Chapter Title : എൽസമ്മ എന്ന മമ്മി.. അല്ല.. ആന്റ്റി [Socrates]

സ്വന്തം തള്ളയെപോലെയാ അവളെ കൊണ്ടുനടക്കുന്നത് എന്ന് അവൾ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. "സ്വന്തം അല്ലെങ്കിലും അവൻ എന്റെ മോൻ തന്നെയല്ലിയോ അമ്മാമ്മേ.. " ശ്രീജ തന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.....എന്നിട്ടാണ്.... എന്റെ കർത്താവേ... എത്രനാളായി കാണും ഇത് തുടങ്ങിയിട്ട് !!...ആ ചെറുക്കനും ആള് കൊള്ളാമല്ലോ... ഹേ... ഇപ്പോഴത്തെ പിള്ളേരൊക്കെ... ആന്റോ മോശമാണോ? ...എത്ര തവണ വിളിച്ചിട്ടാ അവൻ അവിടെനിന്ന് പോകാൻ കൂട്ടാക്കിയത്...ആ നേരം അവന്റെ നിക്കറ് കൂർത്ത്.... ശോ...  ഇതൊക്കെ എല്ലാരും ചെയ്യുന്നതല്ലേ എന്ന്.. അവനും ഇതുപോലെ ആരെയെങ്കിലും!!!!!....ആർക്കറിയാം... "
ഫോൺ ബെൽ അടിച്ചപ്പോൾ എൽസമ്മ ചിന്തകളിൽ നിന്ന് ഉണർന്നു, എബിയായിരുന്നു. എബിയോട് സംസാരിക്കുന്നതിനിടയിൽ ആണ് എൽസമ്മ ശ്രദിച്ചത്, തന്റെ 'അവിടെ', കുറേകൊല്ലങ്ങൾക്ക് ശേഷം  ഒരു 'നനവ് ' പടർന്നിരിക്കുന്നു. ഒപ്പം 'തനിക്കെന്നോ' നഷ്ടപെട്ട ആ 'തരിപ്പും'.

"യാത്രയൊക്കെ എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നു അമ്മാമ്മേ.. "പതിവുപോലെ കാലത്ത് 6 മണിക്ക് റബ്ബർ വെട്ടാൻ പോകാൻ, വീട് പൂട്ടി പുറത്തിറങ്ങിയ എൽസമ്മയോട് കാർപോച്ചിൽ കാത്തുനിന്ന ശ്രീജയും ലക്ഷ്മിയും ചോദിച്ചു.
"നല്ലതായിരുന്നു... മോന് ജോലിയായപ്പോൾ തന്നെ അങ്ങോട്ട് പോണം എന്ന് വെച്ചതാ..ഒരു നേർച്ച ഉണ്ടായിരുന്നേ... ഇനി അവൻ വന്നിട്ട് ഒന്നൂടെ പോണം.. " സംസാരിച്ചു കൊണ്ട് മൂവരും കൂടി റബ്ബർ തോട്ടത്തിലേക്ക് നീങ്ങി. ചെറിയ ഇരുട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ, ശ്രീജയെ കണ്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായ ഒരു 'അസ്വസ്ഥത' എൽസമ്മക്ക് മറയ്ക്കാൻ കഴിഞ്ഞു.
"അമ്മാമ്മേ.. ഇന്ന് ഇവൾ(ലക്ഷ്മി) വന്ന് ഷീറ്റ് അടിച്ചോളുമെ.. അമ്മാമ ഇല്ലാഞ്ഞ രണ്ട് ദിവസവും ഞാനാ അടിച്ചേ... " മുമ്പിൽ നടന്നിരുന്ന ശ്രീജ പുറകിലായിരുന്ന എൽസമ്മയോട് ഉച്ചത്തിൽ  പറഞ്ഞു.
"അടിച്ചത് ഒക്കെ അവിടെ തന്നെ കിടക്കുവാണോ.. ശ്രീജേ..  "