Chapter Title : എൽസമ്മ എന്ന മമ്മി.. അല്ല.. ആന്റ്റി [Socrates]

ഒരിക്കൽ ഞായറാഴ്ച്ചത്തെ കറക്കം കഴിഞ്ഞ് എബിയെ കൊണ്ടുവിടാൻ പോയപ്പോൾ എബി അന്റോയെ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് ക്ഷണിച്ചു.
"വാടാ.. ഒന്ന് കേറീട്ട് പോ... മമ്മി എപ്പോളും പറയും നിന്നെ വീട്ടിലോട്ട് വിളിക്കാൻ .. "
സൗമ്യനായ എബിയെ വളരെ അധികം ഇഷ്ടപ്പെട്ടിരുന്ന ആന്റോ അവന്റെ ക്ഷണ പ്രകാരം അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് കയറി. ഓടിവന്ന പട്ടിയെ വീടിന്റെ പിറകിൽ ഉള്ള കൂട്ടിലേക്ക് പിടിച്ചുകൊണ്ട് പോകുന്നതിനിടയിൽ എബി, ഉച്ചത്തിൽ "മമ്മി... മമ്മി.. ഒന്നിറങ്ങി വന്നേ.. മുമ്പിൽ ആന്റോ നില്കുന്നു " എന്ന് പറഞ്ഞു. സിറ്റൗട്ടിൽ കാത്തുനിന്ന ആന്റോ അവിടെ കിടന്നിരുന്ന പള്ളിയുടെ മാഗസിൻ വെറുതേ എടുത്ത് മറിച്ചുനോക്കി നിന്നു. അല്പം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മുമ്പിലത്തെ ഡോർ അകത്ത് നിന്ന് തുറന്ന് 'എൽസമ്മ എന്ന ആന്റി', എബിയുടെ മമ്മി ഒരു ചിരിയുമായി പുറത്തേക്ക് വന്നു.
"മോനെ.... ഹ.. ഹ.. എന്തിനാ നിൽക്കുന്നെ.. ഇരിക്ക് മോനെ.. "(ചിരിയോടെ )
"ശെരി ആന്റി.. "
"മോനെ.. അല്ലേൽ ഇങ് അകത്ത് വാ.. "
"വാടാ. അകത്തിരികാം.. " പട്ടിയെ പൂട്ടിയിട്ട് അവിടേക്ക് വന്ന എബിയും അതാവർത്തിച്ചു.
"മോന് എന്നെ ഓർമ്മയൊന്നും കാണില്ലായിരിക്കും.. ഇല്ലിയോ.. " ഫാൻ ഓണാക്കുന്നതിനിടയിൽ സോഫയിൽ ഇരിക്കുന്ന അന്റോയോട് എൽസമ്മ ചോദിച്ചു.
"ഇല്ലാ... "
"അതെങ്ങനെ കാണാനാ മമ്മി... ഇവൻ ഇവിടെ വന്നിട് ഇപ്പോൾ ഒരു കൊല്ലമേ ആയുള്ളൂ.. എല്ലാരും ദുബായിൽ അല്ലിയോ.. "
"ശെരിയാ.. മോനെ ഇതിനുമുൻപ് കണ്ടത് ഏഴിലോ എട്ടിലോ എന്തോ പഠിക്കുമ്പോഴാ.. പള്ളിയിൽ വച്ച്...നിങ്ങൾ നാട്ടിൽ അവധിക്ക് വന്ന സമയം... അന്ന് സൂസനുമായി ഒത്തിരി നേരം സംസാരിച്ചിരുന്നു.. "
"ആഹ്‌.. ശെരി.. "
"സൂസനെന്തിയെ.. സുഖമായിട്ടിരിക്കുന്നോ.. "
"സുഖമായിട്ടിരിക്കുന്നു ആന്റി.. കുഴപ്പമില്ല.. "
"ഞാൻ മോന് ചായ എടുക്കട്ട്.. ഇരിക്കെ.. "
"അയ്യോ.. വേണ്ട ആന്റി.. "
"അയ്യോടാ.. അതുകൊള്ളാം.. വീട്ടിൽ വന്നിട്ട് ഒന്നും കുടിക്കാതെ പോയാൽ എങ്ങനാ.. എബിയേ നിനക്കും എടുത്തേക്കട്ടെ.. "
"ശെരി മമ്മി.. "
അന്റോയുടെ മറുപടിക്ക് കാത്തു നില്കാതെ, എൽസമ്മ ചായ എടുക്കാൻ അടുക്കളയിൽ പോയി.

ആന്റോ വെളിയിൽ ഇറങ്ങി അവരുടെ വീടും പരിസരവും ഒക്കെ