Chapter Title : എനിക്കും ചേച്ചിക്കും ഞങ്ങൾ മാത്രം 8 [Gulmohar]

തിരിച്ച് പോയി.

സുമ ചേച്ചി പടിയിറങ്ങി പോകുന്നത് നോക്കി ഞാൻ തറഞ്ഞുനിന്നു പോയി. "നരകിക്കാൻ ഒരു കുഞ്ഞിനെ തന്നില്ല" എന്ന് അവർ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ ശബ്ദമിടർച്ച എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തറച്ചു. പുറമെ ഐശ്വര്യവതിയായി കണ്ടിരുന്ന ആ സ്ത്രീ ഉള്ളിൽ എത്ര വലിയ കടലാണ് പേറുന്നതെന്ന് ഞാൻ അറിഞ്ഞു.

​ഭർത്താവിന്റെ അവഗണന, അമ്മായിയമ്മയുടെ ക്രൂരത, പിന്നെ മക്കളില്ലാത്തതിന്റെ ദുഃഖം—എല്ലാം കൂടി ചേച്ചിയെ ശരിക്കും ഒരു ജീവച്ഛവമാക്കി മാറ്റിയിരിക്കുന്നു.

സ്കൂളിൽ എത്തിയെങ്കിലും എന്റെ മനസ്സ് ആ മുറിയിലായിരുന്നു. ബെഞ്ചിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ സുമ ചേച്ചിയുടെ മുഖവും അവർ പറഞ്ഞ വാക്കുകളും മാത്രം മനസ്സിൽ മിന്നിമറഞ്ഞു.

സാർ എടുക്കുന്ന പാഠങ്ങളൊന്നും എന്റെ തലയിൽ കയറുന്നില്ലായിരുന്നു. ചേച്ചി എനിക്ക് തന്ന ആ പൊതിച്ചോർ ഉച്ചയ്ക്ക് തുറന്നപ്പോൾ എനിക്ക് കരച്ചിൽ വന്നു. ആ ചോറിലുണ്ട് അവർ എനിക്ക് നൽകുന്ന സ്നേഹം മുഴുവൻ.

സുഭാഷേട്ടനോടും ആ തള്ളയോടും എനിക്ക് അടക്കാനാവാത്ത ദേഷ്യം തോന്നി. സുമ ചേച്ചിയെപ്പോലെ ഒരു പാവത്തെ ഇങ്ങനെ ശ്വാസം മുട്ടിക്കാൻ അവർക്ക് എങ്ങനെ തോന്നുന്നു?

സ്കൂൾ വിട്ട് ഞാൻ വേഗത്തിൽ വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു. സാധാരണ വഴിയിൽ കാണാറുള്ള കുട്ടികളോടോ സുഹൃത്തുക്കളോടോ സംസാരിക്കാൻ എനിക്ക് തോന്നിയില്ല. എന്റെ ലക്ഷ്യം സുമ ചേച്ചിയെ കാണുക എന്നതായിരുന്നു.

​ഞാൻ വീടിന് മുന്നിലെത്തിയപ്പോൾ സുമ ചേച്ചിയുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് വലിയ ബഹളം കേട്ടു. അവരുടെ അമ്മായിയമ്മ വീണ്ടും എന്തൊക്കെയോ വിളിച്ചു കൂവുന്നുണ്ട്. ഞാൻ ഗേറ്റ് കടന്ന് അകത്തേക്ക് ചെന്നപ്പോൾ കണ്ടത് ചേച്ചി ഉമ്മറത്ത് തലയിൽ കൈവെച്ച് ഇരിക്കുന്നതാണ്. എന്നെ കണ്ടതും അവർ വേഗം കണ്ണുനീർ തുടച്ചു.

ഒരു ദിവസം ആ തള്ള തലകറങ്ങി വീഴുന്നു.

സുമ ചേച്ചി വല്ലാതെ പേടിച്ച് വിറച്ചുകൊണ്ടാണ് എന്നെ വിളിക്കാൻ വന്നത്. ആ തള്ള ചേച്ചിയെ അത്രയധികം ദ്രോഹിച്ചിട്ടും, അവർ തളർന്നു വീണപ്പോൾ ചേച്ചിക്ക് അത് കണ്ടുനിൽക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതായിരുന്നു സുമ ചേച്ചിയുടെ നന്മ.

​"ശരത്തേ... വേഗം വാടാ, അമ്മ ഉമ്മറത്ത് കുഴഞ്ഞു വീണു. ശ്വാസമെടുക്കാൻ വല്ലാതെ കഷ്ടപ്പെടുന്നുണ്ട്!" ചേച്ചിയുടെ ശബ്ദം ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​ഞാൻ ഒട്ടും വൈകിപ്പിക്കാതെ അവരുടെ വീട്ടിലേക്ക് ഓടിച്ചെന്നു. ഉമ്മറത്തെ തിണ്ണയിൽ ആ