Chapter Title : എൽസമ്മ എന്ന മമ്മി.. അല്ല.. ആന്റ്റി [Socrates]

ഇലക്ട്രിക് മീറ്ററിന്റെ പച്ചവെളിച്ചവും  ഒഴിച്ചാൽ വീടിന്റെ പുറത്തും അകത്തും മറ്റൊരു വെട്ടവും അവൻ കണ്ടില്ല. 'ഉറങ്ങിക്കാണുമോ?' തെല്ല് ആശങ്കയിൽ ആയി ആൻറ്റോ . മഴ നനയാതിരിക്കാൻ വീടിന്റെ സൺ ഷേഡ് ചേർന്നാണ് നടന്നിരുന്നത് എങ്കിലും മഴയുടെ ശക്തിയിൽ ആൻറ്റോ ആകെ നനഞ്ഞു. പുറകിൽ അടുക്കള വാതിലിന്റെ ഭാഗത്തെത്തിയ ആന്റോ സൈക്കിൾ സ്റ്റാൻഡിൽ വെച്ചിട്ട് പടികൾ കയറി അടുക്കള ഡോറിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നു. മഴ വെള്ളവും  വിയർപ്പും കുതിർന്ന് തണുപ്പ് ശരീരത്തിൽ അരിച്ചിറങ്ങിയിരുന്നിട്ടും സന്ദർഭം ഉള്ളിൽ നിറച്ച വികാരങ്ങളാൽ സൈക്കിൾ ചവിട്ടി വേദനിക്കുന്ന തന്റെ കാലിടുക്കിൽ തന്റെ 'പൗരുഷം' ഉണർന്ന് എണീറ്റത് ആൻറ്റോ അറിഞ്ഞു. മഴ കൂടുതൽ ശക്തിയായി പെയ്യാൻ തുടങ്ങി.. കൈകളിലെ വെള്ളം കക്ഷത്തിന്റെ ഇടുക്കിൽ വച്ച് ഒന്ന് തുടച്ചിട്ട് നിക്കറിന്റെ പോക്കറ്റിൽ കൈയിട്ട് പ്ലാസ്റ്റിക് കവറിൽ  പൊതിഞ്ഞിരുന്ന മൊബൈൽ ആന്റോ എടുത്തു. സമയം 11: 15 കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മൊബൈൽ കോൺടാക്ട് ലിസ്റ്റിൽ പോയ ആന്റോ,  സേർച്ചിൽ 'Elsa..' എന്ന് ടൈപ്പ് ചെയ്‍തപ്പോൾ Elsamma aunty എന്ന കോൺടാക്ട് ആദ്യം തന്നെ വന്നു. 'കർത്താവേ.. ' എന്ന് പറഞ്ഞ്,  ആൻറ്റോ കോൺടാക്ട്ടിൽ ടച്ച്‌ ചെയ്ത് മൊബൈൽ ചെവിയോട് ചേർത്തു.

തന്റെ ഹൃദയം ഉച്ചത്തിൽ ഇടിക്കുന്നത് ആ കോരിച്ചൊരിയുന്ന മഴയത്തും ആൻറ്റോക്ക്‌ കേൾക്കാമായിരുന്നു. വളരെ നേരം റിങ് ചെയ്തെങ്കിലും കാൾ അറ്റൻഡ് ആയില്ല. 'നാശം... ഛേ.. മമ്മി ഉറങ്ങികാണുമോ..... ' ആൻറ്റോ പരിഭവിച്ചു. അത്രെയും ദൂരം ആ മഴയത്ത് തിരികെ സൈക്കിൾ ചവിട്ടുന്നതിനെ പറ്റി ഓർത്ത് ആന്റോ സ്വയം ശപിച്ചു. 'പോകുന്നതിന് മുമ്പ് ഒന്നുകൂടി നോക്കാം' എന്ന് പറഞ്ഞ് ആന്റോ ആ നമ്പറിൽ വീണ്ടും കാൾ ചെയ്തു. കുറച്ച് നേരം റിങ് അടിച്ച് ശേഷം കാൾ കട്ട്‌  ചെയ്യാൻ ആന്റോ തുടങ്ങവേ.. അവനെ ഭയത്തിലും കോരിതരിപ്പിലും മുക്കി കൊണ്ട് മറുതലത്തിൽ ശബ്ദം വന്നു.
"ഹലോ... മോനെ...."
"ആഹ്‌.... മമ്മി...ഞാനാ... "
"ഞാൻ കിടന്നായിരുന്നു... ഇപ്പഴാ മൊബൈൽ അടിക്കുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചേ.. എന്താ മോനെ?" പതിഞ്ഞ ആലസ്യത്തിൽ എൽസമ്മ പറഞ്ഞു.
"മമ്മി ... അത്‌... " ഭയവും ജാള്യതയും നിറഞ്ഞ ഒരു ചിരി