Chapter Title : എൽസമ്മ എന്ന മമ്മി.. അല്ല.. ആന്റ്റി [Socrates]

അറിയാതെ അവർക്കായി ഒരു സാരി വാങ്ങി വെച്ചു. ഒപ്പം അമ്മച്ചിക്കും. തിരികെ പോകുന്ന വഴി കുറച്ച് പലചരക്ക് സാധനങ്ങളും വാങ്ങി പോകുമ്പോൾ മഴ മേഘങ്ങൾ ഇരുണ്ടുകയറുന്നത് കണ്ടു.
"മമ്മി... മഴ പെയ്യുമായിരിക്കും... "
".. ശെരിയാ...അറബികടലിൽ ന്യൂനമർദം ഉണ്ടായെന്നും കുറച്ച് ദിവസം മഴ കാണുമെന്നും ന്യൂസ്‌ കണ്ടായിരുന്നു.. എന്തോ കാലമാ... "
വീടെത്താറായപ്പോൾ ശക്‌തമായ മഴ തുടങ്ങി. വളവ് തിരിയുന്നിടത് ഉള്ള കടമുറിയിൽ കേറിനില്ക്കാൻ അവർ നിർബന്ധിതരായി. സമയം രാത്രി 7ഇനോട് അടുത്തിരുന്നു. ഞായറാഴ്ച ആയതിനാൽ പൊതുവേ വിജനമായ അവരുടെ ഗ്രാമത്തിൽ ആകെ നിശബ്ദത ആയിരുന്നു.
"നാശം... ഒരല്പം കൂടി കഴിഞ്ഞായിരുന്നേൽ വീട് എത്താമായിരുന്നു.. "
"ഇവിടെ വരെ ആയില്ലേ മമ്മി.. ഇതിപ്പോൾ മാറും.. "
എൽസമ്മ, മേടിച്ച സാധനങ്ങൾ ഒന്നും നനഞ്ഞില്ല എന്ന് ഉറപ്പാക്കുകയായിരുന്നു. അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ എൽസമ്മയുടെ ഭംഗി ആന്റോ അസ്വദിച്ഛ് നോക്കി.
"എടാ... മതി നോക്കിയത്... " തന്നെ തുറിച്ചുനോക്കുന്ന അന്റോയോട് എൽസമ്മ തമാശയായി പറഞ്ഞു. ഇരുട്ടത്തും എൽസമ്മ പിടിച്ചല്ലോ എന്നറിഞ്ഞ ആന്റോ ഒന്ന് ചൂളി.
"മമ്മി..... "
"എന്താ.. മോനേ.. "
"എന്തെങ്കിലും പറ.... ഈ മഴ മാറാൻ കുറച്ചു സമയം എടുക്കും.. "
എന്ത് പറയാൻ എന്ന മട്ടിൽ എൽസമ്മ അന്റോയേ ഒന്ന് നോക്കി.. ഇരുട്ട് പരന്നിരുന്നതിനാൽ അവർക്ക് പരസ്പരം ശെരിക്ക് കാണാൻ കഴിയില്ലാരുന്നു.
"നല്ല മഴ... എനിക്ക് നല്ല മൂഡ് ആകുന്നു.."
"അന്റോയേ... പുറകിൽ വീട് ഉള്ളതാ... " ആ കടമുറിക്ക് പുറകിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന വീട് ഡോർ പൂട്ടിയിരിക്കുവായിരുന്നു. മുമ്പിൽ ഒരു ബൾബ് മാത്രം കത്തുന്നു.
"നല്ല മഴ