Chapter Title : എനിക്കും ചേച്ചിക്കും ഞങ്ങൾ മാത്രം 8 [Gulmohar]

ചേച്ചീ..." ഞാൻ വിറയലോടെ വീണ്ടും വിളിച്ചു.

​ചേച്ചി പതുക്കെ കണ്ണുകൾ തുറക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ആ കണ്ണുകൾ പനി കൊണ്ട് ചുവന്നു തുടുത്തിരുന്നു. എന്നെ കണ്ടതും അവർ ഒരു നേർത്ത ചിരി വരുത്താൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ അവരുടെ ചുണ്ടുകൾ വല്ലാതെ വറണ്ടിരുന്നു.

​"നീ വന്നോ ശരത്തേ... എനിക്ക് എഴുന്നേൽക്കാൻ വയ്യടാ. ശരീരം വല്ലാതെ വേദനിക്കുന്നു," ചേച്ചി വളരെ പ്രയാസപ്പെട്ട് പറഞ്ഞു.

"ചേച്ചി എന്തിനാ ഇങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെട്ടത്? പനി വരുന്നത് പറഞ്ഞുകൂടായിരുന്നോ? ഞാൻ ഇപ്പോൾ തന്നെ ഡോക്ടറെ വിളിക്കാം."

ഇത്രയും വയ്യാതിരുന്നിട്ടും ചേച്ചി ചോദിച്ചത് മറ്റൊന്നാണ്. "അമ്മ... അമ്മയ്ക്ക് മരുന്ന് കൊടുക്കണം. നേരം വൈകി. അവർ അവിടെ കിടന്ന്..."

​"അമ്മയുടെ കാര്യം ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം ചേച്ചീ. ചേച്ചി ഇപ്പോൾ മിണ്ടാതെ കിടക്ക്," ഞാൻ അവരെ നിർബന്ധിച്ച് കിടത്തി.

അന്ന് ഞാൻ സ്കൂളിൽ പോയില്ല. സുമ ചേച്ചിയെ ഒരു ചെറിയ കുഞ്ഞിനെയെന്നപോലെ എനിക്ക് നോക്കേണ്ടി വന്നു.

ഞാൻ അടുക്കളയിൽ പോയി വെള്ളം ചൂടാക്കി ചേച്ചിയുടെ നെറ്റിയിൽ തുണി നനച്ചിട്ടു. ഇടയ്ക്കിടെ ആ തുണി മാറ്റുമ്പോൾ ചേച്ചി എന്റെ കൈകളിൽ മുറുകെ പിടിക്കുന്നുണ്ടായി

ഞാൻ തന്നെ കഞ്ഞി ഉണ്ടാക്കി ചേച്ചിക്ക് സ്പൂൺ കൊണ്ട് വാരിക്കൊടുത്തു. ചേച്ചി അത് കഴിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് കണ്ണുനീർ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ചേച്ചിയെ നോക്കുന്നതിനിടയിൽ, അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ കിടക്കുന്ന അമ്മായിയമ്മയ്ക്കും എനിക്ക് ആഹാരവും മരുന്നും കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു. സുമ ചേച്ചി അനുഭവിച്ചിരുന്ന ആ കഷ്ടപ്പാട് അപ്പോഴാണ് ഞാൻ ശരിക്കും അറിഞ്ഞത്.

വൈകുന്നേരമായപ്പോഴേക്കും ചേച്ചിയുടെ പനി അല്പം കുറഞ്ഞു. അവർ പതുക്കെ എഴുന്നേറ്റ് ഇരുന്നു. മുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ ചേച്ചി