Chapter Title : എൻ കാതലിനമേ....2 ❤️❤️🥰 [പ്രണയേശ്വരൻ] [Climax]

നൽകിയതിനേക്കാൾ കൂടുതൽ സ്നേഹം നീ നൽകുന്നുണ്ടെന്ന് എനിക്ക് തോന്നുന്നു."

"അത് ഞാൻ ഉറപ്പാക്കും."

അവർ തിരമാലകളുടെ താളത്തിനൊപ്പം നടന്നു. ചെന്നൈ നഗരത്തിന്റെ ശബ്ദങ്ങൾ ദൂരെയായിരുന്നു. അവിടെ, ആ നിശബ്ദതയിൽ, രണ്ട് ഹൃദയങ്ങൾ ഒരേ താളത്തിൽ മിടിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

മീനാക്ഷി പതുക്കെ പറഞ്ഞു, "സന്തോഷ് ഇപ്പോൾ സന്തോഷവാനായിരിക്കും. കാരണം ഞാൻ ശരിയായ കൈകളിൽ സുരക്ഷിതയാണെന്ന് അവന് മനസ്സിലായിട്ടുണ്ടാകും."

ജിതിൻ അവളെ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

"അവൻ നിന്നെ സ്നേഹിച്ചു, ഞാൻ നിന്നെ പ്രണയിക്കുന്നു. ആ രണ്ട് സ്നേഹവും നിന്റെ ജീവിതത്തെ പൂർണ്ണമാക്കി."

രാത്രി കൂടുതൽ ദൃഢമായി. നക്ഷത്രങ്ങൾ ആകാശത്ത് മിന്നിത്തിളങ്ങി. അവർ അവിടെ കുറേനേരം ഇരുന്നു. ജീവിതത്തിലെ നഷ്ടങ്ങളെക്കുറിച്ചും, കിട്ടിയ സന്തോഷങ്ങളെക്കുറിച്ചും അവർ സംസാരിച്ചു.

"നമുക്ക് ഓഫീസിൽ ഇത് എങ്ങനെ തുടരും?" മീനാക്ഷി ചോദിച്ചു.

"പഴയതുപോലെ തന്നെ. ബോസ്സും ജീവനക്കാരും. പക്ഷേ രാത്രികളിൽ നമ്മൾ നമ്മളായിരിക്കും."

"എനിക്ക് ആ രഹസ്യം ഇഷ്ടമാണ്."

അവർ പരസ്പരം നോക്കി ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു പുതിയ ജീവിതത്തിന്റെ തുടക്കമുണ്ടായിരുന്നു.

തിരികെ കാറിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ മീനാക്ഷി ജിതിന്റെ തോളിൽ തല വെച്ചു.

"ജിതിൻ, നന്ദി."

"എന്തിന്?"

"എന്നെ എന്നെത്തന്നെ കണ്ടെത്താൻ സഹായിച്ചതിന്."

ജിതിൻ അവളെ tighter ആയി കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

"നമുക്ക് ഒരുമിച്ച് നടക്കാം മീനാക്ഷീ. ഇനി ഒരിക്കലും കൈ വിടാതെ."

ചെന്നൈ നഗരം ഉറക്കത്തിലേക്ക് വഴുതി വീഴുമ്പോഴും, അവരുടെ പ്രണയം ഉണർന്നു കൊണ്ടിരുന്നു. നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രണയത്തിന്റെ ചാരത്തിൽ നിന്നും ഒരു പുതിയ പ്രണയം പൂത്തുലഞ്ഞു. അത് കൂടുതൽ ആഴമുള്ളതും, കൂടുതൽ സത്യസന്ധവുമായ ഒന്നായിരുന്നു.

അവർ കാറിൽ കയറി യാത്ര തിരിച്ചു. റോഡരികിലെ തെരുവുവിളക്കുകൾ അവരുടെ യാത്രയ്ക്ക് വെളിച്ചം