Chapter Title : എൻ കാതലിനമേ....2 ❤️❤️🥰 [പ്രണയേശ്വരൻ] [Climax]

ചിത്രങ്ങളുടെയും ഒരു ഗന്ധം അവിടെ നിറഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു.

"അകത്തേക്ക് വരൂ, ജിതിൻ."

മീനാക്ഷി അവനെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം ആഴമുണ്ടായിരുന്നു, അത് അവനെ വശീകരിച്ചു.

"ഇവിടെ ഞാൻ തനിയെയാണ് താമസിക്കുന്നത്."

ജിതിൻ ചുറ്റും നോക്കി. ഭിത്തികളിൽ നിരന്നുനിൽക്കുന്ന പുസ്തകശേഖരങ്ങളും, വിചിത്രമായ ചായങ്ങൾ നൽകിയ ചിത്രങ്ങളും അവനെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തി.

"നിങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ ബോറടിക്കില്ലേ, മീനാക്ഷി?"

അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു. അവളുടെ നടപ്പിൽ ഒരു പ്രത്യേക താളമുണ്ടായിരുന്നു.

"ബോറടിച്ചിരുന്നു. പക്ഷേ ഇപ്പോൾ എനിക്ക് കൂട്ടിന് നീ ഉണ്ടല്ലോ."

അവളുടെ ശബ്ദത്തിലെ ആ ചെറിയ വിറയൽ ജിതിന്റെ ഉള്ളിൽ എന്തോ ഒന്ന് ഉണർത്തി. അവൾ അവനെ കൈപിടിച്ച് ഡൈനിങ്ങ് ഏരിയയിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ ചെറിയ വിളക്കുകളും പൂക്കളും ചെടികളും കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ഒരു ടേബിൾ ഒരുക്കിയിരുന്നു. മെഴുകുതിരി വെളിച്ചത്തിൽ മീനാക്ഷിയുടെ മുഖം കൂടുതൽ തിളങ്ങി.

"ഇരിക്കൂ... നിനക്കായി ഞാൻ ചില കാര്യങ്ങൾ തയ്യാറാക്കിയിട്ടുണ്ട്."

ജിതിൻ ആ സീറ്റിൽ ഇരുന്നു. അവൻ അവളെ നോക്കി. അവൾ ധരിച്ചിരുന്ന ആ ബ്രൗൺ നിറത്തിലുള്ള സാരിയും ബ്ലൗസും അവൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക അഴക് നൽകിയിരുന്നു. അവന്റെ മനസ്സിൽ പെട്ടെന്ന് 'കാക്ക കാക്ക' സിനിമയിലെ ജ്യോതികയുടെ ചിത്രം തെളിഞ്ഞു.

"എന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്?"

അവൾ ഒന്ന് ചിരിച്ചു. ആ ചിരിയിൽ ഒരു കുസൃതിയുണ്ടായിരുന്നു.

"ഒന്നുമില്ല... മീനാക്ഷി, നിങ്ങളെ കാണാൻ നല്ല ഭംഗിയുണ്ട്. ഈ സാരി... പിന്നെ നിങ്ങളുടെ ഈ മുടി..."

അവളുടെ പട്ടുപോലെയുള്ള ചുരുണ്ട മുടി അവളുടെ തോളിലൂടെ താഴേക്ക് ഒഴുകിയിറങ്ങിയിരുന്നു. അവൾ ഒന്ന് തലയാട്ടി, മുടിയിഴകൾ അവളുടെ കവിളിൽ തട്ടി.

"ഭംഗിയുണ്ടോ? ഈ