Chapter Title : എൽസമ്മ എന്ന മമ്മി.. അല്ല.. ആന്റ്റി [Socrates]

എന്റെ മോനേ..... " എൽസമ്മക്ക് സന്തോഷത്താൽ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു. "എന്നതിനാടാ കാശ് വെറുതേ കളയുന്നെ..... ".
"ക്രിസ്മസ് ഒക്കെ അല്ലെ മമ്മി... മമ്മിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടോ..... അത് പറയ്.. "
കണ്ണുകൾ നിറഞ് ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ എൽസമ്മ സാരിയിൽ കൈകൾ ഓടിച്ചു.
"കൊള്ളാം.... നല്ലതാ.... എത്രെയായി ഇതിന്.... "
"അതൊന്നും പറയില്ല.... മമ്മി ഇത് പോയി ഒന്ന് ഇട്ട് വന്നേ....കൊള്ളാമോന്ന് നോക്കട്ടെ... "
എൽസമ്മ വളരെ അധികം സന്തോഷിച്ചു. "ഞാൻ..ഇട്ട് നോക്കട്ടെ.. " എന്ന് പറഞ്ഞ് എൽസമ്മ സാരിയുമായി അവരുടെ മുറിയിൽ കയറി.

ആന്റോ പുൽകൂടിൽ കുറച്ച് മിനുക്കുപണികൾ കൂടി നടത്തി. ചായ മൊത്തം കുടിച്ച് ഗ്ലാസ്‌ മേശയിൽ വച്ചപ്പോൾ എൽസമ്മയുടെ മുറിയിൽ നിന്നും പാതി ചാരിയ വാതിൽ വിടവിലൂടെ വെട്ടം വരുന്നത് ശ്രദ്ധിച്ചു. വെളിയിൽ ചാറിയിരുന്ന മഴശബ്ദം അവന്റെ ചിന്തകളെ മൂടി. 'ഒന്ന് പോയി നോക്കിയാലോ'.... അവൻ ആലോചിച്ചു
"അന്റോയേ.... വന്ന് നോക്കിയേ... " മുറിക്കകത്തുനിന്നുള്ള എൽസമ്മയുടെ വിളി അവനെ ചിന്തകളിൽ നിന്ന് ഉണർത്തി.
"കഴിഞ്ഞോ... മമ്മി... " എന്ന് പറഞ്ഞ് അവൻ ചെന്നു. താൻ കൊടുത്ത സാരി അണിഞ്ഞു ചിരിച്ചുകൊണ്ട് എൽസമ്മ റൂമിൽ നില്കുന്നു.
"എങ്ങനുണ്ടടാ... കൊള്ളാമോ... " എൽസമ്മ ചോദിച്ചു.
എൽസമ്മയുടെ 170cm ഉയരമുള്ള വെളുത്ത് അല്പം തടിച്ചതെങ്കിലും ഉറച്ച ശരീരത്തിൽ ആ സാരി നന്നായി കിടന്നു.
"പറയാൻ വാക്കുകൾ ഇല്ല.... മമ്മി..... സൂപ്പർ.. "
എൽസമ്മ അവരുടെ മുറിയിലെ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി നിന്നു.
സാരിയുടെ തുമ്പിൽ എന്തോ സ്റ്റിക്കർ ഒട്ടിയിരിക്കുന്നത് ആന്റോ കണ്ടു.
"മമ്മി.. ദാ അവിടെ ഒരു സ്റ്റിക്കർ.... "
"എവിടാടാ..... "
റൂമിലെ ഡോറിന്റെ അവിടെ നില്കുകയായിരുന്ന ആന്റോ അകത്തേക്ക് ചെന്നു. സാരിയുടെ തുമ്പ് ഉയർത്തി അവൻ സ്റ്റിക്കർ ഇളക്കികളഞ്ഞു. പിറകിൽ നിന്നപ്പോൾ അവന്റെ അത്രെയും തന്നെ ഉയരമുള്ള എൽസമ്മയുടെ നീണ്ട കഴുത്തും ബ്ലൗസിനകത്ത് തിളങ്ങുന്ന അവരുടെ ഉറച്ച പുറവും തോളും ആന്റോ ശ്രദിച്ചു. സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ ആകാതെ  ആന്റോ എൽസമ്മയുടെ വലത് തോളിൽ ഒരു ചുംബനം കൊടുത്തു. ഞെട്ടി തരിച്ഛ് എൽസമ്മ മാറി....
"എന്താ ആന്റോ........... " നെഞ്ചിടിപ്പോടെ എൽസമ്മ