Chapter Title : എൽസമ്മ എന്ന മമ്മി.. അല്ല.. ആന്റ്റി [Socrates]

ആ സാരി നന്നായി കിടന്നു.
"പറയാൻ വാക്കുകൾ ഇല്ല.... മമ്മി..... സൂപ്പർ.. "
എൽസമ്മ അവരുടെ മുറിയിലെ കണ്ണാടിയിൽ നോക്കി നിന്നു.
സാരിയുടെ തുമ്പിൽ എന്തോ സ്റ്റിക്കർ ഒട്ടിയിരിക്കുന്നത് ആന്റോ കണ്ടു.
"മമ്മി.. ദാ അവിടെ ഒരു സ്റ്റിക്കർ.... "
"എവിടാടാ..... "
റൂമിലെ ഡോറിന്റെ അവിടെ നില്കുകയായിരുന്ന ആന്റോ അകത്തേക്ക് ചെന്നു. സാരിയുടെ തുമ്പ് ഉയർത്തി അവൻ സ്റ്റിക്കർ ഇളക്കികളഞ്ഞു. പിറകിൽ നിന്നപ്പോൾ അവന്റെ അത്രെയും തന്നെ ഉയരമുള്ള എൽസമ്മയുടെ നീണ്ട കഴുത്തും ബ്ലൗസിനകത്ത് തിളങ്ങുന്ന അവരുടെ ഉറച്ച പുറവും തോളും ആന്റോ ശ്രദിച്ചു. സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാൻ ആകാതെ  ആന്റോ എൽസമ്മയുടെ വലത് തോളിൽ ഒരു ചുംബനം കൊടുത്തു. ഞെട്ടി തരിച്ഛ് എൽസമ്മ മാറി....
"എന്താ ആന്റോ........... " നെഞ്ചിടിപ്പോടെ എൽസമ്മ ചോദിച്ചു.
"ഒന്നുമില്ല മമ്മി..... " ആന്റോ എങ്ങെനെയോ പറഞ്ഞ് ഒപ്പിച്ചു.. "ഞാൻ പോകട്ടെ... സമയം ഒത്തിരി ആയി...... " ചാറ്റൽ മഴ വകവെയ്ക്കാതെ ആന്റോ അവിടെനിന്നും ഇറങ്ങി.

അവന്റെ ചുണ്ടുകൾ തന്റെ തോളിൽ പതിഞ്ഞതിന്റെ കോരിതരിപ്പിൽ എൽസമ്മ കുറച്ചുനേരം കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. പിന്നെ എണീറ്റ് വെളിയിൽ പോയി നോക്കി... അന്റോയുടെ ബൈക്ക് ഇല്ല... 'അവൻ പോയി... കുഞ്ഞ് ഈ മഴയത്ത് എങ്ങനെ പോയി... ' എന്ന് എൽസമ്മ ആലോചിച്ചു. സിറ്റൗട്ടിലെയും കാർപോച്ചിലെയും ലൈറ്റുകൾ കെടുത്തി എൽസമ്മ ഡോർ അടച്ചു. സമയം 9 കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ആഹാരവും കഴിച് പാത്രങ്ങളും കഴുകിയതിന് ശേഷം എൽസമ്മ മുട്ടിപ്പായി നിന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചു. ആന്റോ അലങ്കരിച്ചുവെച്ച പുൽകൂടിലെ വെട്ടം കെടുത്താൻ എൽസമ്മക്ക് മനസുവന്നില്ല. സ്റ്റാറും ഗസ്റ്റ് റൂമിലെ അലങ്കാര ദീപങ്ങളും