Chapter Title : എനിക്കായിപ്പിറന്നവൾ [kkwriter-2024] [revised and extended]

തുറന്ന് അകത്തു കയറി.

എന്റെ, അല്ല അമ്മുവിന്റേയും, എന്റെയും, മുറിയാകെ ഒരു മണിയറയായി അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു!

പൂക്കളും, പുതിയ വിരികളും, ഒക്കെയായി ഒരു സ്വർഗീയ മണിയറ!

ഞാൻ ഏട്ടത്തിയെ നിലത്ത് നിറുത്തി.

ഞാൻ ഏട്ടത്തിയെ നോക്കി.

ഏട്ടത്തിയുടെ വിടർന്ന മിഴികളിലും അത്ഭുതം.

“ഇതാ നിങ്ങളുടെ പാൽ. ഇത് തികഞ്ഞില്ലെങ്കിൽ ബാക്കി എന്റെ ആങ്ങള ഇഷ്ടമ്പോലെ ചൊരത്തിത്തരും. കേട്ടോ നാത്തൂനേ.” പുറകിൽനിന്ന് അമ്മുവിന്റെ കമന്റ്.

“എന്റീശ്വരാ! ഈ പെണ്ണിനെക്കൊണ്ട് തോറ്റു.” ഏട്ടത്തി തലയിൽ കൈവെച്ചുപോയി.

അവൾ പാൽ എന്റെ മേശമേൽ വെച്ചു.

തിരിഞ്ഞ ഞാൻ ഒറ്റവലിയ്ക്ക് അവളെ എന്റെ കരവലയത്തിൽ ആക്കി. ആ കവിളിൽ ഉമ്മ വെച്ചു. നോവിക്കാതെ ആ ആപ്പിൾക്കവിളിൽ ഒരു കടിയും കൊടുത്തു.

ഏട്ടത്തിയും അവളെ പുറകിൽ നിന്ന് കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. ഏട്ടത്തിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു.

ഞങ്ങളുടെ കരവലയങ്ങളിൽ ഒതുങ്ങിനിന്ന അമ്മുവിന്റെ ചുണ്ടുകൾ എന്റെയും ഏട്ടത്തിയുടേയും കവിളുകളിൽ മാറി മാറി പതിഞ്ഞു.

“ഇനി ഞാൻ എന്റെ അമ്മായിയുടെ അഥവാ അമ്മായിഅമ്മയുടെ, അഥവാ അമ്മയുടെ അടുത്ത് പോട്ടെ. പാവം. ഒരുപാടായി ഞാൻ ഒന്ന് സ്നേഹിച്ചിട്ട്.” അമ്മു നാടകീയമായി പറഞ്ഞു.

“പിന്നേയ്, നാത്തൂനേ, ഇവന്റെ ചില പ്രയോഗങ്ങൾ ഉണ്ട്. അപ്പോൾ എങ്ങാനും കൂവി വിളിക്കാൻ തോന്നിയാൽ ഒട്ടും മടിക്കണ്ട. കൂവിക്കോ. ഞങ്ങൾ ഓടിവരില്ല. അഥവാ ഞാനെങ്ങാനും വരണേൽ എന്റെ പേരുവിളിക്കണം.“ അമ്മുവിന്റെ ഏട്ടത്തിയോടുള്ള ഉപദേശം.

”ഞാൻ കേട്ടാരുന്നു.“ ഏട്ടത്തിയുടെ ചിരിയോടെയുള്ള മറുപടി. ”ഇപ്പോഴാ കാരണം മനസ്സിലായത്.“

“ആ എന്നാലിനി അനുഭവിച്ചറിയ്. ഞാൻ എന്റെ അനുഭവം പറഞ്ഞു. പിന്നെ പരാതി പറഞ്ഞേക്കരുത്. ഞാൻ പോണ്‌. അപ്പോ ബൈ..”

ആൾ മെല്ലെ ഞങ്ങളുടെ രണ്ടാളുടേയും