Chapter Title : എൽസമ്മ എന്ന മമ്മി.. അല്ല.. ആന്റ്റി [Socrates]

ജോലി ശരിപ്പെടുത്തി കൊടുക്കാം എന്ന് അവന്റെ അപ്പൻ പറഞ്ഞു. അവധി കഴിഞ്ഞ് ചെന്ന്, ആ വാർത്ത എബിയുടെ വീട്ടിൽ പറഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാവർക്കും ഭയങ്കര സന്തോഷമായി. "എന്റെ മാതാവേ.. എന്റെ കുഞ്ഞിന്റെ ആഗ്രഹം നീ സാധിച്ചു കൊടുത്തല്ലോ " എന്ന് പറഞ്ഞ് എൽസമ്മ കണ്ണീർ തൂകിയപ്പോൾ എബി അവന്റെ മമ്മിയെ കെട്ടിപിടിച്ചു.

മാസങ്ങൾ കുറച്ചുപോയി. എബി ഒരു പാസ്പോർട്ട്‌ തരപ്പെടുത്തി, ദുബായിലേക്കുള്ള യാത്രക്ക് തയാറെടുപ്പുകൾ നടത്തി കൊണ്ടിരുന്നു. അടുത്ത കൊല്ലം ഒരു ഫെബ്രുവരി ആകുമ്പോൾ ചെല്ലാൻ അന്റോയുടെ പപ്പാ വിവരം അറിയിച്ചു.

"എടാ... നമ്മുക്ക് ഈ ക്രിസ്മസ് അടിച്ചുപൊളിക്കണം. പപ്പ മരിച്ചതിന് ശേഷം മമ്മി  ഒന്ന് നന്നായി ചിരിച്ചിരുന്നില്ല. എനിക്ക് ജോലി ശെരിയാകും എന്ന് കേട്ടപ്പോൾ അത് മാറി.  ഞാൻ  പോയാൽ പിന്നെ എന്നാ ലീവിന് വരിക എന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല......". ക്രിസ്മസ്സിന് പള്ളിയുടെ പരിപാടികൾക്കായി സാധനങ്ങൾ വാങ്ങാൻ കോട്ടയത്ത്‌ പോയപ്പോൾ എബി അന്റോയോട് പറഞ്ഞു.
2 കൊല്ലം കൊണ്ട് പള്ളികാര്യങ്ങളിൽ അല്പം സജീവമായി ആന്റോ. എബിയുമായുള്ള സൗഹൃദമായിരുന്നു ഒരു കാരണം. ക്രിസ്മസ് അവധി ആയപ്പോൾ പള്ളിയിലെ കരോളിനും മറ്റും ആന്റോ മുന്നിട്ടിറങ്ങി. എബിയുടെ ആഗ്രഹംപോലെ അവർ ക്രിസ്മസ് അടിച്ചിപൊളിച്ചു. ശേഷം ന്യൂഇയർ വരവേൽക്കാൻ അവർ ഒരുങ്ങി.
ന്യൂഇയർ തല്ലേന്ന് രാത്രി എല്ലാവരും പള്ളിയിൽ ഒത്തുകൂടിയിരുന്നു. രാത്രി കുർബാനക്ക് മുമ്പ് അമ്മച്ചിയെ ആന്റോ വീട്ടിൽ കൊണ്ട് വിട്ടു. പ്രായത്തിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് കാരണം ഉറക്കം കളയാൻ വയ്യ. തിരികെ പള്ളിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ താഴെ റോഡിൽ കാത്തു നിൽക്കുന്ന  എബിയെ കണ്ടു.
"എടാ നീ വീട്ടിൽ വരെ പോയി മമ്മിയെ വിളിച്ചുകൊണ്ടുവരാമോ.. മമ്മി സന്ധ്യക്ക്‌ വീട്ടിൽ പോയി. രാത്രി കുർബാനക്ക് വിളിക്കാൻ വരാം എന്ന് ഞാൻ പറഞ്ഞതാ" ബൈക്കിൽ ഇരുന്ന അന്റോയോട് എബി ചോദിച്ചു.
"ചാച്ചൻ പൊക്കോ.. ഞാൻ ബൈക്ക് തരാം.. " ആന്റോ പറഞ്ഞു.
"ഇവിടെ ഒരുക്കം ഒന്നും റെഡി ആയില്ലടാ.. അതാ.. ഇപ്പോൾ തന്നെ സമയം 9:30 ആയി.. "
"ശെരി ഞാൻ പൊക്കോളാം "
ബൈക്കുമായി ആന്റോ എബിയുടെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി. വീടിന്റെ മുമ്പിലെത്തിയ ആന്റോ ഗേറ്റിന് വെളിയിൽ