Chapter Title : എൽസമ്മ എന്ന മമ്മി.. അല്ല.. ആന്റ്റി [Socrates]

"എനിക്കറിയില്ല... എന്റെ കർത്താവേ.. നീ എന്നോട് പൊറുകേണമേ... "
"നീ കരയരുത് കുഞ്ഞേ.... നീ ഒരു നല്ല ഭാര്യ ആയിരുന്നു.. നല്ലൊരു അമ്മയായിരുന്നു.. രണ്ട് ജീവനുകളെ നീ വഴികാട്ടി... ഇത്രേയും കാലം സ്വന്തം സന്തോഷം മാറ്റിവെച്ച നിനക്ക് അർഹിക്കുന്ന.. അവകാശപെടാവുന്ന സന്തോഷം മാത്രമാണ് അന്റോയിൽ നിന്ന് കിട്ടിയത്.... അത്‌ നീ പൂർണമായി സ്വീകരിക്കുക.... "
"ഞാൻ ഒരു പാപിയല്ല.... ഞാൻ വിഷമിക്കേണ്ട... എന്റെ ഈശോ എന്നോട് പറയുന്നു...... "
"അതേ കുഞ്ഞേ.... എനിക്ക് ക്ഷമിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു പാപവും നീ ചെയ്‌തിട്ടില്ല....സ്വയം ചങ്ങലകളാൽ ബന്ധിക്കാതെ സ്വതന്ത്ര ആകു... സ്നേഹം തരുന്നവനെ തിരികെ സ്നേഹിക്കു... നീയും സ്നേഹം ഏറ്റുവാങ്ങു.... സർവ്വതിലും ഉള്ള എന്നിൽ നിന്ന് നീ എന്ത് മറക്കാൻ ആണ്...നീ സന്തോഷത്തോടെ ഇരിക്കൂ കുഞ്ഞേ..... "

പൊടുന്നനെ, കാളിങ് ബെല്ലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ട്  എൽസമ്മ കണ്ണ് തുറന്നു. എല്ലാം.. എല്ലാം ഒരു സ്വപ്നം ആയിരുന്നു....
സാരി പെട്ടെന്ന് ഉടുത്ത്, മുഖം കഴുകി, എൽസമ്മ ഡോർ ചെന്ന് തുറന്നു. ആന്റോ ആയിരുന്നു അത്‌....
"ഇപ്പോൾ വരാമേ... " പെട്ടെന്ന് ഒരു ചിരി നൽകിയതിന് ശേഷം എൽസമ്മ അകത്തേക്ക് പോയി താക്കോൽ എടുത്തു കൊണ്ട് വന്നു.

പള്ളിയിലേക്കുള്ള ബൈക്കിലെ യാത്രയിൽ അവർ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. തിരുരൂപത്തിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നപ്പോൾ എന്തെന്നില്ലാത്ത ആശ്വാസം തോന്നി. സ്വപ്നം ആയിരുന്നു എങ്കിലും... എന്തോ ഒരു ദിവ്യത അതിനുള്ളതായി എൽസമ്മ അറിഞ്ഞു. തന്നിൽ നിറഞ്ഞ് നിന്നിരുന്ന പാപമേഘങ്ങൾ പെയ്തൊഴിഞ്ഞു പോയതായി എൽസമ്മ അറിഞ്ഞു. എൽസമ്മയെ തിരികെ വീട്ടിലേക്ക് ആന്റോ കൊണ്ടുപോയി.
"മമ്മിയുടെ തല.... സോറി... ആന്റിയുടെ തലവേദന