Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]
തമാശ.
“അമ്മായിയോ?“ അമ്മയുടെ അന്തംവിട്ട ചോദ്യം.
“അതേ.. എന്റെ അച്ഛന്റെ പെങ്ങൾ എന്റെ അമ്മായി അല്ലേ?“ കാന്താരിയുടെ ചോദ്യം കേട്ട് അമ്മയുടെ കണ്ണുകൾ മിഴിഞ്ഞുപോയി.
ഞാൻ പുഞ്ചിരിയോടെ കൈകൾ നീട്ടി ഏട്ടത്തിയുടെ കഴുത്തിൽ താലി കെട്ടി.
അമ്മു ഏട്ടത്തിയുടെ പുറകിൽ നിന്ന് സഹായിച്ചു.
അതിനു ശേഷം ഞങ്ങൾ അമ്മയുടെ കാലിൽ തൊട്ടു നമസ്കരിച്ചു.
ഒപ്പം അമ്മുവും!
അമ്മ ഞങ്ങളെ മൂന്നുപേരെയും അനുഗ്രഹിച്ചു.
അമ്മുവും, അമ്മയും പൂജാമുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്തേയ്ക്കിറങ്ങി.
ഏട്ടത്തി പെട്ടെന്ന് എന്നെ കെട്ടിപ്പുണർന്ന് എന്റെ ചുണ്ടിൽ ഒരുമ്മ തന്നു!
അപ്രതീക്ഷിതം ആയതിനാൽ ഞാൻ അത്ഭുതപ്പെട്ടുപോയി.
“ഇത്, ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി, ഒരാൾ എന്റെ അനുവാദം ചോദിച്ചതിന്.” ഏട്ടത്തി മന്ത്രിച്ചു.
ആ കണ്ണുകൾ ഈറൻ അണിയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. എന്റെ മനസ്സും കലങ്ങി.
ഞാൻ മെല്ലെ ഏട്ടത്തിയെ പുണർന്നു.
“ഏട്ടത്തിയുടെ അനുവാദം ഇല്ലാതെ ഇനി ഏട്ടത്തിയുടെ ജീവിതത്തിൽ ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല. ഞങ്ങളുണ്ടല്ലോ.” ഞാൻ ഉറപ്പു കൊടുത്തു.
“അതേയ്, വരനും വധുവും വാ. സദ്യ റെഡി.” അമ്മുവിന്റെ മുരടനക്കം ഞങ്ങളെ അകറ്റി.
വിവാഹ വേഷത്തിൽ തന്നെ ഞങ്ങൾ, എല്ലാവരും അത്താഴം കഴിയ്ക്കാനിരുന്നു.
ഏട്ടത്തി എന്റെ വലതുവശത്തും, അമ്മു ഇടതുവശത്തും.
അതിനപ്പുറം അമ്മയും ഇരുന്നു.
“എന്റെ കല്യാണത്തിനാരും സദ്യയൊന്നും തന്നില്ല.” അമ്മുവിന്റെ പരിഭവം.
“നിന്റെ ആദ്യരാത്രിയിലെ നല്ലൊരു സദ്യ കഴിഞ്ഞായിരുന്നല്ലോ കല്യാണം. അതാ.” അമ്മയുടെ ചുള്ളൻ കമന്റ്.
അമ്മയുടേയും, ഏട്ടത്തിയുടേയും, എന്റേയും പൊട്ടിച്ചിരിയിൽ അമ്മുവിന്റെ ചമ്മിയ മുഖത്തിന്റെ ചുവപ്പ് കൂടി.
“കിക്കിക്കി… നാളെ എന്റടുത്തേയ്ക്ക് വാടാ മോനേ കാർത്തീ. നിന്നെ ഞാൻ പച്ചയ്ക്ക് തിന്നും.”
എന്റെ അടുത്തിരുന്ന അവളുടെ പിച്ചുകൊണ്ട് എന്റെ
💬 Comments
View all comments