപ്പോൾ എവിടേലും പോകുന്നുണ്ടോ.. "
"ഇല്ല.. എന്താ മോനേ.. "
"എന്നാൽ ഞാൻ അങ്ങോട്ട് വരട്ടെ.. "
"അയ്യോ അതിന് ചോദിക്കാൻ എന്താ .. വാ മോനെ.. "
കുളിചിട്ട് കഴിപ്പും കഴിഞ്ഞ് ഒരു ചെറിയ നെഞ്ചിടിപ്പുമായി ആന്റോ എബിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.
സിറ്റ് ഔട്ട്‌ തൂക്കുകയായിരുന്ന എൽസമ്മയെ ആണ് ആന്റോ ചെന്നപ്പോൾ കണ്ടത്. ഓഴാഴ്ച മുമ്പുള്ള സംഭവം അന്നും അവരിൽ ചെറിയ ഒരു നാണക്കേട് ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നു.
"അന്റോയേ.. കേറിവാ.. " മുഖത്തേക്ക് പെട്ടെന്ന് ഒന്ന് നോക്കി ചിരിച്ച് എൽസമ്മ വൃത്തിയാക്കൽ കഴിഞ്ഞ് അകത്തേക്ക് പോയി. ആന്റോ ചെരുപ്പുകൾ വെളിയിൽ ഇട്ട് അകത്തേക്ക് കയറി.
അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്ന് പോകുന്ന എൽസമ്മയുടെ നൈറ്റിക്കുള്ളിൽ തുളുമ്പുന്ന ചന്തികൾ നോക്കി ആന്റോ ഗസ്റ്റ് റൂമിലെ സോഫയിൽ ഇരുന്നു.
"മോനേ ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാമേ... "എൽസമ്മ അടുക്കളയിൽ നിന്ന് വിളിച്ചുപറഞ്ഞു. എന്തെടുക്കണം എന്ന് അറിയാതെ ആന്റോ വെറുതേ മൊബൈലിൽ നോക്കിയിരുന്നു. പതിവില്ലാത്ത ഒരു നിശബ്ദത തങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഉടലെടുത്തത് അടുക്കളയിൽ നിന്ന എൽസമ്മയും മുറിയിൽ ഇരുന്ന അന്റോയും അറിഞ്ഞു. ഒരിക്കലും ഇങ്ങനായിരുന്നില്ല....
കുറച്ച് നിമിഷങ്ങൾക്ക് ശേഷം എൽസമ്മ ഗസ്റ്റ് റൂമിലേക്ക് വന്നു.
"ആന്റോ... ചായ എടുക്കട്ടേ... "
"വേണ്ട.... ഞാൻ കഴിച്ചിട്ടാ ഇറങ്ങിയേ.... " ആന്റോ ചിരിച്ചു.
എൽസമ്മയും ചിരിച്ചു.. നിശബ്ദത ആകെ വിചിത്രം ആയപ്പോൾ ഇരുവരും പരസ്പരം നോക്കി വെറുതേ ചിരിച്ചു.
"പിന്നെ.... എന്നാ ഉണ്ട് കോളേജിൽ.." എൽസമ്മ ചോദിച്ചു