Chapter Title : എനിക്കും ചേച്ചിക്കും ഞങ്ങൾ മാത്രം 7 [Gulmohar]

നിയന്ത്രണാതീതമായിരുന്നു എങ്കിലും, ഹരിയേട്ടനും വാസുപ്പണിക്കരും ചേർന്ന് അയാളെ പിടിച്ചുമാറ്റി.

​"തല്ലിയിട്ട് ഇപ്പോൾ എന്ത് നേടാനാണ്? കുടുംബത്തിന്റെ മാനം നാട്ടിലാകെ പോയിക്കഴിഞ്ഞു. ഇതിനൊരു പരിഹാരം ഇവരുടെ കല്യാണം നടത്തുക എന്നത് മാത്രമാണ്," പണിക്കർ ഗൗരവത്തോടെ പറഞ്ഞു.

ആദ്യം വിനുവും ഏട്ടനും സമ്മതിച്ചില്ലെങ്കിലും, പോലീസും കേസുമായി മുന്നോട്ട് പോയാൽ നാണക്കേട് കൂടുമെന്ന് നാട്ടുകാർ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു. ഒടുവിൽ ഗത്യന്തരമില്ലാതെ എല്ലാവരും ആ തീരുമാനത്തിന് വഴങ്ങി.

മുറിക്കുള്ളിൽ ഇതെല്ലാം കേട്ടുനിന്ന ഷീബയ്ക്ക് എന്ത് പറയണമെന്ന് അറിയില്ലായിരുന്നു.

അടുത്ത മുഹൂർത്തത്തിൽ തന്നെ കല്യാണം നടത്താൻ അവർ തീരുമാനിച്ചു. വിനുവിനെ അവിടെ നിന്ന് മാറ്റാതെ നാട്ടുകാർ കാവലിരുന്നു.

എനിക്ക് ഇപ്പോൾ സങ്കടമല്ല, മറിച്ച് ഒരുതരം വിജയഭാവമാണ് തോന്നിയത്. എന്നെ കെണിയിൽ വീഴ്ത്താൻ നോക്കിയവൾ ഇപ്പോൾ അവൾ പോലും ആഗ്രഹിക്കാത്ത വിധം ഒരു കെണിയിൽ വീണിരിക്കുന്നു.

നാടകീയമായ നീക്കങ്ങൾക്കൊടുവിൽ നാട്ടുകാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വിനുവിന്റെയും ഷീബയുടെയും കല്യാണം നടന്നു. ആഘോഷങ്ങളോ ആർഭാടങ്ങളോ ഇല്ലാത്ത, ശിക്ഷാവിധി പോലെയുള്ള ഒരു കല്യാണം. ഏട്ടനും അമ്മയും വല്ലാത്തൊരു നാണക്കേടിലായിരുന്നു. വിനുവാകട്ടെ, അടി കിട്ടിയതിന്റെ വേദനയിലും പിടിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ജാള്യതയിലും തല താഴ്ത്തിയാണ് നിന്നത്.

​കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് വിനുവിനെ അവന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകാനായിരുന്നു ഏട്ടന്റെ തീരുമാനം. എന്നാൽ അപ്പോഴാണ് ഷീബ ആ പുതിയ നിർദ്ദേശം മുന്നോട്ട് വെച്ചത്.

​"ഏട്ടാ... വിനുവേട്ടന്റെ വീട്ടിൽ സൗകര്യങ്ങൾ കുറവാണ്. പിന്നെ ശരത്ത് ഇവിടെ ഒറ്റയ്ക്കല്ലേ. അവന് ഒരു കൂട്ട് വേണ്ടേ? ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഇവിടെ തന്നെ താമസിച്ചോളാം."

​ഷീബ ഇത് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകൾ എന്നെയാണ് തിരഞ്ഞത്. പുറമെ എല്ലാവർക്കും അതൊരു നല്ല കാര്യമായി തോന്നി. അനിയന് ഒരു കൂട്ടാവുമല്ലോ