Chapter Title : എൽസമ്മ എന്ന മമ്മി.. അല്ല.. ആന്റ്റി [Socrates]

ചിരിച്ചു.. എന്നിട്ട് മൊബൈലിൽ തന്നെ നോക്കി ഇരുന്നു.
"ശെരിയായോ..... "
"ഇല്ല... ഇപ്പോൾ ആകും... നെറ്റ് വളരെ സ്ലോ ആണ്." മൊബൈലിൽ നിന്ന് കണ്ണെടുക്കാതെ ആന്റോ പറഞ്ഞു.
എൽസമ്മ തന്നെ നോക്കികൊണ്ടിരിക്കുവാണെന്ന് അന്റോയ്ക്ക് അറിയാം.. പക്ഷേ അവരുടെ മുഖത്ത് നോക്കാൻ അവനൊരു മടി.
"അന്റോയെന്താ ഇങ്ങോട്ടൊന്നും വരാഞ്ഞേ... കുറേ നാളായല്ലോ.... "
"ഫൈനൽ ഇയർ അല്ലെ മമ്മി.. "
"അതുകൊണ്ടൊന്നും അല്ല..... ഞാൻ അന്ന് ദേഷ്യപ്പെട്ടതുകൊണ്ടാണോ..... " എൽസമ്മയുടെ ആ ചോദ്യം അന്റോയേ മുള്ളിൽനിർത്തി. ഒപ്പം എന്തോ ഒരു വിഷമവും അവന്റെ ഉള്ളിൽ നിറഞ്ഞു..
"ഏയ്... അല്ല.. മമ്മി... " എന്ന് ഉത്തരം നൽകിയപ്പോൾ അറിയാതെ ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ അന്റോയിൽ നിന്നൊഴുകുന്നത് എൽസമ്മ കണ്ടു.
അറിയാത്ത ഒരു വികാരം എൽസമ്മയിൽ അലതല്ലി... സോഫയിൽ നിന്ന് എണീറ്റ് അന്റോയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് ഇരുകൈകളാൽ അന്റോയുടെ കവിളുകളിൽ പിടിച്ചു.
"മോനേ.... എടാ... ചെറുക്കാ... നീ എന്തിനാ കരയുന്നെ.... "
"ഞാൻ കരഞ്ഞതല്ല മമ്മി... " എന്ന് പറഞ് ആന്റോ കണ്ണുനീർ തുടച്ചു.
"അയ്യേ... നാണക്കേട്.... ആണ്പിള്ളേര് ഇങ്ങനെ ആകരുത് കേട്ടോ... "
മുഖം താഴ്ത്തിയിരുന്ന അന്റോയുടെ തലയിൽ, അറിയാത്ത എന്തോ പ്രേരണയാൽ എൽസമ്മ ഒരു ചുംബനം കൊടുത്തു.. എന്നിട്ട് തലയിൽ തലോടി...

അവരുടെ മണവും കൈകളും കൈകൾ കൊണ്ട് അവന്റെ മുഖത്ത് തൊട്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായ കുളിരും അവരുടെ ചുംബനവും അന്റോയേ ഉണർത്തി... തല ഉയർത്തി ആന്റോ എൽസമ്മയുടെ കണ്ണുകളിൽ നോക്കി...
"എന്താ... മോനെ.... "
സോഫയിൽ നിന്ന് ഒരല്പം പൊങ്ങി എൽസമ്മയുടെ കവിളിൽ ആന്റോ ഒരു ഉമ്മ കൊടുത്തു...ഒന്നൂടെ